θα μήνυε μέχρι και τον Αριστοφάνη...

Ο Αντώνης Σαμαράς μήνυσε τον Κώστα Βαξεβάνη και επεδίωξε την σύλληψή του; Τι έγινε εκείνη τη μέρα που τα κανάλια ανακοίνωναν την σύλληψη του δημοσιογράφου; Τι προσπάθησαν να κρύψουν με την επικοινωνιακή καταιγίδα για τον "συκοφάντη Βαξεβάνη";

Ο Κώστας Βαξεβάνης δεν ξεδιπλώνει μόνο την περιπέτεια για...γέλια, αλλά αποκαλύπτει και τι συνέβη με όλους όσοι τον έχουν μηνύσει για συκοφαντική δυσφήμηση ως σήμερα.

Εβδομήντα μηνύσεις αλλά καμιά καταδίκη. Αντιθέτως οι μηνυτές έχουν σοβαρά προβλήματα με τη Δικαιοσύνη.

Αυτό είναι το διαφημιστικό του Documento που δεν προβάλλει η ΕΡΤ

Η Δημόσια τηλεόραση, μία μέρα αφού απέδειξε την ανεκτικότητά της στη Χρυσή Αυγή, το φασισμό και το έγκλημα, γνωστοποίησε πως δεν θα παίξει πληρωμένη διαφήμιση του Documento, που αναφέρεται στα δάνεια του Κυριάκου Μητσοτάκη και το τραπεζικό σκάνδαλο που αποκαλύπτουν.

Με το πρόσχημα ότι η νομική υπηρεσία διακρίνει «παράβαση του άρθρου 10 για την προσβολή της προσωπικότητας», η δημόσια τηλεόραση γνωστοποίησε πως δεν θα παίξει, τρέιλερ που παίζουν όλοι οι άλλοι ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί σταθμοί.

Διαβάστε δηλαδή πως: Κόβουν το διαφημιστικό του Documento στην ΕΡΤ

αλλά διαβάστε  και το Ταγματάρχης, αυτός ο λοχαγός λογοκρισίας που αγαπά τον Μητσοτάκη

και πάνω από όλα μην ξεχνάμε για την ΕΡΤ και το ΣΥΡΙΖΑ πως και κάτω από τι συνθήκες απομακρύνθηκε πρόσφατα ο Σταύρος Καπάκος από Γενικός Διευθυντής Ενημέρωσης στην ΕΡΤ και ο οποίος είχε  εργαζόταν στην “Αυγή” ως διευθυντής σύνταξης, με παλαιότερη πολυετή εμπειρία στον ενημερωτικό τομέα του MEGA....

Εφημερίδα Documento

Από Κυριακή 20 Νοεμβρίου, υπάρχει... Documento. Η Νέα Μεγάλη Κυριακάτικη Εφημερίδα.

Hot Doc: Σκοτεινές υποθέσεις στο Ηλεκτρονικό Έγκλημα - Έφτιαχναν παιδεραστές και γίνονταν ήρωες;

Όταν τον Φεβρουάριο του 2016 ο υποστράτηγος Μανώλης Σφακιανάκης μετατέθηκε αφήνοντας τη Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος (ΔΗΕ), στην πολιτική σκηνή, στα media, αλλά και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ξέσπασε «πόλεμος».

Ο Σφακιανάκης είχε το προφίλ του κυνηγού των παιδεραστών και του ανθρώπου που αποτρέπει αυτοκτονίες, ήταν έτσι λογικό η μετακίνησή του να προκαλέσει εντύπωση. Κι όμως, πίσω από τις επιτυχίες της ΔΗΕ κρύβεται μια σειρά σκοτεινών υποθέσεων, στις οποίες ο Μανώλης Σφακιανάκης εμφανίζεται να έχει ουσιαστικό ρόλο. Πρόκειται για οκτώ υποθέσεις τα στοιχεία των οποίων καταγράφουμε ένα προς ένα.

Διαβάστε στο Hot Doc που κυκλοφορεί, στοιχεία που εμφανίζουν τη Δίωξη όχι μόνο να παραπέμπει ανθρώπους που τελικά αθωώνονται, αλλά ακόμη και να κατασκευάσει στοιχεία που δεν είναι αληθή.

Αποκαλύπτουμε, πώς έβαλαν αθώο στη φυλακή ως παιδόφιλο με ψεύτικα στοιχεία και πώς μετέτρεψαν σε παιδόφιλο, πολίτη που κατήγγειλε αστυνομικούς ως μαστροπούς.

Διαβάστε επίσης, πώς κατασκευάστηκε το προφίλ του λαοφιλούς αξιωματικού που απέτρεπε τις αυτοκτονίες, σε μια Ελλάδα που εμφανίζεται από τα στατιστικά της Δίωξης ως χώρα που πέφτει από τα παράθυρα, παρότι τα επίσημα στοιχεία την εμφανίζουν στις τελευταίες θέσεις και με ποιον τρόπο ο Μανώλης Σφακιανάκης ερμήνευε τον νόμο κατά το δοκούν και ζητούσε από τη Google να αποκαλύψει τα στοιχεία διαφόρων bloggers όταν σε άλλες περιπτώσεις έκανε τα στραβά μάτια.

Διαβάστε ακόμη πώς συνδέεται ο Μανώλης Σφακιανάκης με την υπόθεση της δολοφονίας του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια, για τη δράση του στην υπόθεση του περιβόητου «Γέροντα Παστίτσιου» και για τους τρόπους με τους οποίους η υπηρεσία της οποίας προΐστατο μεθόδευσε τη σύλληψη δημοσιογράφου, καλώντας τη δήθεν να καταθέσει ως μάρτυρας για υπόθεση την οποία είχε αποκαλύψει.

Εκεί που μας χρωστούν μας πήραν και το βόδι....

Απάντηση Βαξεβάνη στο Βγενόπουλο... Ο βρώμικος δεν χρειάζεται να αποδείξει κάτι. Απλώς, να απλώσει τα χέρια να σε ακουμπήσει

HOT DOC #95: Κυριάκος – Μαρέβα Μητσοτάκη, τους χωρίζει το Πόθεν Έσχες

Έκθετος τόσο ηθικά όσο και νομικά είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Όπως αποκαλύπτεται στο νέο τεύχος του HOT DOC που κυκλοφορεί, η κα Γκραμπόφσκι δεν συμπεριελήφθη στις δηλώσεις Πόθεν Έσχες των τελευταίων ετών του αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας.

Την ίδια περίοδο, το «επιχειρηματικό άστρο» της κυρίας Μητσοτάκη ανθεί, έχοντας για συνέταιρο τον στενό συνεργάτη του Σαμαρά και διωκόμενο για τη λίστα Λαγκάρντ, Σταύρο Παπασταύρου.

Διαβάστε πως η οικογένεια Μητσοτάκη γειτόνεψε με τον Χριστοφοράκο και τον Δενδρινό της SIEMENS, αγοράζοντας την ίδια περίοδο με εκείνους, «φιλέτο» στη Τήνο έναντι λίγων χιλιάδων ευρώ.

Κυριάκος και Μαρέβα εμφανίζονται επίσης να χρησιμοποιούν τον ίδιο ΑΦΜ, κάτι το οποίο προφανώς και είναι παράνομο.

Διαβάστε περισσότερα

Αγοράστε το τεύχος online

Τον βάφτισαν παιδόφιλο επειδή κατήγγειλε κύκλωμα μαστροπών αστυνομικών

04 Δεκεμβρίου 2013,
Του Βαγγέλη Τριάντη

Η είδηση του θανάτου του Παναγιώτη Βήχου έχει σκορπίσει θλίψη στο χώρο της Αριστεράς και όχι μόνο. Ο γνωστός μουισκοσυνθέτης έφυγε από τη ζωή στα 69 του χρόνια έπειτα από χρόνια μάχη με την επάρατη νόσο. Γνωστός για την πολιτική και συνδικαλιστική του δράση, συμμετείχε στους κοινωνικούς αγώνες μέχρι το τέλος της ζωής του. Η υπόθεση όμως που τόν σημάδεψε για πολλά χρόνια ήταν αυτή του κυκλώματος σωματεμπορίας στη Σαντορίνη, την οποία αποκάλυψε ο ίδιος και έκτοτε ξεκίνησε ένας ανελέητος πόλεμος εναντίον του.

Η υπόθεση ξεκίνησε το 1998. Ο Παναγιώτης Βήχος με άρθρο του σε εφημερίδα κατήγγειλε κύκλωμα σωματεμπορίας στη Σαντορίνη. Σε αυτό σύμφωνα με τον ίδιο εμπλέκονταν μεταξύ άλλων και ο αστυνομικός διοικητής του νησιού. Αμέσως μετά την καταγγελία ο κ. Βήχος μετέβη στη Νάξο όπου και παρέδωσε τα σχετικά στοιχεία στον εισαγγελέα και ανακριτή του νησιού. Εκεί, όπως κατήγγειλε, διαπίστωσε ότι τις ίδιες καταγγελίες είχε κάνει και ο δεσπότης του νησιού, ο οποίος μάλιστα είχε συγκεντρώσει και 330 υπογραφές από ένα και μόνο χωριό. Αντί να διερευνηθούν όμως οι καταγγελίες ο δεσπότης του νησιού μετατέθηκε.

Εισαγγελέας και ανακρίτρια αποφάσισαν να παραπέμψουν με βούλευμα το διοικητή. Μαζί του παραπέμφθηκαν και άλλοι δύο αστυνομικοί οι οποίοι κατηγορήθηκαν για σωματεμπορία. Οι δίκες ξεκίνησαν. Στη Σύρο όμως, όπου στο μεταξύ είχε μετατεθεί ο διοικητής, ο οποίος είχε μάλιστα είχε προαχθεί. Στις τρεις πρώτες δίκες ο εν λόγω αστυνομικός απουσιάζει παντελώς. Είχε επικαλεστεί φόρτο και εργασίας και δεν είχε παραβρεθεί στη δίκη.

Μπήκαν στο σπίτι του λίγο πριν τη δίκη

Στο μεταξύ, τα χρόνια περνούσαν. Η υπόθεση βρισκόταν στα δικαστήρια και πλησίαζε η τέταρτη δίκη. Μέχρι που συνέβη κάτι που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί. Πέντε ημέρες πριν την τέταρτη δίκη και συγκεκριμένα στις 21 Φεβροαρίου 2003 κλιμάκιο της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος με επικεφαλής τον Μανώλη Σφακιανάκη, εισέβαλε στο σπίτι του κ. Βήχου παρουσία εισαγγελέα. Όπως ανέφεραν, ενεργούσαν στα πλαίσια προκαταρκτικής εξέτασης καθώς υπήρχε καταγγελία ότι από τον υπολογιστή του γινόταν διακίνηση πορνογραφικού υλικού. Μάλιστα, όπως είχε καταγγείλει ο ίδιος οι αστυνομικοί του ανέφεραν ότι είχαν ανακαλύψει το IP του σε μήνυμα που είχε γραφτεί σε πορνοσελίδα με το τηλέφωνο μιας δικηγόρου από το Ηράκλειο της Κρήτης.

Ωστόσο όπως αποκαλύφθηκε μετά, το τηλέφωνο της δικηγόρου είχε τοποθετηθεί από μία πρώην φίλη του φίλου της δικηγόρου, η οποία και καταδικάστηκε.

Την ίδια μέρα ο κ. Βήχος μεταφέρθηκε στη ΓΑΔΑ όπου και έδωσε κατάθεση για την υπόθεση. Ο ίδιος από την πρώτη στιγμή δήλωσε αθώος και ότι δεν είχε καμία σχέση με όλο αυτό για το οποίο κατηγορούνταν.

Δύο μέρες μετά και συγκεκριμένα στις 23 Φεβρουαρίου 2003, η εφημερίδα Espresso, δημοσιεύει ένα άρθρο για υπόθεση σωματεμπορίας. Το δημοσίευμα έφερε τίτλο «ένα δίκτυο οργανώνει όργια – σύλληψη γνωστού μουσικού που φωνάζει την αθωότητα του». Μέσα σε αυτό υπήρχαν φωτογραφίες του κ. Βήχου καθώς επίσης και αναλυτικό ρεπορτάζ για την επιχείρηση της Αστυνομίας. Ο κ. Βήχος βρέθηκε να εμπλέκεται σε μια υπόθεση ανάλογη με αυτή που είχε καταγγείλει, φωνάζοντας από την πρώτη στιγμή ότι ήταν αθώος.

Στο δικαστήριο το δημοσίευμα της Espresso έγινε «σημαία» από τους δικηγόρους του διοικητή. Κρατώντας το δημοσίευμα έλεγαν δεξιά και αριστερά «Να, ποιος είναι ο Βήχος», σε μια προσπάθεια απαξίωσης του καταγγέλλοντα. Τελικά, ο διοικητής αθωώθηκε. Παρά το γεγονός ότι εναντίον του είχε καταθέσει και υφισταμένός του αστυνομικός.

Δικαστικός Γολγοθάς 14 χρόνων

Οι περιπέτειες όμως για τον κ. Βήχο είχαν μόλις ξεκινήσει. Από τη στιγμή της εισβολής των αστυνομικών στο σπίτι του και της εμπλοκής του στην υπόθεση σωματεμπορίας, ξεκίνησε ένας δικαστικός Γολγοθάς που κράτησε 14 ολόκληρα χρόνια.

Ο κ. Βήχος αθώωθηκε δύο φορές από το Πλημμελειοδικείο. Όπως είχε καταγγείλει ο ίδιος κάποιες από τις φωτογραφίες που παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο δεν βρέθηκαν ποτέ σε φάκελο στον υπολογιστή του. Δεν ήταν καν φωτογραφίες αλλά ίχνη, σκιές που υπάρχουν σε όλους όσους κατέχουν ηλεκτρονικούς υπολογιστές και σερφάρουν στο διαδίκτυο.

Η πρώτη αθώωση έγινε στις 7 Ιανουαρίου 2008. Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών απάλλαξε τον κ. Βήχο με την κατηγορία της διευκόλυνσης ακολασίας άλλων. Δυόμιση χρόνια μετά, στις 22 Οκτωβρίου 2010, το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών απάλλαξε τον κ. Βήχο και από την κατηγορία της μαστροπείας.

Η Ελλάδα καταδικάστηκε

Στο μεταξύ το Ελληνικό Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) ανέλαβε τη Νομική του υποστήριξη. Με συνοπτικές διαδικασίες εντόπισε πολλαπλές παραβιάσεις των δικαιωμάτων του κ. Βήχου για δίκαιη δίκη και σεβασμό της ιδιωτικής του ζωής. Τις παραβιάσεις αυτές συμπεριέλαβε στην προσφυγή του στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου δικαίωνε πλήρως τον κ. Βήχο και καταδίκαζε τη χώρα μας.

Στο δελτίο τύπου του ΕΠΣΕ με ημερομηνία 10 Φεβρουαρίου 2011, αναφέρονταν χαρακτηριστικά:

«Η Ελλάδα, κατά το ΕΔΔΑ, παραβίασε το άρθρο 6.1 (δικαίωμα σε δίκαιη δίκη μέσα σε λογική προθεσμία) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) γιατί η μια ποινική διαδικασία σε βάρος του Παναγιώτη Βήχου κράτησε πέντε χρόνια ενώ η άλλη εκκρεμεί επί οκτώ χρόνια στο στάδιο της προδικασίας. Η Ελλάδα παραβίασε επίσης το Άρθρο 13 (δικαίωμα πραγματικής προσφυγής) της ΕΣΔΑ γιατί δεν υπάρχει στο εσωτερικό δίκαιο ένδικο μέσο για να προσφύγει το κάθε θιγόμενο άτομο από την παραβίαση του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη μέσα σε λογική προθεσμία που προβλέπεται από το Άρθρο 6.1 της ΕΣΔΑ. Η Ελλάδα πρέπει να καταβάλει 6.500 ευρώ στον Παναγιώτη Βήχο για ηθική βλάβη και 1.000 ευρώ στο ΕΠΣΕ για έξοδα προσφυγής στο ΕΔΔΑ».

Η ελληνική Δικαιοσύνη όμως αποφάσισε να παραπέμψει ξανά το Βήχο σε δίκη. Μία απόφαση η οποία ξεσήκωσε πολλές αντιδράσεις. Στις 7 Δεκεμβρίου 2011 ήρθε άλλη μια δικαίωση για τον κ. Βήχο. Το τριμελές Κακουργιοδικείο τον απάλλαξε και αυτή τη φορά από τις κατηγορίες. Δύο χρόνια μετά και την τελευταία αθώωση η υπόθεση εξακολουθεί να εγείρει πολλά ερωτηματικά. Τόσο για τον τρόπο με τον οποίο ενήργησαν οι αρχές όσο και για τη δικαστική περιπέτεια του κ. Βήχου. Η εντύπωση που αποκομίζει κανείς είναι ότι όποιος καταγγέλλει στην Ελλάδα, αντί να επιβραβεύεται τιμωρείται.

Σκοτώθηκαν όντως οι τούρκοι βατραχάνθρωποι των Ιμίων;

Στο Τεύχος 21 (Φεβρουάριος 2013) το «HOT DOC» είχε φιλοξενήσει εκτενέστατο ρεπορτάζ για τα Ίμια. Η σεναριολογία για την κατάληξη των τούρκων κομάντος που, το ξημέρωμα της 31ης Ιανουαρίου 1996, αποβιβάστηκαν στη δυτική Ίμια, δίνει και παίρνει.

Πολλοί είναι εκείνοι που ισχυρίστηκαν ότι η ομάδα του τούρκων βατραχανθρώπων βρήκε το θάνατο σε δύο αεροπορικά δυστυχήματα που ακολούθησαν του επεισοδίου στις βραχονησίδες.

Ορισμένοι μίλησαν για… ελληνική εκδίκηση, άλλοι για τουρκικό κυβερνητικό δάκτυλο, ενώ τρίτοι έβλεπαν πίσω από τις τραγωδίες κούρδους εξτρεμιστές.

Ποια είναι τελικά η αλήθεια για τους δώδεκα Τούρκους της "ομάδας Kardak";

Σκοτώθηκαν όντως, όπως ορισμένοι ισχυρίζονται;

Που βρίσκεται σήμερα η ομάδα των τούρκων βατραχανθρώπων;

Πώς ορισμένοι διαστρέβλωσαν την ιστορία τους;

Ποιοι είναι εκείνοι που βρήκαν το θάνατο στα δύο αεροπορικά δυστυχήματα;

Διαβάστε εδώ το Τεύχος 21.

Ωδή στο παπαδοπαίδι...

Ο Μάκης Ψωμιάδης δεν ήταν ένας γραφικός παράγοντας του ποδοσφαίρου, όπως πιστεύουν πολλοί, ούτε ένας επιχειρηματίας που ισορροπεί ανάμεσα σε νομιμότητα και παρανομία.

Η αναζήτησή του από τις ελληνικές αρχές, για συμμετοχή στα στημένα παιχνίδια του ποδοσφαίρου, γι’ αυτούς που ξέρουν, δεν ήταν παρά μια απλή περιπέτεια ενώ επίσης γι αυτούς που ξέρουν έτεροι του club λάβαν θέσεις αρχόντων σε Δήμους της χώρας για να ενταχθούν κι αυτοί στην ιδιότυπη ασυλία των υπολοίπων...

 Το «Κουτί της Πανδώρας» είχε αφιερώσει τον Ιούλιο του 2011 μια ολόκληρη εκπομπή στον βίο και την πολιτεία του Μάκη Ψωμιάδη. Μπορείτε να παρακολουθήσετε την εκπομπή αυτή εδώ.

300 δις έφυγαν στο εξωτερικό με εμβάσματα από το 2000;;;

του Μιχάλη Καρχιμάκη

Ακούω να μιλάνε πολλοί, για λίστες εμβασματων. (Την λίστα Λαγκάρντ,την λίστα Λίχτενσταϊν,τη λίστα Ελβετιας,των νησιών Κέιμαν και μια σειρά απο λίστες με χρήματα που διοχετευθηκαν στο εξωτερικό )

Όλοι οσοι μιλούν, μιλούν για το μέρος και οχι για το όλον. Μιλούν για ενα ελάχιστο όγκο εμβασματων,οταν ΟΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΛΙΣΤΕΣ ΕΜΠΕΡΙΕΧΟΝΤΑΙ κατα κύριο λόγο στην λίστα των 700 χιλιάδων εώς 1 εκατομμύριο εμβασματούχων εξωτερικού που έχει στα αρχεία της η ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΛΛΑΔΟΣ απο το έτος 2000 και μετα.

Θα ασχοληθούμε λοιπόν ποτέ, με το σύνολο των εμβασματων που έφυγαν στο εξωτερικό και υπολογίζονται τα τελευταία 15 χρονια απο το έτος 2000 και μετα πάνω απο 300 δις ευρω,αν ηταν φορολογημενα;

Και οχι μονο με τα επι μέρους και τα ελάχιστα,μπροστά σε αυτό τον όγκο,των 300 δις,που δίνουν μονο επικοινωνιακή τροφή χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα εισροής φόρων απο πιθανούς φοροφυγάδες;

Θα οργανώσουμε ποτε ενα αξιόπιστο, γρήγορο και αποτελεσματικό μηχανισμό ελεγχου με ευέλικτα εργαλεία ελεγχου, για να διερευνήσουμε αν, όλοι οσοι διοχέτευσαν τα λεφτά τους με εμβάσματα στο εξωτερικό απο το έτος 2000 και μετα, ηταν φορολογημενα;

Για να επιβληθούν οι ανάλογοι φόροι με βάσει τις ισχύουσες διατάξεις,εαν τελικά δεν ήταν;

Θα καταργηθεί τελικα η διάταξη του νόμου του 2013 που έδινε ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΑΣΥΛΙΑ στον έλεγχο όλων οσων έβγαλαν τα χρήματα τους στο εξωτερικό απο το έτος 2000 μέχρι το έτος 2009;

Αυτα ειναι τα ζητήματα . Το θεμα ειναι υπάρχει βουληση;

Εαν λοιπόν υπάρξει συστηματικός και αποτελεσματικός έλεγχος και ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ - 40 δις ευρω - μπορεί να ανευρεθουν σε τρία χρονια περίπου ,ακόμα και μεσα απο μια συμβιβαστική φορολόγηση εμβασματων που δεν ηταν φορολογημενα.

Το ερώτημα λοιπόν το τελικό που τίθεται για τα 300 δις ευρω που έφυγαν για το εξωτερικό απο το 2000 και μετα, ΕΙΝΑΙ ΘΑ ΕΝΕΡΓΗΣΟΥΜΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΕΛΙΚΑ;

Όχι συγνώμες. Εισαγγελέας!

το προσωπικό tweet του κ. Μητσοτάκη
λίγες ημέρες πριν τις εκλογές της 20/9/15 αντίστοιχα

Του Κώστα Βαξεβάνη

Εφτά ποσοστιαίες μονάδες διαφορά δεν συνιστούν ντέρμπι. Δεν είναι μικρή διαφορά, αδιόρατη, μη υπολογίσιμη ή μη ανιχνεύσιμη. Εντοπίζεται ακόμη και στις κουβέντες στα καφενεία. Ω του θαύματος όμως οι εταιρείες δημοσκόπησης (με εξαίρεση την Prorata με την οποία συνεργαστήκαμε) δεν βρήκαν σε όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου καμιά υπολογίσιμη διαφορά.

Συστηματικά από το 2012, που ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε υπολογίσιμη δύναμη και δύναμη εξουσίας, οι εταιρείες δημοσκόπησης όλο κάνουν λάθος. Δεν βρίσκουν διαφορές, πολλές φορές βλέπουν την πραγματικότητα στατιστικά αντεστραμένη, αλλά ταυτόχρονα δεν ανακοινώνουν πως ήρθε η ώρα να κλείσουν γιατί οι καφετζούδες τα καταφέρνουν καλύτερα από αυτές.

Το επιχείρημα κάθε φορά είναι πως η δημσοκόπηση που έκαναν «ήταν μια φωτογραφία της στιγμής», πως «έτσι ήταν τα πράγματα αλλά την τελευταία στιγμή άλλαξαν», ή πως τα λάθη τους ήταν μέσα στα στατιστικά όρια.

Το 2012 «έβλεπαν» το ΣΥΡΙΖΑ κόμμα του 4% ενώ ήταν στο 17%, στις επόμενες εκλογές έβλεπαν το ΠΑΣΟΚ να θριαμβεύει με το ΣΥΡΙΖΑ και πάλι να είναι ο πολιτικά χαμένος. Τον Ιανουάριο πάλι είδαν ντερμπι ενώ η διαφορά ήταν 8 μονάδες. Στο δημοψήφισμα το ΝΑΙ θριάμβευσε στις δημοσκοπήσεις αλλά δυστυχώς βγήκε το πραγματικό αποτέλεσμα. Σε αυτές τις εκλογές οι δημοσκόποι έβλεπαν ισοπαλία ή και προβάδισμα της ΝΔ. Ακόμη και στα exit polls έβλεπαν αλληλοκαλυπτόμενα ποσοστά και καθόλου ξεκάθαρη νίκη ΣΥΡΙΖΑ για να καλύψουν με το «μπέρδεμα έως και της τελευταίας στιγμής» τις προβλέψεις τους.

Σε όλες αυτές τις δημοσκοπήσεις, το κόμμα του Πάνου Καμμένου εμφανίζεται ισοπεδωμένο, εκτός Βουλής, χωρίς καμία τύχη. Σε όλες τις δημοσκοπήσεις η πραγματικότητα τους διαψεύδει.

Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με δύο ενδεχόμενα. Ή δεν έχουν τα εργαλεία, την τεχνογνωσία και τις ικανότητες να κάνουν δημοσκοπήσεις, ή λειτουργούν με δόλο. Σε κάθε περίπτωση, χειραγωγούν την κοινή γνώμη, δημιουργούν μέσω της φήμης που κατασκευάζουν στατιστικά αποτέλεσμα. Πρέπει δηλαδή να τους αφαιρεθεί η άδεια.

Δεν ανήκω στην κατηγορία αυτών που πιστεύουν πως κάποιος, πιθανόν το δείγμα, εξαπατά τους δημοσκόπους. Το ίδιο πιστεύω και για όλες τις εταιρείες που κάνουν μετρήσης τηλεθέασης και ακροαματικότητας. Θεωρώ πως αποτελούν ένα σύστημα που αλληλοτροφοδοτείται με κατασκευασμένες πραγματικότητες της οποίες χρησιμοποιεί στη συνέχεια ως επιβεβαίωση. Αφού για παράδειγμα όλοι βγάζουν το ίδιο (ψέμα) άρα οφείλεις να πιστέψεις πως είναι η αλήθεια. Σε όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, απολογούμασταν για τη δημοσκόπηση της Prorata η οποία ήταν η μοναδική που επιβεβαιώθηκε επειδή όλοι οι άλλοι έβγαζαν ψευδώς το ίδιο.

Αν αμφιβάλετε πως οι δημοσκοπήσεις λειτουργούν πάνω σε σκοπιμότητες που θέλουν να εξυπηρετήσουν, παρατηρείστε τι έβγαζαν σε αυτή την προκελογική μάχη. Δεν έβλεπαν μόνο ντέρμπι ή προβάδισμα της ΝΔ, αλλά έβλεπαν και λάθος όλους τους παράγοντες που σχετίζονταν με το ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι έβλεπαν τους ΑΝΕΛ εκτός Βουλής (άρα και πιθανό μετεκλογικό κλίμα αστάθειας), τη ΛΑΕ του Λαφαζάνη σε ποσοστά έως και 8%, το ΠΟΤΑΜΙ επίσης να μένει σταθερό και άρα να λειτουργεί ως καθοριστικός παράγοντας. Ό,τι σχετιζόταν με την αστάθεια του ΣΥΡΙΖΑ και την επικινδυνότητα, ήταν διαμορφωμένο έτσι ώστε να είναι εμφανές.

Στις 3 Ιουλίου, πριν το δημοψήφισμα, το koutipandoras.gr είχε αποκαλύψει το σημείωμα της επικοινωνιακής ομάδας της ΝΔ, το οποίο απροκάλυπτα περιέγραφε πως μέρος της επικοινωνιακής τακτικής του κόμματος θα ήταν να εμφανίζουν σταδιακά τις δημοσκοπήσεις ότι ευνοούν το ΝΑΙ. Δηλαδή παραδέχονταν πως είχαν τη δυνατότητα να πειράζουν τις δημοσκοπήσεις (μπορείτε να δείτε εδώ την αποκάλυψη που δεν διαψεύστηκε από τη ΝΔ).

Τα πράγματα μάλλον είναι ξεκάθαρα. Ένα σύστημα εταιρειών που ανδρώθηκε μαζί με το πολιτικό σύστημα και αλληλοδιαπλέκεται μαζί του, χρησιμοποιεί τα επιστημονικά δεδομένα ή τα παραβλέπει προκειμένου να εξυπηρετεί συγκεκριμένες επιλογές. Ως σήμερα επιβιώνει γιατί οι εξαιρέσεις είναι ελάχιστες ώστε να απειληθούν και έτσι εμφανίζουν πως έτσι ήταν τα πράγματα όπως τα κατέγραψαν. Δηλαδή το ψέμα τους έχει την ισχύ αλήθειας επειδή έχει καθολικότητα. Ο δεύτερος λόγος που επιβιώνουν είναι γιατί δεν υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί. Οι δημοσκοπικές εταιρείες χωρίς να το θέλουν έπαιξαν το ρόλο που έπαιξαν τα ΜΜΕ πριν το δημοψήφισμα. Εκνεύρισαν τον κόσμο και ίσως να καθόρισαν το αποτέλεσμα με αντίστροφο τρόπο απ ό,τι επιχείρησαν.

Οι δημοσκοπικές εταιρείες είναι πλέον ένα κομμάτι της παθογενούς και διαπλεκόμενης πραγματικότητας. Πρέπει να εξαφανιστούν μαζί με τη διαπλοκή. Η κυβέρνηση οφείλει να πάρει πρωτοβουλίες για να απελευθερώσει τις δημοκρατικές λειτουργίες από αυτή τη μάστιγα της χειραγώγησης. Δεν χρειάζεται συγνώμη από τη μεριά τους. Χρειάζεται απλώς εισαγγελέας.

Υ.Γ. του korydallos.blogspot.com είναι ότι αυτό το γαϊτανάκι έχει ξεκινήσει από τις εκλογές του 2009....

Αν κάνεις το βήμα είσαι αλλού. Και άλλος

Του Κώστα Βαξεβάνη

Στην ταινία “Το μετέωρο βήμα του πελαργού” του Θόδωρου Αγγελόπουλου, ο Ηλίας Λογοθέτης ο οποίος υποδύεται το ρόλο του έλληνα αξιωματικού, σηκώνει το πόδι του πάνω από τη γραμμή που αποτελεί το σύνορο Ελλάδας-Τουρκίας και λέει στο στρατιώτη που τον συνοδεύει: “σε αυτή τη μπλέ γραμμή τελειώνει η Ελλάδα. Αν κάνω ένα βήμα είμαι αλλού”. Τις περισσότερες φορές, ένα βήμα, μια λεπτομέρεια, καθορίζουν την διαφορετική ποιοτική κατάσταση στα πράγματα και στην πολιτική και στη ζωή των ανθρώπων. Μετά από αυτό το βήμα, παύεις να είσαι στην κατάσταση που ήσουν και δεν σε χωρίζουν πια μερικά εκατοστά, αλλά μια άλλη κατάσταση.

Στη δική μου θεώρηση, η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, έκανε το βήμα που την τοποθέτησε σε μια άλλη πλευρά. Δεν ξέρω αν είναι το μοιραίο βήμα, αλλά είναι μια άλλη κατάσταση.

Θέλω να ξεκαθαρίσω απ την αρχή, πως δεν θεωρώ πως επειδή αυτή η κατάσταση είναι ένα ακόμη σκληρό μνημόνιο, ο Αλέξης Τσίπρας έγινε ένας Σαμαράς ή ένας Βενιζέλος. Δεν πιστεύω δηλαδή πως ο Τσίπρας επέλεξε το μνημόνιο για την πολιτική του διάσωση ή για να μοιράσουν αυτός και οι φίλοι του, σε φίλους, τη Δημόσια περιουσία της χώρας. Οι επιλογές του έγιναν γιατί πιστεύει πως κάθε άλλη επιλογή ήταν αδιέξοδη και επιζήμια. Αλλά οι επιλογές δεν παύουν να είναι συγκεκριμένου είδους και με συγκεκριμένα αποτελέσματα. Δεν παύουν επίσης να βαραίνουν συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων και να ικανοποιούν μια Ευρώπη που νομιμοποιεί το βιασμό μόνο και μόνο επειδή το θύμα δεν μπορεί να κάνει αλλιώς.

Ο δρόμος που ακολούθησε η κυβέρνηση έγινε από ένα σημείο και μετά μονόδρομος. Γνωρίζω πολύ καλά πως η ιστορία δεν γράφεται με τα “αν” αλλά με τα “όταν”. Πιστεύω πως στην πολιτική δεν υπάρχουν στιγμιαία λάθη. Υπάρχουν λάθη που δημιουργήθηκαν συστηματικά και άλλα που εμφανίστηκαν ως μοναδική αλήθεια γιατί αποτελούσαν τη διέξοδο των ανθρώπων που τα έκαναν. Όχι όμως και της χώρας.

1. Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιανουαρίου ήταν ένα σοκ για την συντηρητική Ευρωπαική Ένωση. Αυτό φάνηκε από το Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου. Οι έμπειροι των αγορών δεν ήξεραν πώς να χειριστούν μια ριζοσπαστική κυβέρνηση που οι κινήσεις της μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να κινητοποιήσουν όλο και μεγαλύτερες ομάδες ανθρώπων έτοιμων να συγκρουστούν με την ολιγαρχία και τη διαφθορά. Αυτό το διαβατήριο προς την επιτυχία και την απειλή, ο ΣΥΡΙΖΑ το κατέθεσε γρήγορα. Δεν υποχώρησε από το ριζοσπαστισμό του αλλά προσπάθησε να απολογηθεί στις προεκλογικές κατηγορίες που του απέδιδαν πως θα αποτελέσει μια κυβέρνηση ακραίων αριστερών που θα καταστρέψει τα πάντα. Παραδόξως ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε ό,τι μπορούσε για να μην είναι όσα τον κατηγορεί ο ΔΟΛ παρά για να είναι όσα ήθελε ο κόσμος.

2. Ο ΣΥΡΙΖΑ αντί να εφαρμόσει το δόγμα τους σοκ απέναντι στη διαπλοκή και την διαφθορά, αντί να επιδείξει στους πολίτες αλλά και τους δανειστές ποιά είναι η δύναμή του και από πού εκπορεύεται, επέμενε να δείχνει μια ανεκτικότητα που είτε προερχόταν από την απειρία είτε από τη γοητεία του νεοπλουτισμού της εξουσίας . Πήγε έτσι στις διαπραγματεύσεις με λογιστικούς όρους, χωρίς να ρίχνει στο τραπέζι τη σκιά της πολιτικής του δύναμης που ήταν αναγκαία για να μην αποτελεί η διαπραγμάτευση διαδικασία συνθηκολόγησης.

3. Η αδυναμία του να επιδείξει πολιτική αποφασιστικότητα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στα πρόσωπα που αποτέλεσαν την ομάδα εξουσίας.Έδειξαν ανικανότητα να διοικήσουν και αντικαστέστησαν το κυβερνητικό έργο με εμφανίσεις στα κανάλια και θεωρίες για την Οικονομία. Μεγάλη ομάδα αυτών των ατόμων ήταν λογικό να μην προτάξουν τον ριζοσπαστισμό ως όπλο, αφού ήταν άνθρωποι του παλιού συστήματος που εγκατέλειψαν έγκαιρα το παλιό πλοίο που βούλιαζε για να εγκατασταθούν παντού στη Διοίκηση, ακόμη και στου Μαξίμου. Ο ρόλος αυτών των ανθρώπων ως συμβούλων, στην πραγματικότητα ήταν μια συνεχή προσγείωση από τους αιθέρες των οραμάτων στο επίπεδο του υπόγειου φόβου. Επιζούσαν επειδή δημιουργούσαν ως δήθεν τεχνοκράτες και ειδικοί, το φόβο για το χειρότερο. Αυτοί οι άνθρωποι είναι ξένοι και με τον κομματικό ΣΥΡΙΖΑ αλλά και με τον κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ που απαιτεί να αλλάξει η κοινωνία

4. Η διαπραγματευτική τακτική αποδείχθηκε ακατάλληλη. Η συνεχής καθυστέρηση έδωσε τη δυνατότητα στους δανειστές να διαβάσουν τις αδυναμίες και τις προθέσεις της ελληνικής πλευράς. Κατάλαβαν πως έχουν να κάνουν με ανθρώπους που αγωνιούν να επιδείξουν μια καλή συμφωνία και όχι ανατροπή απ την οποία θα μπορούσαν να φοβούνται. Οι παράγοντες της διαπραγμάτευσης εγκλωβίστηκαν στο μέσο που ήταν η διαπραγμάτευση, ξεχνώντας το σκοπό που ήταν μια άλλη Ελλάδα. Αγωνιούσαν για μια καλή ανακοίνωση συνεργασίας από τους δανειστές, που ακόμη και όταν γινόταν ανατρέπονταν από διαρροές και δηλώσεις αξιωματούχων. Η διαπραγμάτευση αποκόπηκε από την κοινωνική της δυναμική και έγινε υπόθεση γραφείου και φιλοδοξιών.

5. Πάνω απ όλα ήταν μια διαπραγμάτευση στην οποία όσα λέγονταν από την ελληνική πλευρά, όσο απειλητικά και αν ακούγονταν δεν είχαν υπόβαθρο. Όπως ακριβώς συμβαίνει και με τις ερωτικές σχέσεις, για να καταλάβει η άλλη πλευρά πως δεν έχεις κανένα ενδιαφέρον γι αυτή, πρέπει να το πιστέψεις εσύ ο ίδιος. Η ελληνική πλευρά όχι μόνο δεν πίστευε τις απειλές της αλλά φρόντιζε να τις ακυρώνει. Ο αντίπαλος φροντίζει να σε ενοχοποιεί με αυτά που φοβάται. Ο ΣΥΡΙΖΑ ενοχοποιήθηκε πολύ γρήγορα με κατηγορίες αντιευρωπαισμού από τους αντιπάλους. Προκειμένου να δείξει πως δεν είναι αντιευρωπαϊστής, απολογήθηκε στο «ευρώ» και την πάση θυσία παραμονή στην ευρωζώνη. Απώλεσε έτσι το βασικότερο όπλο που ήταν και ο φόβος των αντιπάλων.Την πιθανότητα εξόδου και το τεράστιο κόστος. Ξέροντας πως θα παλέψει για να μην κατηγορηθεί για έξοδο από το ευρώ, τον εγκλώβισαν στη διαπραγμάτευση με μοναδικό κριτήριο το ευρώ. Το λάθος ήταν διπλό: έγιναν προβλέψιμοι και συνέβαλαν στη δημιουργία των φοβικών που σχετίζονταν με το δίλημμα ευρώ ή δραχμή που αποδυνάμωσε την κοινωνική απαίτηση και τα όριά της.

6. Στην αντιπαράθεση αυτή στα πλαίσια ενός σαβουάρ βιβρ ή φόβου απέκρυψαν ποιοί είναι οι διαπραγματευτές. Ενώ στο διεθνή τύπο υπήρχαν διαρροές που συκοφαντούσαν την ελληνική διαπραγματευτική ομάδα, η ελληνική τακτική παρουσίαζε τους γκάκστερς της Ευρώπης ως ευρωπαίους εταίρους για να μην κατηγορηθεί για αντιευρωπαϊκή φρασεολογία.

7. Στη συνθηκολόγηση έπαιξαν ρόλο και οι εσωκομματικοί παράγοντες. Πολύ γρήγορα, άνθρωποι που διακατέχονταν από πολιτική δειλία βαφτίστηκαν σώφρονες και μετριοπαθείς μόνο και μόνο γιατί επικαλούνταν τον μέσο όρο της ηρεμίας και της αδιατάρακτης πολιτικής. Την ίδια ώρα η κοινωνία ήθελε και θέλει ακριβώς το αντίθετο.Ξεκαθάρισμα με τους δυνάστες της. Κάποιοι να τιμωρηθούν. Φως σε όσα έχουν γίνει.

Δίπλα στους πολιτικά δειλούς απέκτησαν υπόσταση οι γραφειοκράτες της αδιάλυπτης αριστεροσύνης. Αντιλαμβανόμενοι τον εαυτό τους ως καθρέφτη των εργαζόμενων, αν και οι ίδιοι δεν υπήρξαν ποτέ, δεν κατάλαβαν τι είναι η πολιτική πολύ περισσότερο τι είναι εξουσία. Συνέχισαν να είναι αντιπολίτευση στην ίδια την κυβέρνηση. Ανάμεσά τους, συνιστώσες του τίποτα, πολιτικοί της γκρίνιας, επαναστάτες του ουζερί. Οι πιο αποτυχημένες και διαπλοκόμενες επιλογές στη Διοίκηση επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ έγιναν από αυτούς ακριβώς, τους κατά τα άλλα συνεπείς της ιδεολογίας.

8. Δεν υπήρξε καμιά σοβαρή ανάλυση που να απαριθμούσε τα σενάρια και να περιέγραφε λύσεις. Από ένα σημείο και μετά,το ευρώ ήταν ένα κομματικό ταμπού, και οι αξιωματικές πολιτικές διαβεβαιώσεις για το ευρώ, πήραν θέση δίπλα στα κομματικά εικονίσματα. Δεν υπήρξε καμιά ανάλυση για το τι σημαίνει εθνικό νόμισμα, ποιά είναι τα συν και τα πλην και τι δυνατότητες υπήρχαν μέσα από αυτό. Έτσι όταν τραβήχτηκε από τους εταίρους το χαλάκι του Grexit , ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ανέτοιμος και η κοινωνία ακόμη περισσότερο.

9. Η βιολογική κόπωση των ανθρώπων που συμμετείχαν στην διαπραγμάτευση και του ίδιου του πρωθυπουργού ήταν ένα ακόμη στοιχείο του παιχνιδιού. Οι πρωταγωνιστές κουράστηκαν από τα συνεχή πισωγυρίσματα, αδυνατούσαν να επεξεργαστούν τα δεδομένα και τελικώς εγκλωβίστηκαν σε ένα προβληματισμό όπου τίποτα δεν ήταν σταθερό αλλά κυρίως βάσιμο.

10. Η τελευταία πράξη ήταν αυτή που οδήγησε στην τραγωδία. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει το πολιτικό μήνυμα του 62% . Το μετέφρασε ως «μη ρήξη» αλλά δεν ανέλυσε τα στοιχεία της υποστήριξης στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα. Η αδιαλαξία των δανειστών εντοπίστηκε και από τα ξένα μέσα ενημέρωσης το βράδυ πριν την συμφωνία. Το περιβάλλον ήταν πολύ περισσότερο πολιτικοποιημένο μετά το δημοψήφισμα και την εμφάνιση Τσίπρα στο Ευρωκοινοβούλιο. Οι απαιτήσεις των δανειστών χαρακτηρίστηκαν εκτρωματικές από το ίδιο το Spiegel. Ο Αλέξης Τσίπρας θα μπορούσε να αποχωρήσει από τις διαπραγματεύσεις ως ο πρωθυπουργός με το 62% που επιχειρεί να το σεβαστεί και να το αφουγκραστεί. Τότε ναι ίσως να είχαμε μια δραματική κατάσταση αλλά και έναν ήρωα που θα μπορούσε να πείσει τον λαό του για όσα λέει. Θα είχαμε πλέον μια κατάσταση που δεν διαχώριζε με βάση τα κόμματα αλλά με την ανάγκη του πατριωτικού καθήκοντος. Αυτό το πατριωτικό χρέος είναι η κόκκινη γραμμή πίσω από την οποία έπρεπε να οχυρωθεί η χώρα πέρα από κάθε άλλη κόκκινη γραμμή.

Θεωρώ βέβαιο πως ο Αλέξης Τσίπρας θα επιχειρήσει να βρει τα κοινωνικά ισοδύναμα για να αντισταθμίσει αυτά που πρέπει να πληρώσουν τα κοινωνικά στρώματα τα οποία θεωρητικά προστατεύει. Να ξεμπερδέψει δηλαδή με τη διαπλοκή, το μαύρο χρήμα, τους διεφθαρμένους μιντιάρχες. Αυτό όμως δεν θα λύσει το πρόβλημα του χρέους της χώρας, ούτε και τη φύση της σχέσης με την Ευρωπαική Ένωση. Ο Τσίπρας οφείλει να επεξεργαστεί σχέδιο απεγκλωβισμού της χώρας από τη μέγγενη που ονομάζεται λειτουργία της Ευρωπαικής Ένωσης. Η διαπραγμάτευση και ιδιαίτερα τα τελευταια 24ωρα, απέδειξαν πως είναι ένα κλαμπ εκβιαστών και αδίστακτων τύπων που θεωρούν πρώτο εχθρό τους τη Δημοκρατία. Η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα «αποφύγαμε το Grexit» , δεν αντιπροσωπεύει όσα ο ίδιος αντιπροσωπεύει πολιτικά. Αν ο σκοπός ήταν να αποφύγουμε το Grexit, θα μπορούσε να το κάνει επιτυχώς και ο Βενιζέλος σε λιγότερο χρόνο. Ένα από τα πράγματα που πρέπει να διαφυλάξει ο Τσίπρας είναι να μην περάσει αλλού και γίνει άλλος στην προσπάθεια να δικαιολογήσει τις επιλογές του.

Η διαπλοκή σύσσωμη συνιστά “Ναι”. Εσύ;

Του Κώστα Βαξεβάνη

Η χώρα κινδυνεύει αν δεν ψηφίσει “Ναι”. Ποιός το λέει αυτό; Το λέει ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος που εφάρμοζαν λιτότητα, μνημόνια, μισθούς πείνας αλλά δεν παρέλειψαν να χρηματοδοτήσουν τράπεζες και όλη την ελίτ. Το λένε ακόμη οι παραπόταμοι της διαπλοκής που πηγάζουν από τα κανάλια και ξεχύνονται να πνίξουν ό,τι δεν είναι του γούστου τους και δεν αντιλαμβάνεται το παντεσπάνι της διαπλοκής σαν αντίδωρο σε εκκλησία. Το λένε τα ίδια τα κανάλια με άγχος, τρόμο και πανικό. Ανησυχούν για τα κλειστά ΑΤΜ, αυτοί που έκλεισαν σπίτια και τις ψυχές των ανθρώπων. Το “Όχι” είναι η καταστροφή αναφωνεί και ο Σόιμπλε με αυτό το ύφος αηδίας που έχει όποτε αναφέρεται σε οτιδήποτε ελληνικό.

Η χώρα κινδυνεύει αναφωνεί και ο μεγάλος Μητσοτάκης και ο μικρός Μητσοτάκης και η άλλη Μητσοτάκη και ο εγγονός Μητσοτάκης  και τα όπου γης βαφτιστήρια τους κραδαίνοντας τους μισθούς του Δημοσίου.  Κινδυνεύουμε αναφωνεί και ο Σύνδεσμος Βιομηχάνων και ο σύλλογος εμπόρων και ο βρωμερός συνδικαλισμός που επί δεκαετίες πρόσφερε τους εργαζόμενους ως ομήρους στα κόμματα και τη διαφθορά. Η χώρα θα χαθεί αν δεν ψηφίσει “Ναι”, διαβεβαιώνει ο Ψυχάρης και ο Μπόμπολας με τα δάνεια των εκατομμυρίων και με τον τρόμο μην νικήσει αυτή η κυβέρνηση και τους βάλει να πληρώσουν όσα χρωστάνε. Το σκοτάδι θα γίνει πιο μαύρο από το μαύρο επιμένουν οι πολιτικοί και όχι μόνο συνεταίροι του Άκη, αλλά και οι όπου γης υπόδικοι του λευκού κολάρου. “Ναι” και ο Μαρινάκης, ”Ναι” και η νέα γενιά των μιντιαρχών, “Ναι” και ο Ράπτης του iefimerida με τα 230.000 διαφήμιση από το ΚΕΛΠΝΟ , «Ναι» και ο απόφοιτος Δημοτικού Χατζής με το μισό εκατομμύριο από το ΚΕΛΠΝΟ και το ένα εκατομμύριο από το Δημόσιο όπου θεωρητικά δεν μπορούσε να είναι ούτε κηπουρός. «Ναι» γράφουν και ξαναγράφουν, λένε και ξαναλένε, όσοι καταναλώνουν τα εκατομμύρια των τραπεζικών διαφημίσεων που στην πραγματικότητα είναι το δημόσιο χρήμα.

Ευρώ ή δραχμή κινδυνολογεί από την πρώτη μέρα που ανακοινώθηκε το δημοψήφισμα και ο Θέμος και μαζί του αυτοί που χρόνια τώρα έχουν  ως μοναδικό  πραγματικό δίλημμα «σε μαύρη σακκούλα ή σε βαλίτσα»; «Ναι» φωνάζουν με δύναμη Πανεπιστημιακοί και καλλιτέχνες του life style ενώνοντας τη φωνή τους με ομοθυμία και μαζί όλα τα κατασκευάσματα της κομματικής επετηρίδας που συντήρησαν  τα άθλια Πανεπιστήμια για να μπορούν να φαντάζουν επιστήμονες . «Ναι» φωνάζει και o Σάκης μαζί με τη Λάτση, «Ναι» φωνάζει και η πέστροφα του Ποταμιού που δεν μπορεί να καταλάβει τους φτωχούς που κάνουν όλο λάθη όπως ευθαρσώς είπε. «Ναι» επιμένουν όσοι δεν τρόμαξαν τόσα χρόνια από τις ουρές στα συσσίτια και στα νοσοκομεία, δεν τις έβλεπαν καν,  αλλά ανατρίχιασαν με τις ουρές στα ΑΤΜ.

«Ναι» δηλώνουν και οι τεχνοκράτες που έφεραν την καταστροφή και ήταν όλο προβλέψεις για το φως στο τούνελ την ώρα που το φως ήταν το τραίνο που ερχόταν από την άλλη πλευρά. «Ναι» και οι συνταγολόγοι της καταστροφής.

«Ναι» και οι συνταγματολόγοι της καρδιάς μας, «Ναι» και οι σύμβουλοι των τραπεζών και του Παπαδήμου που βγαίνουν στις τηλεοράσεις ως ανεξάρτητοι αναλυτές και καθηγητές αποκρύπτοντας όπως πάντα το ποιοί είναι.

Οι επιχειρηματίες της διαπλοκής δεν φωνάζουν μόνο «Ναι», αλλά εκβιάζουν για το «Ναι». Λένε στους εργαζόμενους πως θα κλείσουν οι επιχειρήσεις ενώ πολλοί φτάνουν στον εκβιασμό πως θα πληρώσουν μόνο αν υπάρξει «Ναι». Τόση δημοκρατία είχαμε να δούμε απ τη Χούντα.

Το σύστημα όλο της διαπλοκής, διασυνδεδεμένο με τα κανάλια των διεφθαρμένων είναι σε παράκρουση. Είναι έτοιμο να εξαφανίσει τους αριστερούς και τους συνοδοιπόρους τους όπως έκανε τα χρόνια μετά τον εμφύλιο. Κατίνες της πολιτικής και της υποκρισίας που δεν τολμούσαν να εκστομίσουν πως είναι με το Σαμαρά και τον Βενιζέλο, ξαφνικά εμφανίζονται πως τάχα έχασαν πάσα ιδέα για τον Τσίπρα και τον βρίζουν παντού δίνοντας την εικόνα του μετανιωμένου.

Η διαπλοκή καταλαβαίνει πως είναι σε κίνδυνο, πως παίζει το τελευταίο της χαρτί και δεν κρύβεται. Αν χάσει τώρα τα χάνει όλα. Όχι τη χρηματοδότηση που επικαλείται, ούτε το ευρωπαϊκό της πνεύμα. Χάνει τη δυνατότητα να κοροϊδεύει και να εξουσιάζει. Να ξεζουμίζει τους είλωτες και να κοροϊδεύει τους δούλους.

Όλοι αυτοί οι ναιναίκοι (από το ναι για να μην παραξηγηθώ) είναι το πιο μεγάλο επιχείρημα για το «Όχι». Αν τους αθροίσεις, αν αναλογιστείς ποιοί είναι που σου προτείνουν το «Ναι», αρκεί για να καταλάβεις την αξία του «Όχι». Όσο βγαίνουν στα κανάλια για να φοβίσουν, τόσο θυμίζουν ποιοί είναι και τι έχουν κάνει. Και βέβαια αποκρύπτουν πως αυτό το δημοψήφισμα γίνεται για να μην παρθούν μέτρα.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει σπαταλήσει αυτές τις μέρες τεράστια ποσά για να μην φανεί η ταραχή στα χρηματιστήρια. Πολλά περισσότερα από αυτά που θα έδινε για την Ελλάδα. Ξέρουν καλά τι τους περιμένει αν νικήσει το «Όχι». Ξέρουν πως το «Όχι» δεν διώχνει την Ελλάδα από την Ευρώπη αλλά δρομολογεί νέες καταστάσεις. Αν μπορούσαν να διώξουν την Ελλάδα χωρίς ζημιά θα το είχαν κάνει. Δεν σπαταλούν χιλιάδες ώρες συσκέψεων, άγχους και διαπραγματεύσεων από φιλευσπλαχνία αυτοί που δεν δίστασαν να κόψουν τη σύνταξη γερόντων.

Δεν έχουν ιερό και όσιο, είναι γεμάτοι κυνισμό και αμοραλισμό σε τέτοιο βαθμό που μόλις μερικές μέρες πριν πρότειναν να μην φορολογηθούν τα καζίνο και τα κέρδη πάνω από 500.000 ευρώ αλλά ο κόσμος. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως δεν έχουν κανένα ανθρωπισμό, μόνο ψυχρή ανάλυση σε νούμερα. Και αυτή η ανάλυση δείχνει πως κινδυνεύουν με το «Όχι». Η πραμάτεια τους, τα κεφάλαιά τους, η ιστορία λιτότητας, όχι τα οράματα.

Αλλά επιμένω πως το «Όχι» δεν χρειάζεται ιδιαίτερη επιχειρηματολογία, όσο το σώμα και το πνεύμα της διαπλοκής, από τις φυλακές Κορυδαλλού ως τα δημοσιογραφικά γραφεία και από τις τράπεζες ως τα κανάλια δηλώνει «Ναι».

Είναι αυταπόδεικτα όλοι οι λόγοι για να ψηφίσει κάποιος «Όχι». Το «Όχι» δεν είναι κίνδυνος για την Ευρώπη αλλά για τη διαπλοκή και τη λιτότητα. Εκτός αν πιστεύετε πως ο Ψυχάρης εργάζεται για την οραματική Ευρώπη και ο Θεοδωράκης για τους πρωταγωνιστές της καθημερινής ζωής.

Εκδίκηση είναι να αποκαλύπτεις τελικώς τον κλόουν που οι άλλοι βλέπουν θηριοδαμαστή

Του Κώστα Βαξεβάνη 

Μια δημοσιογραφική αποκάλυψη συγκλονίζει τον κόσμο. Είναι η διαρροή των λογαριασμών της HSBC, η οποία αποδεικνύει πως χιλιάδες επώνυμοι, πλούσιοι, γνωστοί και ενδεχομένως και «σωτήρες» φοροδιαφεύγουν χρησιμοποιώντας το τραπεζικό σύστημα.

Με πρωτοβουλία της Le Monde και με έρευνα 150 δημοσιογράφων τα στοιχεία βγαίνουν σιγά στην επιφάνεια. Τα εγχώρια ΝΕΑ καυχώνται πως συμμετέχουν στη δημοσιοποίηση των στοιχείων. Το διαβάζω και μου έρχεται να χειροκροτήσω, να φωνάξω «ζήτω και μπράβο», να ανάψω πυροτεχνήματα. Είναι δυνατόν η υποκρισία να έχει τέτοιο μέγεθος;

Στις 28 Οκτωβρίου του 2012, με συνέλαβαν για τα πρώτα HSBC-Leaks, όπως πλέον ονομάζεται. Για τη δημοσιοποίηση των στοιχείων που αφορούσαν 2059 καταθέτες της HSBC που ονομάστηκαν λίστα Λαγκάρντ. Μετά τη σύλληψη που ήταν από μόνη της είδηση αλλά και απ’ τον τρόπο που έγινε (αυτόφωρη διαδικασία, ανακοίνωση ότι καταζητούμαι, παρακολούθηση του τηλεφώνου μου και επιχείρηση από 50 άτομα της Κρατικής ασφάλειας), τα εγχώρια Μέσα Ενημέρωσης των οποίων οι ιδιοκτήτες ήταν και καταθέτες της HSBC όπως και οι πολιτικοί συνέταιροί τους, δεν μίλησαν ούτε για φοροδιαφυγή, ούτε για λίστα που έκρυβαν χρόνια υπουργοί, ούτε φυσικά για δικαιολογημένα HSBC-leaks. Ανακοίνωσαν τη «σύλληψη Βαξεβάνη για δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων πολιτών». Μέσα σε ώρες έγινα καταζητούμενος, συλληφθείς, υπεύθυνος διαρροής όχι στοιχείων σκανδάλου αλλά προσωπικών δεδομένων και λίγο αργότερα ορμώμενος από πολιτικές σκοπιμότητες.

Τα ΝΕΑ που σήμερα ανακάλυψαν πως η δημοσιοποίηση στοιχείων που αποδεικνύουν διαφθορά είναι δημοσιογραφικό καθήκον είχαν γράψει για τη «λίστα Βαξεβάνη» (όχι Λαγκάρντ), ο κύριος Πρετεντέρης είχε γράψει για «ισχυρισμούς κάποιου περιθωριακού περιοδικού» και η διεύθυνση των ΝΕΩΝ αντί να επιλέξει από τις εκατοντάδες φωτογραφίες που υπήρχαν από τη σύλληψή μου, επέλεξε να βάλει μια άλλη. Η φωτογραφία αυτή με εμφανίζει να βγαίνω από το γραφείο του εισαγγελέα και να συναντιέμαι με τη Ρένα Δούρου. Ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα τη Ρένα στη ζωή μου και είχε έρθει όπως και άλλα στελέχη κομμάτων να συμπαρασταθεί σε αυτό που μόλις είχε ξεκινήσει και ήταν μια μεγάλη περιπέτεια για μένα. Η επιλογή της συγκεκριμένης φωτογραφίας αλλά και τα σχόλια είχαν συγκεκριμένο στόχο. Να εμφανιστεί η αποκάλυψη της λίστας, η δημοσιογραφική έρευνα και το ρίσκο απέναντι στα μεγαθήρια της λίστας και τους προστάτες τους, ως μια υπόθεση κομματικών σκοπιμοτήτων.

Συνάδελφοί μου, απέναντι στην αλήθεια, ενεργοποίησαν την έρπουσα συκοφαντία, την αμφισβήτηση του ψιθύρου, τη μπόχα του υπονοούμενου ευελπιστώντας πως ακόμη και η δημοσιογραφία που αντιστέκεται μπορεί να πάθει ασφυξία. Η φωτογραφία των ΝΕΩΝ, έγινε viral στο διαδίκτυο. Εκεί έμαθα πως με τη Ρένα Δούρου είχα και πιο προσωπικές σχέσεις εκτός απ’ το ό,τι όλα αυτά τα κατασκευάζει ο Συριζα.

Η περιπέτεια που ακολούθησε με τις διώξεις, η πίεση που δεχθήκαμε ως δημοσιογραφική ομάδα, το προσωπικό κόστος που δημιουργεί η ανάγκη να βάζεις τον εαυτό σου απέναντι σε όλες τις βρωμιές προσπαθώντας να αποδείξεις πως δεν είσαι όπως αυτοί, ήταν τεράστιο. Βλέπετε ο βρώμικος δεν έχει κανένα κόστος. Χρειάζεται απλώς να απλώσει τα βρώμικα χέρια του και να ακουμπήσει τον άλλο.

Το πράγμα είχε και συνέχεια, από το άλλο κομμάτι της διαπλοκής, το πολιτικό. Στην επιτροπή της Βουλής για τη λίστα Λαγκάρντ, κατέθετα επί 6,5 ώρες γεμίζοντας πάνω από 400 σελίδες. Σε αυτή την επιτροπή ο Άδωνης Γεωργιάδης του οποίου η σύζυγος είναι «αντιπρόσωπος λογαριασμού της λίστας» φυσικά δεν ρωτούσε για τη λίστα, αλλά για το αν πήρα 1,5 εκατομμύριο απ την ΕΡΤ. Έκανε και ερώτηση στη Βουλή γι’ αυτό, ώστε να παράξει τα αντίστοιχα δημοσιεύματα καλυμμένος πάντα πίσω απ τη βουλευτική του ασυλία.

Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Ρήγας, με ρωτούσε γιατί σε άρθρα μου στους New York Times και τον Guardian, έγραψα πως στη λίστα καταγράφεται όλο το σύστημα της ελληνικής διαπλοκής και κατηγορούσα με τον τρόπο αυτό κατά την άποψή του την Ελλάδα.

Σήμερα που γράφω αυτές τις γραμμές, το HOT DOC, αποκαλύπτει πως λίγο πριν τις εκλογές, στελέχη του ΣΔΟΕ, έδωσαν εντολή να κλείσει ο φάκελος έρευνας για τον σύμβουλο του Σαμαρά, Σταύρο Παπασταύρου, ο οποίος ερευνάται για καταθέσεις 5,5 εκατομμυρίων στην HSBC. Φαντάζομαι πως τα ΝΕΑ ούτε γι’ αυτό θα γράψουν παρότι τώρα πια ασχολούνται με τη λίστα της HSBC.

Τώρα θα μου πείτε γιατί τα γράφω όλα αυτά; Για να μην ξεχαστεί πως είμαστε εμείς αυτοί που κάναμε την αποκάλυψη και να πάρουμε τη δόξα που μας ανήκει; Για να πούμε πως απλώς είχαμε δίκιο και ήρθε η ώρα της δικαίωσης; Για να μην ξεχνάει ο κόσμος γιατί είναι σημαντικό να τα θυμάται; Ειλικρινά δεν μπορώ να απαντήσω. Είδα τα δημοσιεύματα και τις ζητωκραυγές των ΝΕΩΝ και άρχισα να γράφω. Είναι τέτοια η άνεσή τους με το συμφέρον και τη διαπλοκή, που μπορώ ως και να χειροκροτήσω όπως θα έκανα για ένα έργο τέχνης που κατασκευάζει κάποιος από σκουπίδια.

Λένε πως η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. Η πραγματική εκδίκηση είναι με υπομονή να αποκαλύπτεις τελικώς τον κλόουν εκεί που οι άλλοι από φόβο βλέπουν τον θηριοδαμαστή.

Πώς να εξοντώσετε έναν κανονικό δημοσιογράφο

Η Ελλάδα κατρακυλάει στην κατάταξη των χωρών σε ό,τι αφορά την ελευθερία του Τύπου -μετά την χρεοκοπία, πηδάει τις θέσεις δέκα δέκα- αλλά αυτό δεν φαίνεται να απασχολεί ιδιαίτερα τους Έλληνες. Αλήθεια, πώς είναι η ζωή ενός δημοσιογράφου που δεν εργάζεται σε καθεστωτικό ΜΜΕ και επιμένει να είναι κανονικός δημοσιογράφος;

Για να αναφέρω κάποιον που μάλλον όλοι γνωρίζετε, θα αναφερθώ στον Κώστα Βαξεβάνη.

Ο Κώστας Βαξεβάνης κάνει μαχητική δημοσιογραφία -έτσι λέγεται στην Ελλάδα η κανονική δημοσιογραφία- και υφίσταται τις συνέπειες αυτής της παράλογης επιλογής του.

Αφού ο Κώστας Βαξεβάνης επέλεξε να είναι κανονικός δημοσιογράφος -και να μην κάνει δημόσιες σχέσεις ούτε να είναι τζουτζές της εξουσίας-, οι αγωγές και οι μηνύσεις εναντίον του πέφτουν βροχή.

Ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης, ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο Ανδρέας Βγενόπουλος, ο Γιάννης Μιχελάκης -και πολλοί άλλοι διακεκριμένοι συμπατριώτες μας- έχουν κάνει μηνύσεις και αγωγές στον Κώστα Βαξεβάνη για τα ρεπορτάζ που έχει δημοσιεύσει κατά καιρούς στο Hot Doc.

Οι μηνύσεις και οι αγωγές έχουν σκοπό να εξουθενώσουν οικονομικά τον Κώστα Βαξεβάνη, αφού μπορεί να αθωώνεται στο δικαστήριο αλλά πρέπει να πληρώνει συνέχεια δικηγόρους.

Επίσης, αν πρέπει να είσαι συνέχεια στο δικαστήριο, δεν σου μένει χρόνος να εργαστείς σωστά όπως ξέρεις και επιθυμείς.

Και βέβαια, όταν σου έχουν γίνει πάνω από σαράντα μηνύσεις και αγωγές -ενώ, παράλληλα, σε απειλούν με νέες μηνύσεις-, είναι λογικό και ανθρώπινο να σκέφτεσαι πολύ πριν δημοσιεύσεις το επόμενο ρεπορτάζ, γιατί το πιθανότερο είναι πως θα ακολουθήσουν νέες αγωγές και μηνύσεις.

Οι μηνύσεις και οι αγωγές στον Κώστα Βαξεβάνη -και μερικούς ακόμα κανονικούς δημοσιογράφους- στέλνουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα στους υπόλοιπους κανονικούς δημοσιογράφους πως πρέπει να είναι πάρα πολύ προσεκτικοί σε αυτά που γράφουν και να κάτσουν στ” αυγά τους.

Αίσθηση προκαλεί το γεγονός πως πολλά από τα δημόσια πρόσωπα που αναφέρονται στα ρεπορτάζ του Κώστα Βαξεβάνη δεν κάνουν δημόσια δήλωση για να αντικρούσουν τα στοιχεία του ρεπορτάζ αλλά κάνουν κατευθείαν αγωγή στον δημοσιογράφο.

Φυσικά, τα ρεπορτάζ του Κώστα Βαξεβάνη έχουν γίνει αφορμή να ξεκινήσουν πολλές και σημαντικές εισαγγελικές έρευνες αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία για την Ελλάδα του 2014.

Και γιατί δεν απευθύνεται ο Κώστας Βαξεβάνης στους πολίτες για να τους πει ξεκάθαρα πως δέχεται διαρκή πόλεμο με αγωγές και μηνύσεις;

Προφανώς, ο Κώστας Βαξεβάνης δεν απευθύνεται στους πολίτες γιατί οι περισσότεροι πολίτες είναι γκάου και θα τον βγάλουν έναν γραφικό που έχει σύνδρομο καταδίωξης και θέλει όλοι να ασχολούνται μαζί του.

Είναι εντυπωσιακό το γεγονός -εμένα τουλάχιστον με έχει εντυπωσιάσει- πως πάρα πολλοί πολίτες, αν και έχουν παράπονα από τα άθλια, καθεστωτικά ΜΜΕ, δεν στρέφονται εναντίον των δημοσιογράφων των καθεστωτικών ΜΜΕ αλλά κατά των δημοσιογράφων που προσπαθούν να κάνουν τίμια τη δουλειά τους.

Αυτό δεν μπορώ να το εξηγήσω· δεν είμαι ψυχολόγος.

Επίσης, δεν μπορώ να κατανοήσω πώς οι πολίτες που δηλώνουν πως σιχαίνονται τα καθεστωτικά ΜΜΕ δεν χάνουν εκπομπή των ζάπλουτων καθεστωτικών δημοσιογράφων που κάνουν εκπομπές με ζάπλουτους καλεσμένους από τα στούντιο του Μπόμπολα και του Βαρδινογιάννη.

Τι να πω; Ίσως, οι πολίτες περιμένουν πως ο Πρετεντέρης θα διορθωθεί και θα γίνει κανονικός δημοσιογράφος στα 60 του.

Πάντως, ο Πρετεντέρης, ο οποίος παραδέχτηκε πως αυτός και οι συνάδελφοί του στο Mega απέκρυψαν -με άνωθεν εντολή- πως το ελληνικό χρέος δεν ήταν βιώσιμο, δεν δέχτηκε ούτε αγωγή ούτε μήνυση, ενώ δεν συγκινήθηκε από αυτή την αποκάλυψη κανένας εισαγγελέας.

Οι πολίτες δηλώνουν διαρκώς πως θέλουν καλύτερη δημοσιογραφία αλλά συνεχίζουν να στηρίζουν τους άθλιους δημοσιογράφους και τα άθλια ΜΜΕ.

Ο Κώστας Βαξεβάνης δημοσίευσε στο περιοδικό του τη λίστα Λαγκάρντ -που υποτίθεται πως όλοι αναζητούσαν με μανία- αλλά κόντεψε να βρεθεί στη φυλακή για αυτή την προσφορά του στην κοινωνία.

Είναι βέβαιο πως αυτό θα είχε συμβεί αν δεν υπήρχαν αντιδράσεις από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ του πλανήτη και κορυφαίες εφημερίδες -όπως οι New York Times και ο Guardian-, σε κάποιες από τις οποίες αρθρογράφησε.

Ο Κώστας Βαξεβάνης τιμήθηκε με δυο διεθνή βραβεία δημοσιογραφίας -το βραβείο Index της εφημερίδας Guardian και το βραβείο Julio Anguita Parado στην Ισπανία.

Είναι πολύ τιμητικό γι” αυτόν πως δεν έλαβε βραβείο δημοσιογραφίας στην Ελλάδα, αφού οι δημοσιογράφοι που βραβεύονται στην Ελλάδα δεν είναι δημοσιογράφοι.

Τώρα μπορείτε να κάνετε κι εσείς μια αγωγή ή μια μήνυση στον Κώστα Βαξεβάνη.

πιτσιρίκος

Η εφημερίδα «Έθνος» μπερδεύει συστηματικώς το πρόσωπο το οποίο στηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ στον Κορυδαλλό. Τυχαίο;…

Το «Έθνος» έχει επιλέξει εδώ και πολύ καιρό ποιός θα ήθελε να είναι ο εκλεκτός του ΣΥΡΙΖΑ για το δήμο Κορυδαλλού.

Γι’ αυτό και η εφημερίδα της γνωστής και μη εξαιρετέας οικογένειας Μπόμπολα επιμένει πως αυτός είναι ο Γ. Μελάς. 

Άλλες είναι, όμως, οι βουλές της Κουμουνδούρου, όπως γίνεται αντιληπτό κι από τη σχετική ανακοίνωση της αξιωματικής αντιπολίτευσης: «Η ανακριβής αναφορά και πάλι στην εφημερίδα ΕΘΝΟΣ στην οποία εμφανίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ να υποστηρίζει στο Δήμο Κορυδαλλού τον Γ. Μελά, δεν οδηγεί πλέον στο συμπέρασμα του λάθους, αλλά της σκόπιμης παραπλάνησης.

Σημειώνουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στο δήμο Κορυδαλλού υποστηρίζει την υποψηφιότητα της Καίτη Κυλάκου, με τον συνδυασμό “Πάμε Αλλιώς».

πηγή: koutipandoras.gr

Το αθάνατο '21 και η ευθανασία της Ιστορίας...

Hot Doc 22: "Μαφιόζοι εφοριακοί και ο Μαρκογιαννάκης"

Στο HOT DOC που κυκλοφορεί: Τρομοκρατία και τρομοκράτηση, αποσιώπηση εγκλημάτων και διαπόμπευση ανθρώπων

Γιατί ο Βενιζέλος πρέπει να οδηγηθεί στο Ειδικό Δικαστήριο

Τα κόμματα της κυβέρνησης προχώρησαν βιαστικά στο αίτημα σύστασης Προανακριτικής Επιτροπής για τη λίστα Λαγκάρντ.Το νέο εφεύρημα «κάθαρσης» που δείχνει Παπακωνσταντίνου, ουσιαστικά βγάζει από το κάδρο των ευθυνών τον Βενιζέλο και βέβαια όλους εκείνους που χειρίστηκαν τη λίστα (του Σαμαρά συμπεριλαμβανομένου).

Η «αβλεψία» αυτή είναι προκλητική και βέβαια συγκαλυπτική. Ο Βενιζέλος είναι ο πρώτος που πρέπει να παραπεμφθεί για ευδιάκριτους στον καθένα λόγους.

1.Παρέλαβε τη λίστα και όπως και ο προκάτοχός του, δεν την παρέδωσε στη Δικαιοσύνη όπως όφειλε. Ο εισαγγελέας είναι υπεύθυνος για την έρευνα ενοχοποιητικών στοιχείων και κανένας υπουργός. Οι υπουργός χαράσσει πολιτική δεν κάνει έρευνες. Ούτε βέβαια τις εμποδίζει.

2.Αντί να ευνοήσει την έρευνα, παρήγαγε διάφορα επιχειρήματα περί μη νομικής αξιοποίησης της λίστας. Τέτοια γνωμοδότηση την κάνει μόνο η Δικαιοσύνη και τα όργανά της και όχι οι υπουργοί. Στη συνέχεια βέβαια διέγραψε τον Παπακωνσταντίνου και ζήτησε την παραπομπή του επειδή την αλλοίωσε. Γιατί αφού η λίστα ήταν παράνομη;

3. Όχι μόνο δεν ευνόησε την έρευνα, αλλά δεν παρέδωσε υπηρεσιακά τη λίστα στον επόμενο υπουργό. Πήρε μάλιστα αντίγραφο της λίστας στο σπίτι του. Πράξη που είναι νομικά κολάσιμη.

4. Στις 3 Οκτωβρίου 2012, αναγκάστηκε να παραδώσει την λίστα που κρατούσε στο σπίτι του, στον Σαμαρά, μετά από συνέντευξη του Στουρνάρα στους Financial Times, στην οποία αποκάλυπτε πως ο Βενιζέλος δεν παρέδωσε τη λίστα.

5.Έδρασε με δόλο, αφού ακόμη και τότε έκανε δηλώσει στις οποίες έλεγε πως η λίστα δεν έχει κάτι σημαντικό, αλλά περιέχει 1991 μη αξιοποιήσιμα ονόματα. Η λίστα όχι μόνο ήταν σημαντική αλλά περιείχε ονόματα υπουργών, εκδοτών, εταιρειών με μαύρο χρήμα κλπ.

6. Από τις 21 Μαρτίου έως και τις 3 Οκτωβρίου του 2012, ο Βενιζέλος είχε σε ιδιωτική χρήση τη Λίστα. Έκανε, δηλαδή, υπεξαγωγή δημόσιου εγγράφου.

Σύμφωνα με το άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικα «1.Υπάλληλος που στα καθήκοντά του ανάγεται η έκδοση ή η σύνταξη ορισμένων δημόσιων εγγράφων, αν σετέτοια έγγραφα βεβαιώνει με πρόθεση ψευδώς περιστατικό που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, τιμωρείται μεφυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους. 2.Με την ίδια ποινή τιμωρείται ο υπάλληλος ο οποίος με πρόθεση νοθεύει, καταστρέφει, βλάπτει ή υπεξάγει έγγραφο που του εμπιστεύτηκαν ή του είναι προσιτό λόγω της υπηρεσίας του».

 Άρα, αν παραπέμπεται ο Παπακωνσταντίνου με βάση το συγκεκριμένο έγγραφο-Λίστα για αλλοίωση, πρέπει να παραπεμφθεί για υπεξαγωγή και ο Βενιζέλος. Η τρικομματική, όμως, κυβέρνηση, δεν τον παραπέμπει, γιατί προφανώς θα οδηγηθεί σε πτώση.

 Ο Βενιζέλος συνεπώς έχει υπεξαιρέσει δημόσια έγγραφα, έχει παρέμβει σε προσωπικά δεδομένα χωρίς αρμοδιότητα, έχει αποκρύψει από τις αρχές στοιχεία που αποδεικνύουν εγκληματικές ενέργειες,έχει πει ψέματα στην Επιτροπή της Βουλής και έχει αλλοιώσει όχι 3 αλλά τουλάχιστον 2059 ονόματα.

Είναι ξεκάθαρο πως όλα αυτά δεν θα αποκαλύπτονταν αν το HOT DOC δεν είχε δημοσιοποιήσει τη λίστα. Ακόμη και τώρα όμως που όλα δείχνουν να είναι ξεκάθαρα, γίνεται η πιο μεγάλη επιχείρηση συγκάλυψης, με πρωταγωνιστές το Σαμαρά και τον Κουβέλη.

Ο άνθρωπος ο οποίος έφτιαξε τον νόμο ατιμωρησίας των υπουργών, αυτή τη φορά δεν μπορεί να τη γλυτώσει ούτε από τον νόμο που έφτιαξε. Έτσι έχει επιστρατευτεί το πολιτικό σύστημα, το οποίο καλύπτει αυτόν που το εξυπηρέτησε επί δεκαετίες κάνοντας χονδρεμπόριο νόμων και μοιράζοντας χρήμα.

Ο Βενιζέλος πρέπει να απαντήσει αυτή τη στιγμή, τι έκανε επί μήνες με τη λίστα στην τσέπη του. Τι;

HOT DOC & κουτί της Πανδώρας

Το Πόθεν και το αίσχος

Του Κώστα Βαξεβάνη
 Η ιστορία θα επαναληφθεί για μία ακόμη φορά. Το πόθεν έσχες των ελλήνων βουλευτών θα δημοσιοποιηθεί για έναν μήνα στο ακριβοπληρωμένο site της Βουλής και στη συνέχεια θα κατέβει, για να αποτελέσει απλώς ηλεκτρονική «χαρτούρα» χωρίς σημασία.

Όσοι προλάβουν μέχρι τότε να ξεναγηθούν στα περιουσιακά στοιχεία των ελλήνων βουλευτών, είναι εύκολο να διακρίνουν μια ομάδα βουλευτών με εντυπωσιακά οικονομικά στοιχεία. Καταθέσεις, δεκάδες ακίνητα, μετοχές, αμοιβαία κεφάλαια. Οι περισσότεροι ως γνωστόν, δηλώνουν απλώς… προικισμένοι.

Έχω ξαναγράψει πως το ελληνικό Κοινοβούλιο είναι το σημείο της Ελλάδας, με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση ανθρώπων με καλή προίκα. Ας μην παίζουμε όμως με τις λέξεις και ας δούμε την ουσία. Η ύπαρξη εκατομμυριούχων βουλευτών, θέτει δύο θέματα. Το ένα ας το ονομάσουμε πολιτικό. Είναι δυνατόν, ένας πολιτικός, ας πούμε ο Βενιζέλος ο οποίος είναι επί πολλά χρόνια εκατομμυριούχος, (δισεκατομμυριούχος αν μιλήσουμε με δραχμές), με καταθέσεις αλλά και αμοιβαία κεφάλαια Τραπεζών, να πάρει ποτέ κάποιο μέτρο ενάντια στις επενδύσεις του; Να πάρει μέτρα ενάντια στους τραπεζίτες οι οποίες έχουν κατακλέψει τους πολίτες αλλά και τις ίδιες τους τις Τράπεζες, διαταράσσοντας τη λειτουργία τους; Είναι δυνατόν στο ερώτημα αν πρέπει να κλείσει μια Τράπεζα επειδή δεν πληροί τους όρους λειτουργίας, να απαντήσει θετικά αν αυτή διαχειρίζεται τα εκατομμύρια του; Ας απαντήσει ο καθένας όπως θέλει στο ερώτημα αυτό.

Ο κύριος Βενιζέλος ως υπουργός Οικονομικών έχει απαντήσει ήδη. Έκλεισε χιλιάδες επιχειρήσεις με την πολιτική του αλλά όχι Τράπεζες. Το δεύτερο θέμα είναι νομιμότητας. Οι βουλευτές είναι υποχρεωμένοι να κάνουν δήλωση Πόθεν Έσχες. Ουσιαστικά πρόκειται για δήλωση «Έσχες», για καταγραφή των περιουσιακών τους στοιχείων. Όχι για προέλευση, για «πόθεν» δηλαδή αυτών των στοιχείων. Ο κάθε βουλευτής δηλώνει αυτό που θέλει ή έστω αυτό που έχει, αλλά κανένας δεν θα ελέγξει ούτε αν είναι αληθινά τα στοιχεία, ούτε πώς προήλθαν. Αν ξαναπάμε στο παράδειγμα του κυρίου Βενιζέλου, πέρα από την πληθώρα των περιουσιακών στοιχείων, ο εκατομμυριούχος-προικισμένος Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, έχει κάποια περίεργα λάθη στο φετινό πόθεν έσχες. Στα αμοιβαία κεφάλαια που δηλώνει, οι αριθμοί είναι οι ίδιοι με πέρυσι, αλλά έχει μεταφερθεί μια υποδιαστολή, εμφανίζοντας τον αριθμό των κεφαλαίων ως και 1000 φορές μικρότερο.(δείτε εδώ). Να υποθέσουμε ότι ο λογιστής του άρχιζε να βάζει άλλοτε τελείες και άλλοτε κόμματα; Ας το υποθέσουμε. Παραμένει το ερώτημα, ποιος τα ελέγχει όλα αυτά;

Δεκάδες βουλευτές μπήκαν με ένα κοστούμι στη Βουλή και τώρα έχουν τον προσωπικό τους ράφτη. Και τον μάγειρα και τον σοφέρ και πολλά άλλα. Βουλευτές πρώην δημόσιοι υπάλληλοι, κυρίως υπάλληλοι εφοριών, έχουν τεράστιες ακίνητες περιουσίες. Άλλοι έχουν παρουσιάσει εντυπωσιακή άνοδο των οικογενειακών τους εισοδημάτων από τότε που έγιναν βουλευτές. Η κατάθεση του πόθεν έσχες είναι μια υποκριτική λειτουργία που δίνει άλλοθι στο πολιτικό σύστημα της διαφθοράς. Δεν υπήρξε ποτέ κανένας έλεγχος δειγματοληπτικά ή στις οφθαλμοφανώς προκλητικές περιπτώσεις πλουτισμού βουλευτών, ώστε να πει κάποιος πως είναι ένας θεσμός για να προστατευτούν και η πολιτική και οι πολίτες.

Η αποκάλυψη της λίστας Λαγκάρντ έδειξε πως ο Γιώργος Βουλγαράκης, επί χρόνια βουλευτής και υπουργός, είχε κοινό λογαριασμό στην HSBC με μια offshore Λιβεριανή εταιρεία. Ο λογαριασμός αυτός ήταν αδήλωτος στο πόθεν έσχες. Από τη Βουλή πέρασαν Τσοχατζόπουλος, Τσουκάτος και άλλοι πολλοί. Όλοι τους ήταν «κύριοι» στο πόθεν έσχες. 

Χρειάζονται και άλλες αποδείξεις για το πόσο υποκριτική είναι αυτή η διαδικασία; Αν το ελληνικό πολιτικό σύστημα θέλει να αποδείξει πως είναι πιο τίμιο από τους «τίμιους» που τώρα είναι στα κελιά του Κορυδαλλού, ας αποφασίσει τώρα τον δειγματοληπτικό έλεγχο του πόθεν έσχες των βουλευτών. Ας σταματήσει να παίζει με τα χαρτιά και την ολιγοήμερη προβολή τους στο site. Ας ξεκινήσει λοιπόν με τους εκατομμυριούχους της Βουλής. Πώς απέκτησαν περιουσίες; Όχι κατά δήλωσή τους, αλλά μετά από έρευνα.

Επίσης σημαντικό είναι πως οι κρινόμενοι βουλευτές (ειδικά κάποιοι σαν τον Βενιζέλο) πρέπει να αποδεικνύουν αυτό που λένε. Δεν ισχύει κανένα τεκμήριο αληθείας στη δήλωσή τους. Εξάλλου πρέπει να σταματήσουν τον κλεφτοπόλεμο. Αν ερωτώνται από δημοσιογράφους για το πόθεν έσχες, είναι υποχρεωμένοι να απαντήσουν επίσημα και όχι να ψιθυρολογούν δεξιά και αριστερά (δεξιά κυρίως) πως αυτός που τους ρωτά έχει εμμονές μαζί τους.

Τα ίδια έλεγε και ο Άκης λίγο πριν πέσει από την σουίτα του Four Seasons στο κελί της φυλακής. Ακόμη και αν δικαιολογήσουν όμως τις περιουσίες τους, παραμένει αυτό που περιέγραφε ο Μπρέχτ: «οι χορτάτοι μιλάνε στους πεινασμένους, για τις μεγάλες εποχές που θα “ρθουν».