Προμηθέας Δεσμώτης

Ταυτότητα παράστασης
Σκηνοθεσία: Κώστας Φιλίππογλου
Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας
Κίνηση-καλλιτεχνική συνεργασία: Φρόσω Κορρού
Σκηνικά-κοστούμια: Kenny MacLellan
Μουσική: Lost Bodies
Σχεδιασμός φωτισμών: Νίκος Βλασόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτις: Εριφύλη Στεφανίδου
Βοηθός σκηνοθέτη: Γιώτα Σερεμέτη
Βοηθοί Σκηνογράφου: Σοφία Κατσουλιέρη, Άννα Σαπουνάκη
Βοηθός Ενδυματολόγου: Ανθούλα Μάμαλου
Φωτογραφίες: Θωμάς Χρυσοχοΐδης
Σχεδιασμός Επικοινωνίας (video, artwork): ΠΑΝΚ ΤΑΝΚ

Διανομή :
Προμηθέας: Τάσος Νούσιας
Ήφαιστος, Ωκεανός: Γεράσιμος Γεννατάς
Κράτος, Ερμής: Δημήτρης Κουρούμπαλης
Ιώ: Marlene Kaminski
Κορυφαίες χορού: Αικατερίνη Λούρα, Ίριδα Μάρα
Χορός: Δέσποινα Λαγουδάκη Χριστίνα Μπίτου Βιβή Μπουτάτη Πηνελόπη Μωρούτ Νατάσα Σαραντοπούλου

Στο χορό συμμετέχει όλος ο θίασος

Πρόγραμμα Περιοδείας:
Παρασκευή, 21 & Σάββατο, 22 Αυγούστου: Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου
Δευτέρα, 24 Αυγούστου: Ηλιούπολη, Δημοτικό Θέατρο Άλσους «Δ.Κιντής»
Τετάρτη, 26 & Πέμπτη, 27 Αυγούστου: Θέατρο Δάσους, Θεσσαλονίκη
Παρασκευή, 28 Αυγούστου: Αρχαίο Θέατρο Δίου
Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου: Γαλάτσι Άλσος, Βεΐκου
Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου: Βύρωνας, θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη
Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου: Κορυδαλλός, Δημοτικό Θέατρο «Θανάσης Βέγγος»,
Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου: Κηποθέατρο Παπάγου
Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου: Βεάκειο Θέατρο Πειραιά

έχει ανέβει:
Παρασκευή, 17 & Σάββατο, 18 Ιουλίου: Αρχαίο Θέατρο Δωδώνης
Κυριακή, 19 Ιουλίου: Ιωάννινα, Υπαίθριο θέατρο ΕΗΜ - Φρόντζου
Παρασκευή 31 Ιουλίου: Σαλαμίνα, Ευριπίδειο θέατρο
Κυριακή, 2 Αυγούστου: Ραφήνα, Ανοιχτό Θέατρο Γυμνασίου-Λυκείου
Δευτέρα, 3 Αυγούστου: Νέα Μάκρη, Αμφιθέατρο Πολιτιστικού και Αθλητικού Πάρκου
Δευτέρα, 10 Αυγούστου: Πάτρα, Αρχαίο Ρωμαϊκό Ωδείο
Τρίτη, 11 Αυγούστου: Αρχαίο Θέατρο Μεσσήνης

Παραγωγή: Δημήτρης και Θεόδωρος Μαροσούλης. Υ.Γ. ο ηθοποιός Γεράσιμος Γεννατάς έτρεξε στα 240χλμ για τον Αιγιαλό, τον ευχαριστούμε.

Αίας του ΣοφοκλήΘέατρο του Νέου Κόσμου - Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου
17-18 Ιουλίου 2015, 21:00
με κλικ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ Μια από τις φορτισμένες πολιτικά τραγωδίες της ελληνικής γραμματείας, και η αρχαιότερη από τις σωζόμενες του Σοφοκλή, διατηρεί ζωντανό τον ομηρικό απόηχο πάνω σε έναν προβληματισμό: Πώς το πολεμικό-ηρωικό ιδεώδες δεν κάμπτεται από τον πολιτικό συμβιβασμό.

Ο μύθος του Αίαντα εκτυλίσσεται στην Τροία, έπειτα από τον θάνατο του Αχιλλέα. Ως ο δυνατότερος πολεμιστής, αξιώνει ν’ αποκτήσει τα όπλα του θανόντα. Όταν αυτά αποδίδονται στον Οδυσσέα, ο Αίας νιώθει ατιμασμένος∙ και δίχως το τεκμήριο του ηρωικού μεγαλείου, αυτοκτονεί.

«Τον χθεσινό ήρωα δεν τον χρειάζεται η νέα εποχή, πρέπει να τον ακυρώσει», παρατηρεί ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, που επιστρέφει στην Επίδαυρο μέσα από τη μετάφραση του Δημήτρη Μαρωνίτη.

Αύριο, Τρίτη 30 Ιουνίου, θα γίνει παρουσίαση του βιβλίου του Τάκη Γεράρδη "Τα κομπολόγια" στο βιβλιοπωλείο ΕΠΙΚΕΝΤΡΟΝ, στους Αγίους Αναργύρους.

Συνέντευξή toy Τάκη Γεράρδη στην Χαριτίνη Μαλισσόβα, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΘΕΣΣΑΛΙΑ, στις 31 Μαίου 2015.

‘’Τα κομπολόγια’’ είναι μια σύγχρονη και σκληρή ματιά στο τεράστιο κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς που φεύγει στο εξωτερικό και μάλιστα από ελληνικά χέρια;

Όποιος διαβάζει την ιστορία της Ελλάδας, με οδύνη διαπιστώνει πως από τα χρόνια των Ρωμαίων μέχρι και σήμερα η πατρίδα μας έχει χάσει πολύτιμους θησαυρούς. Είτε βίαια σαν κατακτητές, είτε λαθραία, σαν κλέφτες, πάρα πολλοί και επώνυμοι αφαίρεσαν ανεκτίμητης αξίας κομμάτια τα οποία τα περισσότερα εκτίθενται στα μουσεία της Ευρώπης και της Αμερικής κι άλλα από αυτά κοσμούν ιδιωτικές συλλογές. Αφαίρεσαν έτσι αυθαίρετα τη συνέχεια της εικόνας που κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας και που γι αυτή την εικόνα εμείς νοιώθουμε υπερήφανοι, αλλά και ασφαλείς. Και οι ξένοι καμαρώνουν και εισπράττουν για τα κλοπιμαία τους, που φρόντισαν με στριφνούς νόμους να νομιμοποιήσουν.

Το περίφημο Εύοιο Παναρμόνιο, το όργανο που κατασκεύασε ο οίκος Steinmayer κατόπιν παραγγελίας της Εύας Πάλμερ – Σικελιανού είναι υπαρκτό και η μυθοπλασία του βιβλίου σας κινείται γύρω από αυτό. Θέλετε να μας εξηγήσετε;

Το Εύοιον Παναρμόνιον είναι ένα μοναδικό όργανο για την ανθρωπότητα. Είναι μια εφεύρεση του Κωνσταντίνου Ψάχου την οποία το 1924 χρηματοδότησε αδρά η Εύα Πάλμερ – Σικελιανού. Τον 3ο αιώνα π.Χ. ο Κτησίβιος εφευρίσκει την ύδραυλι, η οποία λειτουργούσε με νερό. Ένα τέτοιο όργανο χάρισαν οι Βυζαντινοί στον βασιλιά Πιπίνο, τον πατέρα του Καρλομάγνου. Κι ύστερα από έναν αιώνα χάρισαν άλλο ένα στους δυτικούς. Από εκείνα τα όργανα εξελίχθηκε η εκκλησιαστική μουσική στην Καθολική εκκλησία και από αυτές τις δύο υδραυλίδες οι δυτικοί πέρασαν στο εκκλησιαστικό όργανο που σήμερα παίζει μουσική στους καθεδρικούς τους ναούς.

Το Εύοιον Παναρμόνιον είναι αεριόφωνο, με 660 αυλούς κι η μοναδικότητά του έγκειται στο ειδικά σχεδιασμένο και εύχρηστο πληκτρολόγιό του, στο οποίο μπορούν να παραχθούν 1620 μουσικά διαστήματα. Πράγμα που σημαίνει με απλά λόγια πως ξεπερνά τις περιορισμένες δυνατότητες του πιάνου και της πολυφωνικής διαδεδομένης μουσικής. Είναι ο προπομπός των συνθεσάιζερς. Με το όργανο αυτό οδηγούμαστε με άνεση στην αρχαία ελληνική μουσική, στα παραδοσιακά μας τραγούδια, στη βυζαντινή μουσική. Ακόμη εκεί μπορούν να παιχτούν οι μουσικές όλου του κόσμου. Σε μία και μοναδική συναυλία το 1924 στο Έττιγκεν του Μονάχου παίχτηκαν όλα αυτά καθώς και ινδικά τραγούδια.

Αγγίζετε το θέμα της εξαγωγής του εθνικού μας πλούτου πολύπλευρα, έχοντας εμπλέξει – εκτός από παλαιοπώλες- μοναχούς, αστυνομικούς, ανθρώπους υπεράνω υποψίας… Επίσης, δείχνετε να κατέχετε το αντικείμενο του εμπόρου παλαιών αντικειμένων. Έχετε κάνει έρευνα σχετικά με το θέμα;

Η αρχαιοκαπηλία είναι μια ιστορία που δεν σταματά ποτέ. Κάθε τόσο διαβάζουμε για κάποια σπείρα που εξαρθρώθηκε και για τα κλοπιμαία που κατασχέθηκαν. Η αξία των αρχαίων και των παλαιών κομματιών παράγει ετησίως έναν ιλιγγιώδη τζίρο. Πολλές φορές οι αγοραστές είναι επώνυμοι, αλλά και μουσεία. Τα κλοπιμαία, αφού βγουν από την Ελλάδα, αλλάζουν δυο τρεις κατόχους για να νομιμοποιηθούν κι ύστερα τα βλέπουμε είτε να πωλούνται επίσημα σε δημοπρασίες, είτε να κοσμούν τις προθήκες κάποιου μουσείου. Πολλά από αυτά καταλήγουν σε ιδιωτικές συλλογές κι αυτό είναι το χειρότερο, γιατί έτσι αποκλείονται οριστικά από τον κόσμο αλλά και από τους αρχαιολόγους. Για όλα αυτά, κάποιες από τις γνώσεις που αποκόμισα ερευνώντας τα τόσα χρόνια, θέλησα να τις περάσω στο βιβλίο μου. Θέλησα να κεντρίσω το ενδιαφέρον των αναγνωστών γι’ αυτήν την ανοιχτή κι αιμορραγούσα πληγή.

Η Εύα Πάλμερ – Σικελιανού είχε διαθέσει την περιουσία της για την αναβίωση των Δελφικών Εορτών. Τελικά τι δεν πήγε καλά και δεν ευοδώθηκαν οι προσπάθειές της;

Η Εύα Πάλμερ με τον Άγγελο Σικελιανό οραματίστηκαν για το καλό της Ελλάδας, αλλά και της ανθρωπότητας, τις Δελφικές Εορτές. Θέλησαν να ανασυστήσουν το νόημα μιας παγκόσμιας ειρήνης, το οποίο θα εκδηλωνόταν μέσα από θεατρικές παραστάσεις, αλλά και άλλες δραστηριότητες στους Δελφούς. Με πολύ κόπο και πολλά έξοδα, τα οποία κάλυψε η Πάλμερ από την προσωπική της περιουσία, κατάφεραν κάτι μεγαλειώδες για την εποχή τους. Δύο φορές, το 1925 και το 1929, οι Δελφικές Εορτές πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώνοντας το θαυμασμό των Ελλήνων, αλλά και των Δυτικών. Εκεί παίξανε αρχαίες τραγωδίες, χόρεψαν αρχαίους χορούς, εκτέθηκαν χειροτεχνικές κατασκευές απλών ανθρώπων. Η συνέχεια του ελληνισμού αναδείχτηκε με μεγαλοπρέπεια. Η Εύα Πάλμερ, κάτω από την καθοδήγηση του μεγάλου οραματιστή Άγγελου Σικελιανού, εκτός από τα χρήματα που διέθεσε, εργάστηκε σκληρά για το δημιουργικό κομμάτι των εορτών. Αυτή δίδαξε τον τρόπο που οι ηθοποιοί έπρεπε να αποδώσουν τα αρχαία κείμενα.

Στο βιβλίο σας θίγετε και πολλά κοινωνικά θέματα, μεταξύ των οποίων την κακοποίηση των γυναικών. Πόσο μεγάλο πρόβλημα θεωρείτε τον αλκοολισμό και τη χρήση βίας σήμερα;

Ζούμε σε μια ανδροκρατική κοινωνία και εποχή. Την ανδροκρατία αυτή, που πολλές φορές την εισπράττουμε σαν βία που εξασκείτε από τα αρσενικά πάνω στα θηλυκά και που πολλές φορές, παράγει ακραία αποτελέσματα, τη βλέπουμε απλωμένη παντού γύρω μας. Στην οικογένεια, στο σχολείο, στην κρατική νομολογία που επικρατεί, στην εκκλησία με τα άβατα και τους περιορισμούς των γυναικών από ιερατικά καθήκοντα. Και, βέβαια, με όλο αυτό το πλέγμα νοοτροπιών για χιλιετηρίδες, που είναι απλωμένο γύρω μας, παράγονται κι ανάλογες συμπεριφορές. Και τι πιο απλό και φυσικό για έναν άντρα που διαπίστωσε πως η γυναίκα του τον απάτησε, από το να την ξυλοφορτώσει. Ο εγωισμός του πληγώθηκε κι επειδή δεν μπορεί και δεν ξέρει να αντιμετωπίσει διαφορετικά την κατάσταση καταφεύγει στην βιαιότητα. Δυστυχώς η ισότητα αντρών και γυναικών είναι πολύ μακριά ακόμη από το να γίνει μια πραγματικότητα. Χρειάζονται αγώνες επίμονοι κι επίπονοι. Κι όλα αυτά τα βλέπουμε στις δυτικές κοινωνίες. Αν κοιτάξουμε και στις αφρικανικές και μουσουλμανικές χώρες τα πράγματα είναι χειρότερα. Αλλά και στην Ινδία - γιατί όλες αυτές οι συμπεριφορές δεν έχουν αποκλειστικά θρησκευτικά ερείσματα – υπάρχει η μάστιγα των βιασμών, η οποία καλύπτεται κι από νομοθετική ασυλία. Ο αλκοολισμός θεωρώ πως είναι κάτι επιφανειακό. Όχι πως δεν οδηγεί στη βία, αλλά νομίζω πως οι πραγματικές αιτίες βίας των αντρών πάνω στις γυναίκες είναι ζήτημα ευρύτερης κουλτούρας και στρεβλής νοοτροπίας.

Ο Σπύρος, ο ήρωάς σας, ευκατάστατος παλαιοπώλης, αλλά άκληρος μετά το χαμό του παιδιού του, βρίσκει στο πρόσωπο του νεαρού Χρήστου το διάδοχο που έχασε. Πόσο εντάσσεται στην ανθρώπινη φύση η ανάγκη να κληροδοτήσουμε και να αφήσουμε διαδόχους;

Η τάση των ανθρώπων για διαιώνιση της ύπαρξής τους είναι κυρίαρχη και καθολική. Εκτός από το ορμέμφυτο που καθοδηγεί τον καθένα να συνεχιστεί το είδος άνθρωπος, αυτή η εσωτερική ανάγκη ατομικά εκδηλώνεται με πολλούς τρόπους: να μείνει κάτι από το όνομα και την ύπαρξη του καθενός όταν αυτός θα έχει πεθάνει. Έτσι βλέπουμε εδώ στην Ελλάδα να δίνουμε τα ονόματα των απογόνων μας στον εγγονό ή την εγγονή, θέλοντας να συνεχιστεί η μνημόνευσή μας στο μέλλον. Αλλά σε όλους είναι οικεία η εικόνα ενός μεγάλου ανθρώπου που προσπαθεί να μεταλαμπαδεύσει τις γνώσεις του, την πείρα του σε έναν νεώτερο απόγονο. Και στα κομπολόγια αυτός είναι ο καημός του ευκατάστατου Σπύρου Σαμαρόπουλου που όμως δεν έχει διάδοχη λύση. Συμπαθεί κι αγκαλιάζει το Χρήστο Βερούτη αμέσως κι όλο τον έχει στο νου του, να τον βοηθήσει, να του μιλήσει, να του μεταδώσει όσα αυτός ξέρει. Μόνο που εδώ έχουμε και μια αντίστροφη πορεία. Ο νεαρός επιστήμονας Χρήστος γοητεύει τον ώριμο Σπύρο όταν του διηγείται την ιστορία του Εύοιου Παναρμόνιου. Παλιά είχαμε τους Αλχημιστές οι οποίοι επιδίωκαν να ανακαλύψουν έναν συμπαντικό καταλύτη, το ελιξίριο, το οποίο είτε θα μετέτρεπε τα μέταλλα σε χρυσό, είτε θα ήταν δρόμος για την αθανασία ή ακριβέστερα για την μακροζωία. Κανείς δεν θέλει να περάσει απαρατήρητος στο βίο του. Όλοι επιδιώκουν να υπάρξουν και μετά το θάνατό τους. Κι αυτό, μεταξύ των άλλων, προσπαθούμε να το επιτύχουμε με τους διαδόχους μας.

Διανύοντας την περίοδο της κρίσης που δεν δείχνει να τελειώνει σύντομα, πόσο αναγκαία βρίσκεται την ανάγκη για διαφύλαξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς;

Η πολιτισμική μας κληρονομιά είναι το πιο ουσιαστικό στοιχείο για να υπάρχουμε. Είναι τα θεμέλια κι οι ρίζες μας κι όπως όλοι γνωρίζουμε κανένα σπίτι δεν στέκει χωρίς θεμέλια. Και κανένα δέντρο δεν υπάρχει χωρίς τις ρίζες του. Στις μέρες που ζούμε τώρα, αυτές της κρίσης, της ταπείνωσης και της εξαθλίωσης, κάθε τι σημαντικό από αυτά που κληρονομήσαμε είναι και υπερπολύτιμο. Κι αυτή η κληρονομιά των αρχαίων προς εμάς με τον πολιτισμό, τις Τέχνες, τη φιλοσοφία και τις αρχαιότητες, είναι ανώτερη από τα πακέτα ‘’διάσωσης’’ της Μέρκελ και της Λαγκάρντ. Εμείς όλοι, οι παλαιότεροι αλλά και οι νεώτεροι, πρέπει να επαγρυπνούμε γι αυτή την παρακαταθήκη. Να την αγαπάμε, να την προσέχουμε και να είμαστε υπερήφανοι γι αυτήν.

Ο νεαρός Χρήστος, ένας ακόμη άνεργος πτυχιούχος. Τι έχετε να πείτε σ’ αυτή τη γενιά των 30 και κάτι;

Η ανεργία στους νέους πάντα ήταν πνιγηρή εικόνα. Τα χρόνια της κρίσης και καθώς οι νέοι μεταναστεύουν αυτό είναι μάστιγα. Από εκεί πρέπει να ξεκινήσουν οι κυβερνήτες. Νέος χωρίς δουλειά, νέος μετανάστης σημαίνει πως μια χώρα δεν έχει αύριο.

Ασχοληθήκατε, ερευνήσατε και αναζητήσατε στον οίκο Steinmayer το Εύοιο Παναρμόνιο. Είναι στόχος σας το βιβλίο σας να γίνει η αιτία της επιστροφής του στην Ελλάδα;

Καημό και μεράκι το έχω να μπορέσουμε να φέρουμε στην Ελλάδα το Παναρμόνιο. Η Πάλμερ το έχει εξοφλημένο πριν από 90 περίπου χρόνια. Από την αλληλογραφία που διατηρώ με τον παππού, τον Πολ Στενμάγιερ, πληροφορήθηκα πως βρίσκεται εκεί, στη Γερμανία. Πιστεύω πως με συνδυαστικές ενέργειες από κάποιον κρατικό φορέα θα μπορέσουμε να το φέρουμε στην Ελλάδα. Κάτι κάνω κι εγώ συνάμα, αλλά μόνος μου αν μείνω, θα είναι δύσκολη υπόθεση.

Θέατρο στη φυλακή

Συντάκτης: Δημήτρης Κανελλόπουλος

Η ομάδα του «Δε Variète» παίζει θέατρο στους κρατούμενους των φυλακών Κορυδαλλού και ζητάει τη βοήθειά μας να μαζέψουμε κάποια είδη και να τους τα πάμε στις φυλακές την ημέρα της παράστασης.

Θα παίξει την Τρίτη στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας των Φυλακών (ΣΔΕΦ.), σχολεία ενηλίκων που εδρεύουν σε σωφρονιστικά καταστήματα και αποτελούν θεσμούς που έχουν καθιερωθεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ανάμεσα τους και η Ελλάδα, ως μέσο καταπολέμησης του κοινωνικού αποκλεισμού. Με το θεσμό αυτό παρέχεται η δυνατότητα σε ενήλικους κρατούμενους, που δεν ολοκλήρωσαν την εννιάχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση, να εξοπλιστούν με γνώσεις και δεξιότητες και να αποκτήσουν απολυτήριο Γυμνασίου. Η φοίτηση στα ΣΔΕ των φυλακών βοηθάει στον ευεργετικό υπολογισμό της ποινής (1 ημέρα στο σχολείο ισοδυναμεί με 2 ημέρες ποινής).

Ένα αστικό βαριετέ. Μία γερή δόση κωμωδίας. Μια θεατρική περιπλάνηση στους δρόμους της Αθήνας και των ιθαγενών της… Ταξιτζήδες, κλεπταποδόχοι, πορνοστάρ και ο θεός ο ίδιος ανάμεσα σε ακροβάτες, ζογκλέρ, μάγους και τραγουδιστές. Μια πολύμορφη και ολοκληρωμένη διασκέδαση η οποία με βάση την κωμωδία και τα σατιρικά της κείμενα παντρεύει επιπλέον καλλιτεχνικά δρώμενα όπως τρικ μάγων, ζογκλέρ, αιθέρια aerial silks και ξεχωριστές εμφανίσεις από καλεσμένους τραγουδιστές.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Μάκης Παπαδημητράτος, Αντώνης Τσιοτσιόπουλος, Αναστάσης Κολοβός, Καλλιόπη Τζερμάνη, Κώστας Φυτίλης και Αθανασία Κούσουλα. Ο μάγος Κώστας Καρυπίδης, ο ζογκλέρ Pomet και σε Aerial Silks η Τάνια Κοφιάδη. Μαζί τους θα είναι και ο Σπύρος Γραμμένος!

Τι μας ζητούν; Γραφική ύλη (π.χ. τετράδια, στυλό, μολύβια), καθαριστικά-απολυμαντικά, είδη ζωγραφικής (π.χ. τελάρα, χρώματα κ.τ.λ.), λογοτεχνικά βιβλία, μπάλες ποδοσφαίρου και μπάσκετ, ρακέτες και μπαλάκια του πινγκ πονγκ.

Τοποθεσία παράδοσης αναγκών για ΣΔΕ Φυλακών Κορυδαλλού: FOUND.ATION, οδός Ευρυσθέως 2 (Πειραιώς 123), Κ. Πετράλωνα, 118 54, Αθήνα Ώρες και προθεσμία παράδοσης αναγκών: Καθημερινά (εκτός Σαββατοκύριακου) μεταξύ 10:00-20:00 μέχρι και την Τρίτη 2 Ιουνίου 2015. Τηλέφωνο: 210 34 50 606
devariete2014@gmail.com

Μουσείο Μπενάκη με ΔΩΡΕΑΝ ΕΙΣΟΔΟ!!!

Το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος ενισχύει το Μουσείο Μπενάκη για δεύτερη χρονιά, παρέχοντας στο κοινό ΔΩΡΕΑΝ ΕΙΣΟΔΟ μία φορά την εβδομάδα, στο Κεντρικό κτήριο (Κουμπάρη 1), το Κτήριο οδού Πειραιώς, το Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης και την Πινακοθήκη Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα.

Η δωρεάν είσοδος θα ισχύει κάθε Πέμπτη από την 5η Μαρτίου 2015 και θα διαρκέσει ένα χρόνο.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ ΚΤΗΡΙΩΝ ΕΔΩ.

Το πρόβλημα με τη βράβευση του κ. Ρουβά είναι το εξής απλό...

Κείμενο του ηθοποιού Όμηρου Πουλάκη σχετικά με τη βράβευση του Σάκη Ρουβά με βραβείο Κουν.

"Το πρόβλημα με τη βράβευση του κ. Ρουβά είναι το εξής απλό:

Προσπαθεί να δικαιωθεί πίσω από ένα επιχείρημα που δεν στέκει.

Το επιχείρημα λέει:
Ο καθένας έχει το δικαίωμα να δοκιμάζεται.

Ποιος θα μπορούσε να διαφωνήσει;
Όμως δεν είναι μια πραγματικότητα.
Γιατί μόνο ο κ. Ρουβάς έχει το δικαίωμα να πρωταγωνιστεί στο έργο «Βάκχες» χωρίς να έχει δώσει διαπιστευτήρια στο χώρο του θεάτρου.

Κανένας άλλος.

Νέα παιδιά που βγαίνουν από σχολές, με τα πολλά ζητήματα που αυτές έχουν, παιδιά που έχουν δηλαδή εκπαιδευτεί και μοχθήσει και αγωνιστεί, που βάζουν από την τσέπη τους για να οργανώσουν μια παραγωγή σε κάποιο θέατρο, που κάνουν καθημερινά πρόβες για χρόνια, που μελετούν, που παλεύουν, ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ. Οφείλουν να περάσουν από ένα πλήθος ακροάσεων, οφείλουν σταδιακά να πείσουν για την αξία της τέχνης τους την οποία εξασκούν αδιάλειπτα, οφείλουν να διασχίσουν τη μεμβράνη μιας έννοιας που ονομάζεται «ανωνυμία» -ακραία καταχρηστικός όρος-, οφείλουν να πείσουν συναδέλφους και κοινό και κριτικούς ότι υπάρχει λόγος να δοκιμαστούν σε κάτι αντίστοιχο. Μόνον ο κ. Ρουβάς μπορεί να περάσει από την παρουσίαση του «X-Factor» στον Λόγο του Διονύσου. Από τα μακαρόνια στον «αμήχανο από μηχανής θεό» του επιλόγου των «Βακχών».

Και ο μόνος λόγος που είναι για εκείνον εφικτό κάτι τέτοιο είναι ο εξής:

Το χρήμα.

Και τίποτε άλλο.

Και όντως κανένας δεν μπορεί να απαγορεύσει -και ευτυχώς- σε οποιονδήποτε να φτιάξει ή να συμμετάσχει σε μια παράσταση. Όμως μπορεί να στηλιτεύσει, να κατακρίνει, και ακόμα να ζητήσει λόγο ουσιαστικό από μια επιτροπή βραβείων, η οποία με τη συγκεκριμένη της επιλογή σηματοδοτεί, σε νέους ανθρώπους που αγαπούν την τέχνη του θεάτρου, ότι δεν χρειάζεται να μοχθείς, δεν χρειάζεται να παλεύεις, δεν χρειάζεται να αγωνίζεσαι καθημερινά μέσα στα χρόνια γεμάτος από ηδονή και οδύνη δημιουργίας ώστε να καταφέρεις να σταθείς εντός και απέναντι ενός Διονύσου, ενός Πενθέα, ενός Οιδίποδα.

Όχι.

Χρειάζεται απλώς να είσαι δημοφιλής καθ' οποιονδήποτε τρόπο, να έχεις δουλεμένους κοιλιακούς πρόθυμους να προβληθούν σε κοινή θέα αμέτρητες φορές, να είσαι "φιλάνθρωπος" με την ευγενική χορηγία μεγάλων επιχειρήσεων και άλλα διάφορα τέτοια. Αλλά και πάλι δεν είναι σίγουρη ούτε η επιτυχία ούτε και η βράβευση.

Γιατί όποιος και αν είσαι δεν είσαι ο κ. Ρουβάς.

Ούτε η Βουγιουκλάκη.

Που ευτυχώς για τη μνήμη της δεν αξίωσε ποτέ να ερμηνεύσει την όπερα "Τριστάνος και Ιζόλδη" (επί παραδείγματι) στη Λυρική (επί παραδείγματι) το 1971 (επί παραδείγματι). Και ο νοών νοείτω.
Υ.Γ. Στο βάθος δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Το θέατρο είναι τόπος και ιερός και βέβηλος. Και πανάρχαιος και ατέρμονα παροντικός. Ενικός και πληθυντικός. Άλλωστε καμία ουσιαστική Ιθάκη δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς σειρήνες. Αγώνας όλα".

Από τις φυλακές Κορυδαλλού στα {ΑΟΡΑΤΑ ΝΗΣΙΑ - ''Αυτό που δεν ξέρω''}

ΑΟΡΑΤΑ ΝΗΣΙΑ - ''Αυτό που δεν ξέρω''
8-14 Δεκεμβρίου 2014

Καλλιτέχνες του Ορίζοντα Γεγονότων και του Σ.Δ.Ε. Φυλακών Κορυδαλλού συναντιώνται στον χώρο "Κ" του Πνευματικού Κέντρου "ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ" του ΔΗΜΟΥ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ, συνομιλώντας για "το Αόρατο", "το Άλλο" που κατοικεί πίσω από τις σκιές του πραγματικού, κολυμπά ανάμεσα στα σχήματα του αθέατου χρόνου και μετέωρου εαυτού μας, μέσα από τις γραμμές και τα χρώματα.

Αναζητώντας τον χαμένο θησαυρό στους χάρτες της ψυχής, σε μονοπάτια και τοπία του συνειδητού και του συλλογικού ασυνείδητου, κρατώντας για πυξίδα: "ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΩ". Η δράση "φυλάσσεται" στο σώμα των λέξεων του κόκκινου κλειστού ορίου- στενού αχρωμάτιστου περιθωρίου, ενώ περιστρέφεται γύρω από το κέντρο ενός κυκλικού περιγράμματος, γύρω απ' το οποίο όλοι αναζητούμε τη λυδία λίθο της συνύπαρξης. Η αλλιώς, ενός ΕΝ-τάξει ή ΕΝ-κινήσει, σοφά χαοτικού σύμπαντος.

Την έκθεση θα ενισχύσουν έργα μαθητών που δημιουργήθηκαν στα Εικαστικά εργαστήρια του Σ.Δ.Ε. Φυλακών Κορυδαλλού- (παρουσίαση θεμάτων Τέχνης, Οκτώβρης-Νοέμβρης 2014), από Εικαστικούς Εκπαιδευτικούς που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Ορίζοντα Γεγονότων.

(Λυδία Μαργαρώνη, Βασιλική Σοφρά, Γιάννης Κουτρούλης, Κίμωνας Αξαόπουλος, Κατερίνα Χατζηγιαννούλη, Αλέξης Δάρας, Μαρία Σκηνίτη και Δέσποινα Πανταζή)

Τα έργα θα παρουσιαστούν στην έκθεση. (Ζωγραφική, Γλυπτική, Φωτογραφία, Videο)

Συμμετέχουν:
Αλέξης Δάρας, Αγγελική Μπρισνόβαλη, Αντωνία Θωμοπούλου, Βασιλική Σοφρά, Γιολάντα Ζιάκα, Δέσποινα Πανταζή, Ειρήνη Ολυμπίου, Ελένη Καραδήμου, Ελένη Πολυχρονάτου, Ελπίδα Γαδ, Θεοδώρα Ασπρογεννίδου, Ιωάννης Κουτρούλης, Ιωάννης Μπέσκος, Κατερίνα Κρεμασιώτη, Κατερίνα Σταθοπούλου, Κίμων Αξαόπουλος, Κωνσταντίνος Ρόσπογλου, Λίτσα Μουσούλη, Λυδία Μαργαρώνη, Μαρία Δουκάκη, Μαρία Πάστρα, Μαρία Σκηνίτη, Πέτρος Ζερβός, Ρούλα Αναγνώστου, Σπύρος Μπέης, Σταύρος Βιδάλης, Στέλλα Μουρκογιάννη, Στέλλα Παπαθανασίου, Σωτήρης Γκουσγκούνης, Τάσος Μπαμπάσης, Τζένη Καπερνάρου, Τζίμης Ευθυμίου, Φωτεινή Καλαβεσίου, Χαράλαμπος Δαραδήμος, Justyna Borucha

Και με έργα τους:
Χρήστος, Memoncela, Λευτέρης, Cobani, Νίκος, Παρασκευάς, Βασίλης, Amir, Bardhul, Gega, Fabjan, Kaleimi, Λάμπρος, Σoς, Mάριος, Τσεβάτ, Βαγγέλης, Αγγελος, Έκτωρ, Εrion, Αger, Endrit, Λεωνίδας, Ανδρέας, Σωτήρης, Παράκ

ΕΓΚΑΙΝΙΑ: 8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2014
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 8-14/ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2014

Διαμόρφωση & επιμέλεια Δέσποινα Πανταζή

Ματαρόα., η διάτρητη μνήμη

19/11-20/12/2014 | THÉÂTRE DU SOLEIL - VINCENNES

14-16/01/2015 | THÉÂTRE LIBERTÉ – TOULON

Το νέο θέαµα του Théâtre du Soleil, µια πρωτοβουλία νέων ελλήνων καλλιτεχνών, εµπνέεται από τις µαρτυρίες των επιβατών του Ματαρόα. Αυτό το ταξίδι είναι ακόµα αποτυπωµένο στη συλλογική συνείδηση πολλών γενιών Ελλήνων, σαν ένα µήνυµα γεµάτο ελπίδα και φως σε σκοτεινούς καιρούς.

Σκηνοθεσία : Hélène Cinque, πάνω σε μια ιδέα της Ελίτας Κουνάδη
Μουσική : Νίκος Κυπουργός
Σκηνογραφία: Εύα Μανιδάκη
Κοστούμια: Γιώργος Βαφιάς
Φωτισμοί: Vincent Lefèvre
Vidéo : Στυλιανός Πάγκαλος

Με τους: Κυβέλη Καστοριάδη, Δηµήτρης Ντάσκας, Παντελής Δεντάκης, Μαλαµατένια Γκότση, Ιωάννα Κανελλοπούλου, Ελίτα Κουνάδη, Τατιάνα Πίττα, Harold Savary, Γιώργος Στάµος, Πολύδωρος Βογιατζής Οι Αλκινόος Ιωαννίδης, Κλειώ Μακρή και Τάσος Σακελλαρόπουλος συµπληρώνουν την οµάδα.
Παραγωγή : Théâtre du Soleil
Συμπαραγωγή : Théâtre Liberté της Toulon

Για να συμμετάσχετε στη δημιουγία Ματαρόα, η διάτρητη μνήμη στο Théâtre du Soleil :
www.indiegogo.com/projects/mataroa-la-memoire-trouee

Πληροφορίες:
www.theatre-du-soleil.fr/thsol/dans-nos-nefs/article/mataroa-la-memoire-trouee
www.theatre-liberte.fr/mataroa-la-memoire-trouee

«ΤΟ ΧΑΔΙ» του Αλέξανδρου Στεφανίδη

Συζήτηση για το διήγημα «ΤΟ ΧΑΔΙ» με τον συγγραφέα Αλέξανδρο Στεφανίδη 

Σάββατο 14 Ιουνίου 2014, 20.00 

στον Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Χώρο Pasamontaña 

Δημητρακοπούλου 23 Κορυδαλλός (3 στενά από την πλατεία Ελευθερίας) 

 «Η δεκαετής σχεδόν παραμονή ενός παιδιού και εφήβου αργότερα σε κάποιο ορφανοτροφείο της Αθήνας την περίοδο 1970-1980 και η ελλειπτική καταγραφή στιγμών της ζωής του. Σπαράγματα του βίου του, αποσπάσματα που σκιαγραφούν τον κόσμο του. Η απουσία του πατέρα, ο εγκλεισμός στο Ίδρυμα, ο εκμηδενισμός της προσωπικότητας, η προσμονή του επισκεπτηρίου, το καψώνι ως μέθοδος σωφρονισμού, η ερημιά του απέραντου θαλάμου, η αγάπη για τον κινηματογράφο, η επανάσταση της εφηβείας, η συντροφικότητα της φιλίας, η αποστασιοποιημένη φιλανθρωπία, η παιδική αφέλεια και, κυρίως, η τραυματική σχέση με τη μάνα, είναι κάποιες από τις ψηφίδες που συνθέτουν τον κόσμο του ανήλικου ήρωα.»

 * η συζήτηση γίνεται στα πλαίσια εκδηλώσεων με αφορμή τα 4 χρόνια του Pasamontaña

Ο κύκλος των “μάταιων” πράξεων

Η Κίνηση  Πολιτών Νίκαιας-Αγ. Ιωάννη Ρέντη «Κόντρα στο Ρεύμα» και οι «εκδόσεις Εύμαρος» σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του Σπύρου Τζόκα

Ο κύκλος των “μάταιων” πράξεων

ένα ιστορικό μυθιστόρημα με φόντο τη ζωή του Ναπολέοντα Σουκατζίδη

την  Τρίτη  29 Απριλίου, στις 8:00 μ.μ, στο Δημαρχείο Αγ. Ιωάννη Ρέντη (αίθουσα Ιάκωβος Καμπανέλλης) Μπιχάκη 8, Ρέντη.

Θα μιλήσουν:
Μαρω Τριανταφύλλου, συγγραφέας
Σπύρος Τζόκας, συγγραφέας του βιβλίου.
Αποσπάσματα από το βιβλιο θα διαβάσει η ηθοποιός και υποψήφια ευρωβουλευτής
Μάνια Παπαδημητρίου

Θα χαιρετήσουν:
Κώστας Παπαδόπουλος, υποψήφιος δήμαρχος Νίκαιας-Ρέντη
Πέτρος Κακολύρης, Υπεύθυνος εκδόσεων Εύμαρος

Το βιβλίο κυκλοφορεί με την υποστήριξη του 105,5 στο Κόκκινο

Η Ελλάδα γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα Πολιτιστικής Κληρονομιάς με την κατάχωση της αρχαίας Ιεράς Οδού

18 Απριλίου 2014:Η Ελλάδα γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα Πολιτιστικής Κληρονομιάς με την κατάχωση της αρχαίας Ιεράς Οδού, του ιστορικότερου δρόμου της Ευρώπης!!!

«Πολλές φορές, ακολουθώντας την Ιερά Οδό από το Δαφνί προς τη θάλασσα, νόμισα πως τρελαίνομαι. (...) Δεν έπρεπε να κυλάμε με αμάξια στην Ιερά οδό, όπως σ' έναν αυτοκινητόδρομο τούτο είναι μια ιεροσυλία. Έπρεπε να βαδίζουμε, να βαδίζουμε, όπως οι άνθρωποι των αλλοτινών καιρών, και ν' αφήνουμε όλο μας το είναι να πλημμυρίζει από φως. Δεν βρίσκεται κανείς εδώ σ' έναν από τους μεγάλους δρόμους της χριστιανοσύνης. Αυτό τον δρόμο τον χάραξαν πόδια παγανιστικά, πόδια ευλαβικά, πορευόμενα προς τη μύηση, προς την Ελευσίνα...». (Χένρι Μίλερ, Φιλολογικές διαδρομές στην Ελλάδα 1939, ΠΑΤΑΚΗΣ).

Για την αρχαία Ιερά Οδό, το μοναδικό αρχαίο δρόμο με τοποσήματα, μήκους 21 χλμ, που συνέδεε τον Κεραμεικό με την Ελευσίνα και τα Μυστήριά της, έχουν γραφτεί εκατοντάδες περιγραφές από Έλληνες και ξένους περιηγητές και χαρτογράφους, έχουν γίνει δεκάδες αναφορές και μελέτες, έρευνες σε επιστημονικές ημερίδες, διδακτορικά κ.λπ.

Από την Ιερά Οδό έχουν εμπνευστεί από την ιστορία, τους μύθους αλλά και από τα ίχνη της, δεκάδες συγγραφείς, καλλιτέχνες, ποιητές, σκηνοθέτες, φωτογράφοι κ.ά. Ενδεικτικά αναφέρουμε: Παυσανίας, συνταγματάρχης Wiliam Martin Leake (1806), Σατωμπριάν (1806), Christopher Wordsworth (1839), Γουσταύος Φλωμπέρ (1851), Ferdinand Stademann (1853), Kaupert «Karten von Attica - Χάρτες της Αττικής»» (1881-1903), Δημήτρης Καμπούρογλου, Κωνσταντίνος Κουρουνιώτης, Ιωάννης Τραυλός, Ανδρέας Α. Παπαγιαννόπουλος–Παλιός, Κοσμάς Πολίτης (1930), Χένρι Μίλλερ (1939), Γεώργιος Θεοτοκάς, Άγγελος Σικελιανός, Δημήτρης Πικιώνης, Παύλος Μάτεσης, Νάσος Βαγενάς, Κωστούλα Μητροπούλου, Φίλιππος Κουτσαυτής κ.α.

Νεώτερες παρουσιάσεις για την Ιερά Οδό υπάρχουν σε πρόσφατες εκδόσεις και ιστορικά λευκώματα (Ιερά Οδός Αναζητώντας το ίχνος – Δήμος Αιγάλεω 2009, ΧΑΪΔΑΡΙ Συνάντηση με τον Ιστορία –Δήμος Χαϊδαρίου 2006, Χαϊδάρι Τόπος και Άνθρωποι – Κώστας Φωτεινάκης 2007) καθώς και σε διάφορα περιοδικά (π.χ. Αρχαιολογία).

Ιδιαίτερη μνεία κάνουμε στο βιβλίο «ΑΤΤΙΚΟΙ ΟΔΟΙ αρχαίοι δρόμοι της Αττικής», εκδόσεις ΜΕΛΙΣΣΑ 2010, επιμέλεια του Μανώλη Κορρέ. Στο βιβλίο αυτό δύο ενεργοί αρχαιολόγοι στην αρμόδια Εφορεία του ΥΠΠΟΤ παρουσιάζουν αναλυτικά τα τμήματα της Ιεράς Οδού από τον Κεραμεικό στο Δαφνί (η κα Ιωάννα Δρακωτού) και από το Δαφνί στην Ελευσίνα (η κα Πόπη Παπαγγελή). Παρ΄ όλη την βαρύτητα της ιστορίας, την πλούσια επιστημονική καταγραφή της Ιεράς Οδού σε δεκάδες Πρακτικά της Αρχαιολογικής Εταιρείας (ΠΑΕ), αποφασίζεται ανερυθρίαστα με δύο Υπουργικές υπογραφές η κατάχωση ενός μεγάλου τμήματος της Ιεράς Οδού το οποίο βρίσκεται λίγα μέτρα μετά το Ιερό της Αφροδίτης και λίγα μέτρα πριν την αρχαία Λίμνη των Ρειτών (σημερινή Λίμνη Κουμουνδούρου). Οι Υπουργικές Αποφάσεις είναι οι εξής:
§ ΥΠΠΟΤ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Α1/Φ03/78879/3589) του κ. Γερουλάνου, (18 Αυγούστου 2011),
§ ΓΓΠ/ΓΔΑΠΚ/ΔΙΠΚΑ/ΤΑΧ/Φ03/46710/21472/3133) του κ. Τζαβάρα, (03 Απριλίου 2013,) σύμφωνα με όσα αναλυτικότερα αναφέρονται στην εισήγηση.

Οι ανωτέρω αποφάσεις για την κατάχωση της αρχαίας Ιεράς Οδού έρχονται σε πλήρη αντίθεση:

Με το Σύνταγμα, άρθρο 24,
Με το νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας Αττικής, Απρίλιος 2014,
Με την τοπική κοινωνία (αντιδράσεις συλλόγων και φορέων της Δυτικής Αθήνας)
Με την ομόφωνη απόφαση του Δημ. Συμβούλιου Χαϊδαρίου (αρ.160, 4.7.2013)
Με το κοινό αίσθημα και τις ιστορικές και τις πολιτιστικές παραδόσεις του Ελληνικού λαού.

Με αφορμή την 18η Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα της Πολιτιστικής Κληρονομιάς, ο ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. Χαϊδαρίου (και όχι μόνο αυτός ο σύλλογος) ζητά:
1. Την ανάδειξη της αρχαίας Ιεράς οδού, και τον χαρακτηρισμό της, ως «αρχαιολογικό χώρο», καθώς αποτελεί σημαντική ιστορική πολιτιστική κληρονομιά όχι μόνο της Δυτικής Αθήνας, αλλά ολόκληρου του Ελληνικού λαού, της Ευρώπης και όλου του Κόσμου.
2. Τη διακοπή οποιοδήποτε ενεργειών, δρομολογήσεων, απαιτήσεων για την κατάχωση του Ιστορικού τμήματος της αρχαίας Ιεράς Οδού, στο ύψος του Σκαραμαγκά (Copa Copana)

Ιδιαίτερη πρόσκληση απευθύνουμε:
ü Στο Σύλλογο των Ελλήνων Αρχαιολόγων,
ü Στο Ελληνικό και στο Παγκόσμιο ICOMOS,
ü Στα Ελληνικά και αλλοδαπά Πανεπιστήμια που έχουν τμήματα ελληνικών σπουδών,
ü Στους Πολιτιστικούς, Εκπαιδευτικούς, Οικολογικούς κ.ά. συλλόγους

Να απαιτήσουμε από κοινού τη διάσωση και την ανάδειξη της αρχαίας Ιεράς Οδού ξεκινώντας από το τμήμα εκείνο που οι δύο Υπουργοί έχουν αποφασίσει να καταχώσουν.
------------------------------------

Διαθέσιμα συνοδευτικά:
Α) Πρόταση προς το Δημοτικό Συμβούλιο Χαϊδαρίου - ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. Χαϊδαρίου και Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης
Β) Απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Χαϊδαρίου.
Γ) Ανακοίνωση φορέων
Δ) Ανακοίνωση ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ.
Ε) Φωτογραφίες από το υπό κατάχωση τμήμα της Αρχαίας Ιεράς Οδού.

''Μια νύχτα που κράτησε χρόνια"

Το βιβλίο της Βάσιας Ακαρέπη "Μια νύχτα που κράτησε χρόνια" βρίσκεται, μεταξύ άλλων αξιόλογων βιβλίων, υποψήφιο για "Βιβλίο της χρονιάς", στην ηλεκτρονική ψηφοφορία με τον τίτλο "Πένες της χρονιάς" που διοργανώνουν τα Public, οπότε το βιβλίο βρίσκεται στην κρίση των αναγνωστών.

 Η ψηφοφορία θα διεξάγεται μέχρι τις 20 Απριλίου κι όσοι αναγνώστες ψηφίσουν, συμμετέχουν αυτόματα στην κλήρωση του Public για τα εκατοντάδες πλούσια δώρα.

Το μεγαλείο του αρχαίου θεάτρου με έδρα ....τον Κορυδαλλό...

Πριν λίγο καιρό το 2ο Λύκειο Κορυδαλλού πραγματοποίησε με πρωτοστάτες την κ.Ειρήνη Ιορδάνογλου (σ.σ καθηγήτρια ΠΕ08),τον διευθυντή του σχολείου κ.Μηνά Μαραγκό και πολλούς μαθητές με μεγάλη επιτυχία δύο παραστάσεις,την Εκάβη του Ευριπίδη και τις Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη περνώντας το δικό τους μήνυμα για την παιδεία,τον πολιτισμό,το θέατρο,την θέληση και το όραμα.

Ο αρχισυντάκτης του "Voiotia Spy" είχε προσωπική πρόσκληση και παρακολούθησε τα δύο αυτά εξαίσια έργα μένοντας έκπληκτος από την οργάνωση της θεατρικής ομάδος,την ανταπόκριση του κοινού και......από το ταλέντο της 16χρονης μαθήτριας Κατερίνας Ευθυμίου στον ρόλο της Εκάβης, ερμηνεύοντας την ισάξια όπως η Κατίνα Παξινού και η Άννα Συνοδινού.

   Η εκδήλωση είχε την επιμέλεια και την οργάνωση της κ.Ε.Ιορδάνογλου καθηγήτριας του 2ου ΓΕ.Λ Κορυδαλλού.
Πρώτος στο βήμα ανέβηκε ο διευθυντής του σχολείου,ο κ.Μ.Μαραγκός αναφέρθηκε στην παιδεία και τον πολιτισμό, λέγοντας πως είναι δύο έννοιες αλληλένδετες βρίσκοντας την έκφραση τους στην εκπαιδευτική διαδικασία. Στην συνέχεια επισήμανε πως η συμμετοχή των μαθητών σε μια θεατρική ομάδα,η ανάλυση των χαρακτήρων και νοημάτων ενός θεατρικού κειμένου βοηθάει την κατανόηση της ανθρώπινης φύσης και έτσι στην αυτογνωσία.Με αφορμή τον θάνατο του Λευτέρη Βογιατζή,(σ.σ.μεγάλος σκηνοθέτης,ηθοποιός) του οποίου το έργου είναι διαχρονικό, στην μνήμη του σημαντικού Έλληνα που έφυγε παρέθεσε ένα απόσπασμα από συνέντευξη του.
  Στην συνέχεια τον λόγο πήρε η υπεύθυνη καθηγήτρια του θεατρικού.Η κ.Ε. Ιορδάνογλου στον λογο της ανέφερε πως στα πλαίσια των ερευνητικών εργασιών ασχολήθηκαν με το αρχαίο δράμα και το ρόλο της γυναίκας στην κοινωνία κάνοντας ένα ταξίδι στο μακρύ παρελθόν με παρέα τον Ευριπίδη,τον Αριστοφάνη και άλλους τραγικούς συλλέγοντας πολύτιμες πληροφορίες για την ανάλυση και κατανόηση του ήθους των χαρακτήρων και του κειμένου.Συμπληρώνοντας τον λόγο της ανέφερε πως όλα αυτά τα χρόνια που ασχολείται με το σχολικό θέατρο ήταν πολλές οι φορές που η κόπωση και η αδιαφορία του εκπαιδευτικού μας συστήματος την ψυχανάγκασε να πει φτάνει.Τελειώνοντας έστειλε ένα μήνυμα 3 σειρών με πολλούς παραλήπτες...τα λόγια της....
* Κράτος,μη βγάζεις την τέχνη έξω από την διαδικασία της μάθησης!
Άκου μας! Είμαστε κι εμείς εδώ,μαθητές και δάσκαλοι.

ΜΗΝ ΜΑΣ ΣΤΕΡΕΊΣ ΤΗΝ <<ΝΑΎΛΑ>> ΓΙΑ ΤΈΤΟΙΟΥ ΕΊΔΟΥΣ ΤΑΞΊΔΙΑ...!

Περνώντας στα του θεάτρου δρώμενα, πλήθος κόσμου μαζεύτηκε στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του 2ου γυμνασίου Κορυδαλλού της δύο μέρες που έγινε η εκδήλωση.Με το υπεράριθμο κοινό να κλαίει με την ιστορία της Εκάβης και την ερμηνεία της από την ταλαντούχα μαθήτρια Κατερίνα Ευθυμίου και γέλασαν με την κωμωδία των εκκλησιαζουσών και τις φοβερές ατάκες τους.

Αρχίζοντας με το δράμα της Εκάβης όπου όλοι έμειναν άναυδοι από από την πλοκή και την ερμηνεία.Η νεαρή Κατερίνα Ευθυμίου(σ.σ Εκάβη) κατάπληξε το πλήθος παίζοντας συγκλονιστικά τον ρόλο της αφήνοντας το κοινό είτε με ανοιχτό το στόμα,είτε με δάκρυα στα μάτια περνώντας το συγκλονιστικό αυτό συναίσθημα.

Συνεχίζοντας με την πλοκή του δράματος που αρχίζει με το φάντασμα του Πολυδώρου(σ.σ.Τάσος Κανέλλος) να συστήνεται  και περιμένει να συναντήσει τη μητέρα του για να τον θάψει και να μην περιπλανιέται. Μας πληροφορεί  και για όνειρο που θέλει τον Αχιλλέα να ζητά θυσία μια κόρη του Πριάμου στον τάφο του.
Ακολουθεί είσοδος του χορού (σ.σ. Άννα Ηλιοπούλου, Σταυρίνα Βασιλάκη, Αντωνία Ντίνου, Άννα Κουκουνάκη, Ειρήνη Τσερμπή Γεωργία Σιδέρη, Μαίρη Κωνσταντακοπούλου,Άννα Χρήστου) που υποβαστάζει τη γριά Εκάβη(σ.σ. Κατερίνα Ευθυμίου) Ακολουθούν οι ανάπαιστοι της Εκάβης και του χορού. Στη συνέχεια ο Οδυσσέας(σ.σ Χάρης Βελδέκης) εμφανίζεται και ανακοινώνει  την απόφαση των Αχαιών να θυσιάσουν την Πολυξένη(σ.σ Κατερίνα Δαλιανίδου, κόρη της Εκάβης). Ακολουθεί   δραματικός διάλογος ανάμεσα στην Εκάβη και Οδυσσέα. Παρεμβαίνει και η Πολυξένη  που φυσικά δεν είναι μικρόψυχη. Ούτως ή άλλως η σκλαβιά είναι βαρύτερη απ' το θάνατο. Η Εκάβη αυτοπροσφέρεται να την αντικαταστήσει αλλά δεν γίνεται κάτι τέτοιο. Μετά το χορικό εμφανίζεται η κήρυκας Ταλθύβια(σ.σ Ξένια Γκόγκα) που φέρνει την σφαγμένη Πολυξένη για να την θάψουν. Της διηγείται τη θυσία. Η ευγενική στάση της κοπέλας προκάλεσε το θαυμασμό των Αχαιών.
Η Εκάβη στέλνει τη θεράπαινα(σ.σ.Σοφία Θρουβάλα) να φέρει νερό να πλύνουν το πτώμα της Πολυξένης.  Στο γιαλό βρίσκει το πτώμα του Πολύδωρου.  Η Εκάβη συγκλονίζεται. Ο πόνος της είναι άμετρος. Σχεδίαζει την εκδίκηση. Ακολουθεί σκηνή με τον Αγαμέμνονα(σ.σ Πάρη Γαλάνη) και την Εκάβη.  Ο Αγαμέμνονας τη συμπονά και της παρέχει την προστασία του. Καλεί τον Πολυμήστορα(σ.σ Δημήτρης Μπλέντζος) και τα παιδιά του στη σκηνή της. Εκεί γυναίκες σκοτώνουν τα παιδιά του και τυφλώνουν τον ίδιο. Τότε εμφανίζεται στους Αχαιούς τυφλός και την κατηγορεί. Ο Αγαμέμνονας αθωώνει την Εκάβη επειδή δεν άρχισε την ωμότητα, αλλά ανταπέδωσε σε κείνον που την άρχισε... Επίσης αξίζει να αναφέρουμε τους παρακάτω ρόλους όπου την κορυφαία Α' την ενσάρκωσε η Άννα Ηλιοπούλου,την κορυφαία Β' η Σταυρίνα Βασιλάκη,τον στρατιώτη Α' ο Τάσος Κανέλλος, τον στρατιώτη Β' ο Ηλίας Κελεσίδης,τον υπηρέτη Α' ο Γιώργος Πουλαντζακίδης και τον υπηρέτη Β' ο Δημήτρης Βασιλάκης.

Περνώντας στο άλλο έργο οι «Εκκλησιάζουσες» οι οποίες παραμένουν, ωστόσο, μία ακόμα πολιτική κωμωδία-σάτιρα, από τις χαρακτηριστικές του Αριστοφάνη, στην οποία για άλλη μια φορά - μετά τη "Λυσιστράτη" - τάσσεται υπέρ των γυναικών. Η πρωταγωνίστρια του έργου, η δυναμική και κατεργάρα Πραξαγόρα,(σ.σ. Ιωάννα Σωτηροπούλου) είναι εκείνη που θα αναλάβει τα ηνία της γυναικείας επανάστασης, όχι με σκοπό την επαναφορά σε πρότερες καταστάσεις, αλλά με μοναδικό στόχο την αλλαγή ολόκληρης της Αθηναϊκής Δημοκρατίας.
    Η πανούργα, λοιπόν, Πραξαγόρα μεταμφιέζεται σε άνδρα, μαζί με όλες τις γυναίκες της Αθήνας και η γυναικεία πομπή φτάνει ως την Εκκλησία του δήμου στην οποία οι γυναίκες δεν είχαν δικαίωμα ψήφου και ψηφίζουν νόμο, σύμφωνα με τον οποίο η εξουσία περνά στα χέρια των γυναικών. Κάτι που φέρνει κυριολεκτικά τα πάνω κάτω, καθώς οι γυναίκες είναι έτοιμες να επιβάλλουν εκτός από την περιουσιακή και την ερωτική κοινοκτημοσύνη.
Στο έργο αυτό έπαιξαν,στον ρόλο της Πραξαγόρα η Ιωάννα Σωτηροπούλου,του Βλέπυρου ο Νίκος Τουνουσίδης,του Χρέμη ο Χάρης Βελδέκης,του γείτονα ο Γιώργος Πουλαντζακίδης,την γυναίκα Α' η Σάρα Τζούφη, την γυναίκα Β' η Βάλια Μουλινού και την γυναίκα Β' ο Γιώργος Πουλαντζακίδης.

Φυσικά, πίσω από την σκηνή υπήρχαν άνθρωποι οι οποίοι ήταν υπεύθυνοι ώστε να πάνε όλα μια χαρά,ένα μεγάλο μπράβο στην κ.Ειρήνη Ιορδάνογλου η οποία ήταν υπεύθυνη για την σκηνοθεσία,τα σκηνικά και τα κοστούμια,τις κ.Ίρις Νικολάου και Μαρίλια Τασχουνίδου για την υπέροχη μουσική υπόκρουση και στα δύο έργα,τον κ. Σερέτη Δημήτρη για τον φωτισμό, την Ιωάννα Τσούκου η οποία ήταν υπεύθυνη για τον χορό καν-καν,τον Ανδρέα Χαντζηπαρίση για τον χειρισμό του ήχου, τις Χαρά Φλάμου και Στέλλα Τσελεντή οι οποίες ήταν φροντιστές σκηνής και τον κ.Θανάση Κουβούσης ο οποίος βοήθησε τους νεαρούς ηθοποιούς και την κ.Ιορδάνογλου να βγει ένα ωραίο αποτέλεσμα.Το Blogspot μας θα ήθελε να ευχαριστήσει τον κ.Νικία Αλεξανδρή ο οποίος μας προμήθευσε με πολλες υπέροχες φωτογραφίες είτε είναι τραβηγμένες κατά την διάρκεια την παραστάσεων είτε στα παρασκήνια και μας έδωσε την άδεια να τις δημοσιεύσουμε στο ιστολόγιο.Επίσης θα θέλαμε να ευχαριστούμε τους υπεύθυνους για την πρόσκληση και τα παιδιά για αυτή την υπέροχη αυτή βραδυά που μας χάρισαν αποδεικνύοντας μας περίτρανα ότι παίζοντας μαζί ,συντονισμένα, με θέληση και αγάπη ποιοτικό θέατρο το πανάρχαιο ρητό « Ισχύς εν τη ενώσει »

  πηγή: voiotia spy