Υποχρεωτική ασφάλιση σε όποιο όχημα κατέχει ελληνικές πινακίδες κυκλοφορίας άσχετα φυσικά αν βρίσκεται και είναι σφαλισμένο στην αλλοδαπή, αν δεν είναι σε κυκλοφορία και βρισκεται φυλλασόμενο και ακίνητο σε ιδιωτικό χώρο...
Κατά τα άλλα έχουμε ίδια δικαιώματα με τους υπόλοιπους πολίτες της ΕΕ...
Κι όλα αυτά γιατί τα ζαγάρια που χαϊδεύαν την ΑΣΠΙΣ κ.α. που καταχραστήκαν στο γράμμα-παράθυρο του Νόμου τους περιουσίες ελλήνων αντί για τις αποζημιώσεις που προβλέπονταν από τα συμβόλαια τους...
Τελικά ξέρετε τι θα πάρετε κι έσεις και οι φίλοι σας;
ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ στη ΔΟΥ από οχήματα που απλά κάποιοι πληρώναν τα Τέλη Κυκλοφορίας δίχως χρήση...
Υ.Γ.1 η τραγική και απαράδεκτη ΔΟΥ Νίκαιας-Κορυδαλλού με θράσος προώθει τους πολίτες που θέλουν να καταθέσουν πινακίδες κυκλοφορίας στο Υπουργείο Συγκοινωνιών!!! Δηλαδη για να μην κάνουν τη δουλειά τους προσπαθούν να στέλνουν το κόσμο να διαγράψει τα οχήματα τους για πάντα και να γίνουν απλά παλιοσίδερα...
Υ.Γ.2 και τι ειρωνεία να λαμβάνουν επίδομα Η/Υ και να λένε πως δεν γνωρίζουν από Η/Υ ακι πως δεν έχουν e-mail ενώ επίσης δεν αναγνωρίζουν ηλεκτρονική αλληλογραφία ούτε μπορούν αυτά που λένε με τόσο στόμφο προφορικά να τα εγραφοποιήσουν...
Ο Κορυδαλλός, ο Πειραιάς και το όρος Αιγάλεω. e-mail: KORYDALLOS.BLOGSPOT παπάκι gmail τελεία com
10.4.13
Σχέδιο ALFA ROMEO vs Αθηνά
Ο 24χρονος Αλέξανδρος μόλις τελείωσε τις σπουδές στo TEI Κοζάνηw, πήγε για master στο Τορίνο (Fabrica Italiana Automobilo Torino) στο σχεδιασμό αυτοκινήτου και στο πλαίσιο της συνεργασίας της σχολής του με αυτοκινητοβιομηχανίες, η Alfa Romeo (MILANO, θυγατρική της FIAT) επέλεξε ανάμεσα σε 20 σχέδια το δικό του για το νέο της μοντέλο.
9.4.13
Das Crime...
Κι όμως αν προχωρήσουν τα νέα μέτρα, που διαρρέουν, για επιπλέον φόρο στα πετρελαιοκίνητα κτλ αυτοκίνητα για πάνω από τα 1.200cc υπάρχει ένα πολύ σοβαρό θέμα... καθώς, ενώ η πετρελαιοκίνηση είναι καθαρή υπόθεση υπεροχής του Νότου της Ευρώπης από τη δεκαετία του 90, εδώ... στο Νότο επιλέγονται κερκόπορτες...
Ιταλοί και Γάλλοι βρίσκονται τόσο μπροστά στους πετρελαιοκινητήρες, που καλό θα ήταν πριν ανοίξουν το στοματάκι τους κάποιοι να δουν πρώτα από ποιοι φορούν κινητήρες (τους παλαιούς τους, μάλιστα!) diesel από τους μεσόγειους; Φυαικά Fiat, Lancia, Alfa Romeo, Renault & Peugeot αλλά και οι: Mercedes, Volvo, Ford, Suzuki, Nissan, Opel, Chevrolet, Dacia κ.α.
Ιταλοί και Γάλλοι βρίσκονται τόσο μπροστά στους πετρελαιοκινητήρες, που καλό θα ήταν πριν ανοίξουν το στοματάκι τους κάποιοι να δουν πρώτα από ποιοι φορούν κινητήρες (τους παλαιούς τους, μάλιστα!) diesel από τους μεσόγειους; Φυαικά Fiat, Lancia, Alfa Romeo, Renault & Peugeot αλλά και οι: Mercedes, Volvo, Ford, Suzuki, Nissan, Opel, Chevrolet, Dacia κ.α.
Τώρα, αν το ελληνικό κράτος προχωρήσει στην ρύθμιση που ακούγεται, ουσιατικά προκρίνει για λογαριαμό μας τον έναν μέτριο κινητήρα χαμηλού κιβυσμού (και μοναδικό, εξαίρεση εδώ ο πολύ καλός και πολύ μικρός 799cc) της βόρειας Ευρώπης.
Πόσο τυχαίο να είναι πως το γράμμα, αυτό, του Νόμου προκρίνει ουσιαστικά πάλι το συγκεκριμένο group της Βόρειας Ευρώπης το οποίο εδώ και πολλά χρόνια έχει οφεληθεί αντίστοιχα τα μεγίστα στην αγορά των ΤΑΧΙ;
Πόσο τυχαίο να είναι πως η Νομοθεσία ωθούσε τα ΤΑΧΙ σε αγορά μεγάλομεσαίου κινητηρα παλαιάς τεχνολογίας (και φυσικά δεν υπολογίζαν ποτέ ρύπους σε αυτά τα οχήματα για...) και μάλιστα σε καρότσα πάρα πολύ παλιά διανθισμένη από τον ειδικό τύπο (ΜΜΕ) με φαμάρες και πολλά λόγια κτλ... καθ΄ςω με την αγορ΄ατου εξασφαλίζαν 12 έτη κυκλοφορίας ως ΤΑΧΙ ενώ ένα σύχρονο, ασφαλές (με 5 αστέρια), οικονομικότερο (σε καύσιμα) και οικολογικότερο κατα πολύ Μεσογειακό 1.600cc diesel έπρεπε να αποσυρθεί στα 6 έτη;;;
Παιχνίδια εταιριών πίσω από Νόμους;;;
Ετικέτες
auto-greece
ΔΙΩΚΟΜΑΙ ΓΙΑΤΙ ΓΕΝΝΗΣΑ ΚΑΤ’ ΟΙΚΟΝ
Ύστερα από μηνυτήρια αναφορά της μαίας κ. Βικτώριας Μοσχάκη,
προέδρου του «Συλλόγου Μαιών Θεσσαλονίκης»
Μαρία-Μυρτώ Γρίβα
Στις 22 Οκτωβρίου 2009, εγώ και ο πρώην σύζυγός μου βιώσαμε το μεγαλύτερο θαύμα της ζωής, τη γέννηση της κόρης μας στο πιο ανθρώπινο περιβάλλον που μπορούσαμε να επιλέξουμε, το σπίτι μας.
Στις 11 Ιουνίου 2013, θα δικαστούμε μαζί με άλλους 77 γονείς, γιατρούς και μαίες. Είμαστε κατηγορούμενοι όχι για τον τόπο που επιλέξαμε να γεννήσουμε τα παιδιά μας, αλλά για το ότι «μολύναμε το περιβάλλον» επειδή δεν παραδώσαμε τους «επικίνδυνους και μολυσματικούς» πλακούντες μας σε δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα διαχείρισης και «θέσαμε σε κίνδυνο την δημόσια υγεία» (!)
Μέχρι σήμερα και παρά τα πολλά ανυπόστατα δημοσιεύματα δεν δώσαμε μια δημόσια απάντηση, για έναν και μόνο λόγο: δεν είμαστε σωματείο ή σύλλογος ή μέτοχοι σε ιδιωτικές εταιρείες που εκμεταλλεύονται τους πλακούντες για την παρασκευή ακριβών καλλυντικών, καλλιέργεια βλαστοκυττάρων, κ.α.
Είμαστε όλοι άνθρωποι που παλεύουμε να επιβιώσουμε οικονομικά και να φροντίσουμε της οικογένειές μας και δεν υπήρχε η πολυτέλεια χρόνου για να συντονίσουμε τις ενέργειές μας. Από εδώ και πέρα όμως οι απαντήσεις μας θα είναι δημόσιες.
Εγώ αποφάσισα σήμερα να κοινοποιήσω την δική μου ιστορία, υπό το βάρος της ηθικής ευθύνης και της συναισθηματικής φόρτισης, όταν έμαθα ότι μεταξύ των συγκατηγορουμένων μου δύο δεν βρίσκονται πια στην ζωή. Η μία ήταν εξαιρετική συνάδελφος και ο άλλος πατέρας τριών παιδιών. «Έμεινε» πίσω η γυναίκα του, μητέρα τριών παιδιών να είναι και κατηγορούμενη μαζί μας.
Τα γεγονότα:
1) Είναι δικαίωμα κάθε γονιού να επιλέξει τον τόπο και τον τρόπο που θα γεννήσει.
2) Είναι δικαίωμα κάθε γονιού να επιλέξει ποιος και πόσοι θα συμμετέχουν στην σ’ αυτή τη διαδικασία.
3) Ο πλακούντας είναι το όργανο που κρατάει το έμβρυο στη ζωή κατά την διάρκεια της κύησης. Είναι αυτό το μαγικό «κάτι» που μας κάνει ένα με τα κυοφορούμενα παιδιά μας. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ και ΜΟΛΥΣΜΑΤΙΚΟ ΑΠΟΒΛΗΤΟ. Εάν ο πλακούντας, που είναι ένα με το έμβρυο στην ενδομήτρια ζωή, είναι επικίνδυνος και μολυσματικός, τότε και τα μωρά που φέρνουμε στον κόσμο είναι επικίνδυνα και μολυσματικά. Σε ποιόν δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα έπρεπε να τα έχουμε «παραδώσει» για διαχείριση;
4) Εάν κάθε σύλλογος, αρχή ή άλλος φορέας είναι τόσο ευαισθητοποιημένος για το δικαίωμα της γυναίκας να γεννάει όπως επιλέγει, θα έπρεπε από χρόνια να έχει πάρει δημόσια θέση για το υψηλό ποσοστό καισαρικών και περινεοτομών στην Ελλάδα.
5) Κάθε υποψήφια μητέρα που επιλέγει να γεννήσει σπίτι της, το επιλέγει από σεβασμό και αγάπη στο σώμα της, στο μωρό της και το περιβάλλον. Και αυτή η επιλογή από μόνη της είναι έμπρακτη απόδειξη ότι δεν θα έκανε οτιδήποτε που να βλάπτει τον εαυτό της, το μωρό της ή το περιβάλλον
6) Σε όλη την Ευρώπη, οι υποψήφιες μητέρες έχουν δικαίωμα όχι μόνο στο να επιλέξουν τον τόπο που θα γεννήσουν, αλλά και το πώς θα διαχειριστούν αυτό το θαύμα της φύσης που λέγεται πλακούντας.
7) Η γέννηση ενός παιδιού είναι ένα θαύμα που απαιτεί σεβασμό και που το διαχειρίζονται οι δύο άνθρωποι που το δημιούργησαν, οι γονείς. Κανένας σύλλογος δεν νομιμοποιείται να καθορίζει τις επιλογές μας
8) Ο «Σύλλογος Μαιών Θεσσαλονίκης» κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά εις βάρος μας και τώρα δια στόματος της Προέδρου του κ. Βικτώριας Μοσχάκη, ισχυρίζεται ότι θα μας προστατέψει. ΑΠΟΠΟΙΟΥΜΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ κάθε «προστασία» από εκείνους που υπήρξαν η αφορμή για να υπάρχει πρόσβαση στα προσωπικά μου δεδομένα (για τη νομιμότητα της οποίας θα αποφανθεί η δικαιοσύνη) και έκαναν ότι ήταν δυνατόν από περήφανη μητέρα της κόρης μου να γίνω κατηγορούμενη για… "μόλυνση του περιβάλλοντος".
9) Σε μια ΕΥΝΟΝΟΥΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ προστασία στους πολίτες παρέχεται από το Σύνταγμα, τους Νόμους, τη Δικαιοσύνη και το σεβασμό της Κοινής Λογικής (και όχι από διάφορους αυτόκλητους «προστάτες» που υφίστανται ως συνδικαλιστικά και συντεχνιακά όργανα).
10) Τη δίκη μου δεν την αντιμετωπίζω ως "κατηγορούμενη", αλλά ως ενεργός πολίτης που παλεύει, για να μπορεί η κόρη μου (όταν έρθει η σειρά της) να αποφασίζει αυτή και μόνο αυτή για το πού και πώς θα φέρει στον κόσμο μια νέα ζωή και πώς θα διαχειριστεί το δικό της πλακούντα.
Υπό το βάρος της συναισθηματικής φόρτισης και της ηθικής ευθύνης στους δυο εκλιπόντες συγκατηγορούμενους μου, τη γυναικολόγο ΜΙΛΕΝΑ ΡΟΥΣΚΟΒΑ και τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΑΝΑΡΙΩΤΗ, πατέρα τριών παιδιών, με την δημόσια δέσμευση να δώσω και την δική τους μάχη για έναν καλύτερο και ελεύθερο κόσμο
Με τιμή
Η 79η "κατηγορούμενη"
Μαρία- Μυρτώ Γρίβα
Ειδική Παθολόγος
Μαρία-Μυρτώ Γρίβα

Στις 11 Ιουνίου 2013, θα δικαστούμε μαζί με άλλους 77 γονείς, γιατρούς και μαίες. Είμαστε κατηγορούμενοι όχι για τον τόπο που επιλέξαμε να γεννήσουμε τα παιδιά μας, αλλά για το ότι «μολύναμε το περιβάλλον» επειδή δεν παραδώσαμε τους «επικίνδυνους και μολυσματικούς» πλακούντες μας σε δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα διαχείρισης και «θέσαμε σε κίνδυνο την δημόσια υγεία» (!)
Μέχρι σήμερα και παρά τα πολλά ανυπόστατα δημοσιεύματα δεν δώσαμε μια δημόσια απάντηση, για έναν και μόνο λόγο: δεν είμαστε σωματείο ή σύλλογος ή μέτοχοι σε ιδιωτικές εταιρείες που εκμεταλλεύονται τους πλακούντες για την παρασκευή ακριβών καλλυντικών, καλλιέργεια βλαστοκυττάρων, κ.α.
Είμαστε όλοι άνθρωποι που παλεύουμε να επιβιώσουμε οικονομικά και να φροντίσουμε της οικογένειές μας και δεν υπήρχε η πολυτέλεια χρόνου για να συντονίσουμε τις ενέργειές μας. Από εδώ και πέρα όμως οι απαντήσεις μας θα είναι δημόσιες.
Εγώ αποφάσισα σήμερα να κοινοποιήσω την δική μου ιστορία, υπό το βάρος της ηθικής ευθύνης και της συναισθηματικής φόρτισης, όταν έμαθα ότι μεταξύ των συγκατηγορουμένων μου δύο δεν βρίσκονται πια στην ζωή. Η μία ήταν εξαιρετική συνάδελφος και ο άλλος πατέρας τριών παιδιών. «Έμεινε» πίσω η γυναίκα του, μητέρα τριών παιδιών να είναι και κατηγορούμενη μαζί μας.
Τα γεγονότα:
1) Είναι δικαίωμα κάθε γονιού να επιλέξει τον τόπο και τον τρόπο που θα γεννήσει.
2) Είναι δικαίωμα κάθε γονιού να επιλέξει ποιος και πόσοι θα συμμετέχουν στην σ’ αυτή τη διαδικασία.
3) Ο πλακούντας είναι το όργανο που κρατάει το έμβρυο στη ζωή κατά την διάρκεια της κύησης. Είναι αυτό το μαγικό «κάτι» που μας κάνει ένα με τα κυοφορούμενα παιδιά μας. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ και ΜΟΛΥΣΜΑΤΙΚΟ ΑΠΟΒΛΗΤΟ. Εάν ο πλακούντας, που είναι ένα με το έμβρυο στην ενδομήτρια ζωή, είναι επικίνδυνος και μολυσματικός, τότε και τα μωρά που φέρνουμε στον κόσμο είναι επικίνδυνα και μολυσματικά. Σε ποιόν δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα έπρεπε να τα έχουμε «παραδώσει» για διαχείριση;
4) Εάν κάθε σύλλογος, αρχή ή άλλος φορέας είναι τόσο ευαισθητοποιημένος για το δικαίωμα της γυναίκας να γεννάει όπως επιλέγει, θα έπρεπε από χρόνια να έχει πάρει δημόσια θέση για το υψηλό ποσοστό καισαρικών και περινεοτομών στην Ελλάδα.
5) Κάθε υποψήφια μητέρα που επιλέγει να γεννήσει σπίτι της, το επιλέγει από σεβασμό και αγάπη στο σώμα της, στο μωρό της και το περιβάλλον. Και αυτή η επιλογή από μόνη της είναι έμπρακτη απόδειξη ότι δεν θα έκανε οτιδήποτε που να βλάπτει τον εαυτό της, το μωρό της ή το περιβάλλον
6) Σε όλη την Ευρώπη, οι υποψήφιες μητέρες έχουν δικαίωμα όχι μόνο στο να επιλέξουν τον τόπο που θα γεννήσουν, αλλά και το πώς θα διαχειριστούν αυτό το θαύμα της φύσης που λέγεται πλακούντας.
7) Η γέννηση ενός παιδιού είναι ένα θαύμα που απαιτεί σεβασμό και που το διαχειρίζονται οι δύο άνθρωποι που το δημιούργησαν, οι γονείς. Κανένας σύλλογος δεν νομιμοποιείται να καθορίζει τις επιλογές μας
8) Ο «Σύλλογος Μαιών Θεσσαλονίκης» κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά εις βάρος μας και τώρα δια στόματος της Προέδρου του κ. Βικτώριας Μοσχάκη, ισχυρίζεται ότι θα μας προστατέψει. ΑΠΟΠΟΙΟΥΜΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ κάθε «προστασία» από εκείνους που υπήρξαν η αφορμή για να υπάρχει πρόσβαση στα προσωπικά μου δεδομένα (για τη νομιμότητα της οποίας θα αποφανθεί η δικαιοσύνη) και έκαναν ότι ήταν δυνατόν από περήφανη μητέρα της κόρης μου να γίνω κατηγορούμενη για… "μόλυνση του περιβάλλοντος".
9) Σε μια ΕΥΝΟΝΟΥΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ προστασία στους πολίτες παρέχεται από το Σύνταγμα, τους Νόμους, τη Δικαιοσύνη και το σεβασμό της Κοινής Λογικής (και όχι από διάφορους αυτόκλητους «προστάτες» που υφίστανται ως συνδικαλιστικά και συντεχνιακά όργανα).
10) Τη δίκη μου δεν την αντιμετωπίζω ως "κατηγορούμενη", αλλά ως ενεργός πολίτης που παλεύει, για να μπορεί η κόρη μου (όταν έρθει η σειρά της) να αποφασίζει αυτή και μόνο αυτή για το πού και πώς θα φέρει στον κόσμο μια νέα ζωή και πώς θα διαχειριστεί το δικό της πλακούντα.
Υπό το βάρος της συναισθηματικής φόρτισης και της ηθικής ευθύνης στους δυο εκλιπόντες συγκατηγορούμενους μου, τη γυναικολόγο ΜΙΛΕΝΑ ΡΟΥΣΚΟΒΑ και τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΑΝΑΡΙΩΤΗ, πατέρα τριών παιδιών, με την δημόσια δέσμευση να δώσω και την δική τους μάχη για έναν καλύτερο και ελεύθερο κόσμο
Με τιμή
Η 79η "κατηγορούμενη"
Μαρία- Μυρτώ Γρίβα
Ειδική Παθολόγος
70 χρόνια μετά στο Αιγάλεω Όρος...
Το βουνό έχει και μνήμη και παρελθόν...
Γερμανικό κράνος του Β΄ΠΠ που άλλαξε στρατόπεδο και φορέθηκε από Έλληνες του ΕΛΑΣ, 70 χρόνια μετά στο Αιγάλεω Όρος...
Ετικέτες
Άρης,
Όρος Αιγάλεω
8.4.13
Συνάντηση με τον Συμπαραστάτη του δημότη και της επιχείρησης
Αντιπροσωπεία της «Αλλιώτικης Πόλης», πραγματοποιήσαμε την Τετάρτη 3 Απριλίου,
συνάντηση με τον συμπαραστάτη του δημότη και της επιχείρησης στο δήμο μας, κ.
Λάλο.
Σκοπός της συνάντησης ήταν η ενημέρωση μας γύρω από τον θεσμό και η
λειτουργία του στην πόλη μας.
Δυστυχώς πληροφορηθήκαμε και την πρόθεση του κ. Λάλου να παραιτηθεί από την
θέση του, λόγω της πλήρους απαξίωσης του θεσμού συνολικά, αλλά και ειδικά στην
περίπτωση του δήμου μας δια της μεθόδου της σιγής γύρω από την ύπαρξη του.
Καμιά απολύτως προσπάθεια δεν κατεβλήθη από την δημοτική αρχή να γίνει γνωστός
ο νεοεισαχθέντας με τον «Καλλικράτη» θεσμός, να αποτελέσει σημείο αναφοράς για
τους δημότες που έχουν οποιαδήποτε διαφορά με τον οργανισμό του δήμου, πριν
καταλήξουν πιθανόν σε δικαστικές επιλύσεις των διαφορών αυτών.
Με τον τρόπο αυτό, ο θεσμός παραμένει στο παρασκήνιο και όσοι πληροφορούνται την ύπαρξη του, την θεωρούν προέκταση της δημοτικής αρχής. Γι αυτό και η συντριπτική πλειονότητα των προσφυγών δημοτών προς τον συμπαραστάτη, αφορούν αιτήματα που δεν ανάγονται στην αρμοδιότητα του ή και έχουν ρουσφετολογικό χαρακτήρα. Είχαμε επισημάνει, με άρθρο της Μαρίας Ηλιοπούλου από τον περασμένο Σεπτέμβριο, ότι «… Ένας ευρωπαϊκός θεσμός η τύχη του οποίου είναι αμφίβολη στη σημερινή προβληματική Ελληνική πραγματικότητα, καθώς η λογική θέσπισής του είναι να λειτουργήσει ως θεσμός εσωτερικής διαβούλευσης μεταξύ πολιτών, επιχειρήσεων και Δήμου, για την καταπολέμηση της κακοδιοίκησης, την διασφάλιση της αμεροληψίας των δημοτικών αρχών, την βελτίωση της εξυπηρέτησης των πολιτών και των επιχειρήσεων καθώς και την αποσυμφόρηση του Δημάρχου και των άλλων αιρετών οργάνων του δήμου από τη συσσώρευση αιτημάτων και παραπόνων των πολιτών…» γιατί «…Ο προβλημάτων των πολιτών, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ασκεί μικροπολιτική.
Όπως μας ενημέρωσε ο κ. Λάλος, από τους 180 περίπου δήμους που πληρούσαν τις προϋποθέσεις του νόμου για την εκλογή συμπαραστάτη, μόλις 25 κατόρθωσαν να εκλέξουν. Αλλά και οι περισσότεροι από τους εκλεγέντες συμπαραστάτες, του συμπαραστάτη του δήμου μας συμπεριλαμβανομένου, δεν είναι ικανοποιημένοι από την ανταπόκριση και την αρωγή των δημοτικών αρχών στην άσκηση των καθηκόντων τους.
Η προβολή και ενημέρωση για τις αρμοδιότητες του, η προβολή και ενημέρωση για το έργο του, ώστε να αντιληφθούν οι δημότες την αλλιώτικη δυνατότητα που έχουν, υπήρξε ανύπαρκτη καθιστώντας και τον ίδιο υπόλογο έναντι ενός κοινού που αγνοεί και τον θεωρεί, άλλη μια μισθοδοτούμενη θέση.
Αντιλαμβανόμαστε τους λόγους ευθιξίας που οδηγούν τον κ. Λάλο στην απόφαση παραίτησης, πιστεύουμε όμως ότι ο θεσμός δεν πρέπει να καταργηθεί, όπως προτείνει η ένωση δημάρχων με το πενιχρό επιχείρημα της οικονομίας πόρων. (Μόλις 17 από τους συμπαραστάτες μισθοδοτούνται και σε αυτούς η μισθοδοσία τους είναι εξισωμένη με αυτήν του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου, δηλαδή στο 40% της δημαρχιακής αποζημίωσης, κατώτερη από αυτήν των αντιδημάρχων και σαφώς κατώτερη από αυτήν των «συμβούλων του δημάρχου» την αύξηση του αριθμού των οποίων απαιτούν οι δήμαρχοι). Ο πραγματικός λόγος είναι σαφώς η δυνατότητα του συμπαραστάτη να επιλύει διαφορές εις βάρος των επιλογών της κάθε δημοτικής αρχής.
Για μας, εξακολουθεί να είναι σημείο αιχμής. Εξακολουθεί «Ο θεσμός του Συμπαραστάτη του Δημότη να είναι ένα στοίχημα που πρέπει να κερδηθεί στο πλαίσιο της δημοκρατικής διακυβέρνησης η οποία οδηγεί στην αναβαθμισμένη συμμετοχή του πολίτη, στη διαφανή άσκηση της εξουσίας και στην υποχρεωτική λογοδοσία όπου ασκείται δημόσια»

Με τον τρόπο αυτό, ο θεσμός παραμένει στο παρασκήνιο και όσοι πληροφορούνται την ύπαρξη του, την θεωρούν προέκταση της δημοτικής αρχής. Γι αυτό και η συντριπτική πλειονότητα των προσφυγών δημοτών προς τον συμπαραστάτη, αφορούν αιτήματα που δεν ανάγονται στην αρμοδιότητα του ή και έχουν ρουσφετολογικό χαρακτήρα. Είχαμε επισημάνει, με άρθρο της Μαρίας Ηλιοπούλου από τον περασμένο Σεπτέμβριο, ότι «… Ένας ευρωπαϊκός θεσμός η τύχη του οποίου είναι αμφίβολη στη σημερινή προβληματική Ελληνική πραγματικότητα, καθώς η λογική θέσπισής του είναι να λειτουργήσει ως θεσμός εσωτερικής διαβούλευσης μεταξύ πολιτών, επιχειρήσεων και Δήμου, για την καταπολέμηση της κακοδιοίκησης, την διασφάλιση της αμεροληψίας των δημοτικών αρχών, την βελτίωση της εξυπηρέτησης των πολιτών και των επιχειρήσεων καθώς και την αποσυμφόρηση του Δημάρχου και των άλλων αιρετών οργάνων του δήμου από τη συσσώρευση αιτημάτων και παραπόνων των πολιτών…» γιατί «…Ο προβλημάτων των πολιτών, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ασκεί μικροπολιτική.
Όπως μας ενημέρωσε ο κ. Λάλος, από τους 180 περίπου δήμους που πληρούσαν τις προϋποθέσεις του νόμου για την εκλογή συμπαραστάτη, μόλις 25 κατόρθωσαν να εκλέξουν. Αλλά και οι περισσότεροι από τους εκλεγέντες συμπαραστάτες, του συμπαραστάτη του δήμου μας συμπεριλαμβανομένου, δεν είναι ικανοποιημένοι από την ανταπόκριση και την αρωγή των δημοτικών αρχών στην άσκηση των καθηκόντων τους.
Η προβολή και ενημέρωση για τις αρμοδιότητες του, η προβολή και ενημέρωση για το έργο του, ώστε να αντιληφθούν οι δημότες την αλλιώτικη δυνατότητα που έχουν, υπήρξε ανύπαρκτη καθιστώντας και τον ίδιο υπόλογο έναντι ενός κοινού που αγνοεί και τον θεωρεί, άλλη μια μισθοδοτούμενη θέση.
Αντιλαμβανόμαστε τους λόγους ευθιξίας που οδηγούν τον κ. Λάλο στην απόφαση παραίτησης, πιστεύουμε όμως ότι ο θεσμός δεν πρέπει να καταργηθεί, όπως προτείνει η ένωση δημάρχων με το πενιχρό επιχείρημα της οικονομίας πόρων. (Μόλις 17 από τους συμπαραστάτες μισθοδοτούνται και σε αυτούς η μισθοδοσία τους είναι εξισωμένη με αυτήν του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου, δηλαδή στο 40% της δημαρχιακής αποζημίωσης, κατώτερη από αυτήν των αντιδημάρχων και σαφώς κατώτερη από αυτήν των «συμβούλων του δημάρχου» την αύξηση του αριθμού των οποίων απαιτούν οι δήμαρχοι). Ο πραγματικός λόγος είναι σαφώς η δυνατότητα του συμπαραστάτη να επιλύει διαφορές εις βάρος των επιλογών της κάθε δημοτικής αρχής.
Για μας, εξακολουθεί να είναι σημείο αιχμής. Εξακολουθεί «Ο θεσμός του Συμπαραστάτη του Δημότη να είναι ένα στοίχημα που πρέπει να κερδηθεί στο πλαίσιο της δημοκρατικής διακυβέρνησης η οποία οδηγεί στην αναβαθμισμένη συμμετοχή του πολίτη, στη διαφανή άσκηση της εξουσίας και στην υποχρεωτική λογοδοσία όπου ασκείται δημόσια»
6.4.13
Ένωση Συλλόγων Γονέων: «Αφού οι Φυλακές μας κάνουν τη ζωή ποδήλατο, κάνουμε ποδηλατοδρομία!»
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΩΤΑ ΑΥΤΟ: ΣΟΚ, η επίθεση στις φυλακές Τρικάλων δίνει άλλοθι στις ήδη υπο κατασκευή νέες φυλακές στον Κορυδαλλό.
Με μια πολύμορφη πολιτιστική και αθλητική δράση την Κυριακή 7 Απριλίου 2013 η Ένωση Συλλόγων Γονέων Κορυδαλλού και οι μαθητές των σχολείων της πόλης εκφράζουν τη διαμαρτυρία τους για την συνεχιζόμενη παρουσία των φυλακών στην πόλη.
«Αφού μας κάνουν τη ζωή ποδήλατο, κάνουμε ποδηλατοδρομία!» είναι το σύνθημα της δράσης που πραγματοποιείται με τη στήριξη του Δήμου και περιλαμβάνει ποδηλατοδρομία γύρω από τις φυλακές, πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις.
Η συγκέντρωση θα ξεκινήσει στις 10.30 το πρωί (Γρ. Λαμπράκη απέναντι από το Δημαρχείο), ενώ η εκκίνηση της ποδηλατοδρομίας θα γίνει στις 11 π.μ.
Οι ποδηλάτες θα ακολουθήσουν τη διαδρομή: Γρηγορίου Λαμπράκη, Άγγελου Σικελιανού, Αριστάρχου, Σολωμού, οδός χωρίς όνομα μεταξύ 3ου Λυκείου και κλειστού γυμναστηρίου, Πλαταιών, Γρηγορίου Λαμπράκη , Σολωμού και κατάληξη στην είσοδο των φυλακών.
Θα ακολουθήσουν εκδηλώσεις στις αθλητικές εγκαταστάσεις και στα σχολεία που βρίσκονται δίπλα στις φυλακές: Συναυλία από μαθητές του 3ου Λυκείου Έκθεση φωτογραφίας «ΠΩΣ ΒΛΕΠΩ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ» από μαθητές λυκείων. Εργαστήρι ζωγραφικής και φιλικός αγώνας σκάκι από τους μαθητές. Αγώνας handball στον αύλειο χώρο του 3ου Λυκείου. Έκδοση εφημερίδας τοίχου (συνεντεύξεις μαθητών πως βλέπουν την πόλη τους μέσα από τις φυλακές.
Η Ένωση απευθύνει κάλεσμα συμμετοχής σε όλους τους πολίτες, υπογραμμίζοντας ότι η παρουσία των φυλακών δίπλα στα σχολεία και στις αθλητικές εγκαταστάσεις της πόλης σημαίνει αβεβαιότητα, φόβος και ανασφάλεια εξαιτίας των αποδράσεων και της αστυνομοκρατίας.
Υ.Γ. με δεδομένο τις εξεγέρσεις και τις αποδράσεις των τελευταίων ημέρων αλλά και τα παμπλολα και συνεχή ευρύματα σε όπλα και και εξαρτήματα απόδρασης, συγκεκριμένα χθες:
Στην ήπια Β΄ πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού εντόπισαν πλήθος αυτοσχέδιων όπλων και άλλων εργαλείων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για απόδραση.
24 αυτοσχέδια σουβλιά
23 αυτοσχέδια μαχαίρια
76 αυτοσχέδια ρόπαλα & σίδερα
35 αυτοσχέδια ξύλινα ρόπαλα
1 αυτοσχέδιο ασπίδα
3 αυτοσχέδια σίδερα – γάντζοι τυλιγμένα με ουρά από σεντόνι περίπου 4 μέτρων
1 αυτοσχέδιο γκλοπ
6 κινητά τηλέφωνα
2 φορτιστές
Οι αριθμοί για την "ασφυξία" στις φυλακές μιλούν από μόνοι τους καθώς το 2003 οι κρατούμενοι ήταν 8.418, το 2008 ήταν 11.645, ενώ υπολογίζεται πως το 2013 θα είναι περίπου 14.000.
Κάποιοι συγκεκριμένοι οδηγούν νέους και παιδιά στις συγκεκριμένες φυλακές, εμείς αντιλαμβανόμαστε πως για την προβολή τους κάποιοι δεν διστάζουν σε τίποτε, αλλά ίσως δεν πειράζει και πολύ, μπορεέι έτσι, ίσως και πάλι να πάρει μαγαλύτερο ντόρο η όλη κατάσταση, έτσι;
Με μια πολύμορφη πολιτιστική και αθλητική δράση την Κυριακή 7 Απριλίου 2013 η Ένωση Συλλόγων Γονέων Κορυδαλλού και οι μαθητές των σχολείων της πόλης εκφράζουν τη διαμαρτυρία τους για την συνεχιζόμενη παρουσία των φυλακών στην πόλη.
«Αφού μας κάνουν τη ζωή ποδήλατο, κάνουμε ποδηλατοδρομία!» είναι το σύνθημα της δράσης που πραγματοποιείται με τη στήριξη του Δήμου και περιλαμβάνει ποδηλατοδρομία γύρω από τις φυλακές, πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις.
Η συγκέντρωση θα ξεκινήσει στις 10.30 το πρωί (Γρ. Λαμπράκη απέναντι από το Δημαρχείο), ενώ η εκκίνηση της ποδηλατοδρομίας θα γίνει στις 11 π.μ.
Οι ποδηλάτες θα ακολουθήσουν τη διαδρομή: Γρηγορίου Λαμπράκη, Άγγελου Σικελιανού, Αριστάρχου, Σολωμού, οδός χωρίς όνομα μεταξύ 3ου Λυκείου και κλειστού γυμναστηρίου, Πλαταιών, Γρηγορίου Λαμπράκη , Σολωμού και κατάληξη στην είσοδο των φυλακών.
Θα ακολουθήσουν εκδηλώσεις στις αθλητικές εγκαταστάσεις και στα σχολεία που βρίσκονται δίπλα στις φυλακές: Συναυλία από μαθητές του 3ου Λυκείου Έκθεση φωτογραφίας «ΠΩΣ ΒΛΕΠΩ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ» από μαθητές λυκείων. Εργαστήρι ζωγραφικής και φιλικός αγώνας σκάκι από τους μαθητές. Αγώνας handball στον αύλειο χώρο του 3ου Λυκείου. Έκδοση εφημερίδας τοίχου (συνεντεύξεις μαθητών πως βλέπουν την πόλη τους μέσα από τις φυλακές.
Η Ένωση απευθύνει κάλεσμα συμμετοχής σε όλους τους πολίτες, υπογραμμίζοντας ότι η παρουσία των φυλακών δίπλα στα σχολεία και στις αθλητικές εγκαταστάσεις της πόλης σημαίνει αβεβαιότητα, φόβος και ανασφάλεια εξαιτίας των αποδράσεων και της αστυνομοκρατίας.
Υ.Γ. με δεδομένο τις εξεγέρσεις και τις αποδράσεις των τελευταίων ημέρων αλλά και τα παμπλολα και συνεχή ευρύματα σε όπλα και και εξαρτήματα απόδρασης, συγκεκριμένα χθες:
Στην ήπια Β΄ πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού εντόπισαν πλήθος αυτοσχέδιων όπλων και άλλων εργαλείων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για απόδραση.
24 αυτοσχέδια σουβλιά
23 αυτοσχέδια μαχαίρια
76 αυτοσχέδια ρόπαλα & σίδερα
35 αυτοσχέδια ξύλινα ρόπαλα
1 αυτοσχέδιο ασπίδα
3 αυτοσχέδια σίδερα – γάντζοι τυλιγμένα με ουρά από σεντόνι περίπου 4 μέτρων
1 αυτοσχέδιο γκλοπ
6 κινητά τηλέφωνα
2 φορτιστές
Οι αριθμοί για την "ασφυξία" στις φυλακές μιλούν από μόνοι τους καθώς το 2003 οι κρατούμενοι ήταν 8.418, το 2008 ήταν 11.645, ενώ υπολογίζεται πως το 2013 θα είναι περίπου 14.000.
Κάποιοι συγκεκριμένοι οδηγούν νέους και παιδιά στις συγκεκριμένες φυλακές, εμείς αντιλαμβανόμαστε πως για την προβολή τους κάποιοι δεν διστάζουν σε τίποτε, αλλά ίσως δεν πειράζει και πολύ, μπορεέι έτσι, ίσως και πάλι να πάρει μαγαλύτερο ντόρο η όλη κατάσταση, έτσι;
Ετικέτες
φυλακές
5.4.13
Από τη Νίκαια στου Γιατρούς του Κόσμου...
Η Λιάνα Μαίλη,Πρόεδρος απο χθες των Γιατρών του Κόσμου!!!.
Η Λιάνα της ανιδιοτελούς προσφοράς, η σπουδαία επιστημόνισσα, η γλυκειά παιδίατρος των παιδιών στη Νίκαια και τη Β΄ Πειραιά.
Κόρη προσφύγων από την Κοκκινιά από την οποία πόλη της δεν μετακινήθηκε ούτε προς τα Βόρεια... ούτε και προς τα Νότια...
Η Λιάνα των αγώνων από τα φοιτητικά χρόνια εως τώρα, Γυναίκα, Σύζυγος και Μητέρα, η πρόθυμη συμμέτοχος σε κάθε προσπάθεια αλληλεγγύης τώρα από άλλη θέση σε νέα καθήκοντα.
Φίλοι, γείτονες, συμαθητές και συμφοιτητές, της Λιάνας νιώθουν περήφανα και στέλνουν συγχαρητήρια και ευχές να την ακολουθούν για να συνεχίσει το άξιο έργο των προκατόχων της και να το προχωρήσει...
4.4.13
“Το Μάτριξ είναι ο κόσμος που σου σκεπασε τα μάτια , για να σε τυφλώσει από την αλήθεια”
Ο κόσμος μας αποτελεί μια ψευδαίσθηση, μια “εικονική πραγματικότητα”. Αξίες που έχουν υιοθετηθεί στη ζωή μας, όπως ειρήνη, ελευθερία, δικαιοσύνη, δεν είναι παρά έννοιες που αποκτούν όποιο πρακτικό νόημα επιζητούν κάποιοι λίγοι ισχυροί, οι οποίοι ξέρουν πολύ καλά να κατευθύνουν την κοινή γνώμη παρουσιάζοντάς μας ένα “ιδανικό κόσμο”.
Πως ερμηνεύονται όλα αυτά στην σημερινή επόχη της κρίσης;
Σας καλούμε στην διάλεξη του Δημήτρη Ουλή, με θέμα “Καλώς ήρθατε στην Ερημο του Πραγματικού: Ξαναδιαβάζοντας το Matrix στην Ελλάδα της κρίσης”.
Ο Δημήτρης Ουλής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971. Σπούδασε Θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ., Φιλοσοφία στο τμήμα Φ.Π.Ψ. της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών και Κοινωνική Ανθρωπολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών. Σπούδασε επίσης ακορντεόν, πιάνο και ανώτερα θεωρητικά της Μουσικής στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών.
Ασχολήθηκε ενεργά με το χώρο της ενοριακής κατήχησης και δίδαξε τόσο στη δευτεροβάθμια όσο και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Είναι συγγραφέας δύο βιβλίων: Ο Έρωτας και η Νεοπλατωνίνη: μια θεολογία της Σωματικής Επαφής (Αθήνα: Εξάντας 2001) και Unplugged: Αυτοβιογραφικές σημειώσεις ενός Εφέδρου Λοχία (Αθήνα: Θρησκειολογία – Ιερά/Βέβηλα 2006). Εκτός από άρθρα του, θεολογικού, ανθρωπολογικού και πολιτικού προβληματισμού, τα οποία έχουν δημοσιευθεί κατά καιρούς στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο, έχει συμμετάσχει με μελέτες, βιβλιοκριτικές και δοκίμιά του σε διάφορα λεξικά, επιστημονικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους.
Σάββατο, 6 Απριλίου, 7:00μμ
Πως ερμηνεύονται όλα αυτά στην σημερινή επόχη της κρίσης;
Σας καλούμε στην διάλεξη του Δημήτρη Ουλή, με θέμα “Καλώς ήρθατε στην Ερημο του Πραγματικού: Ξαναδιαβάζοντας το Matrix στην Ελλάδα της κρίσης”.
Ο Δημήτρης Ουλής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971. Σπούδασε Θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ., Φιλοσοφία στο τμήμα Φ.Π.Ψ. της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών και Κοινωνική Ανθρωπολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών. Σπούδασε επίσης ακορντεόν, πιάνο και ανώτερα θεωρητικά της Μουσικής στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών.
Ασχολήθηκε ενεργά με το χώρο της ενοριακής κατήχησης και δίδαξε τόσο στη δευτεροβάθμια όσο και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Είναι συγγραφέας δύο βιβλίων: Ο Έρωτας και η Νεοπλατωνίνη: μια θεολογία της Σωματικής Επαφής (Αθήνα: Εξάντας 2001) και Unplugged: Αυτοβιογραφικές σημειώσεις ενός Εφέδρου Λοχία (Αθήνα: Θρησκειολογία – Ιερά/Βέβηλα 2006). Εκτός από άρθρα του, θεολογικού, ανθρωπολογικού και πολιτικού προβληματισμού, τα οποία έχουν δημοσιευθεί κατά καιρούς στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο, έχει συμμετάσχει με μελέτες, βιβλιοκριτικές και δοκίμιά του σε διάφορα λεξικά, επιστημονικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους.
Σάββατο, 6 Απριλίου, 7:00μμ
Ετικέτες
σβούρα
70 χρόνια από την ίδρυση της ΕΠΟΝ

«Μέσα από αφηγήσεις, δρώμενα, ιστορικό υλικό, μαρτυρίες και τραγούδι πιάνουμε το νήμα από την ηρωική εκείνη εποχή φτάνοντας μέχρι τις μέρες μας.
Ζωντανεύουμε το πνεύμα, το ήθος, και την αγωνιστική ανάταση των μελών που εντάχθηκαν στις γραμμές της Εθνικής Αντίστασης και δημιούργησαν το μεγάλο έπος της.
Θυμόμαστε - Τιμάμε - Συνεχίζουμε»!
Ετικέτες
Άρης
3.4.13
Αυτό είναι πρόβα;
"Το αίτημα της οριστικής απομάκρυνσης των Φυλακών, δεν μας κάνει να ξεχνάμε τις ανάγκες των ανθρώπων που βρίσκονται εκεί".
Δεν μπορεί να είναι απλά επίσκεψη στη φυλακή, άλλωστε ίσως και να μην υπάρχουν φυλακές στο Κορυδαλλό (δείτε με κλικ εδώ) μάλλον πρόβα γίνεται, αλλά γιατί;
α. Πρόβα για εγκαίνια της νέας φυλακής στον Κορυδαλλό;
β. Πρόβα για την εκχώρηση των φυλακών στο Δήμο;
γ. Πρόβα, άλλη;...
2.4.13
Προβολή της ταινίας "Το πέρασμα του Μίλερ"
Πέμπτη 4 Απρίλη στις 9μμ στο αυτοοργανωμένο σινεμά χωρίς εισιτήρια και διαφημίσεις
Ετικέτες
Pasamontana
Καταγγελία εργαζόμενου στο ΠΑΣΟΚ

Το Φλεβάρη του 2010 γράφω κείμενο με τίτλο "Βάλτε πλαφόν στα καύσιμα και όχι στα όνειρα μας", το οποίο δημοσιεύω στο προσωπικό μου blog και σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, με αποτέλεσμα να δεχτώ επίπληξη με εντολή του τότε γραμματέα Σ. Ξυνίδη και παρότρυνση να παραιτηθώ της σύμβασής μου ή να σταματήσω δράσεις εντός και εκτός του διαδικτύου που εναντιώνονται στις επιλογές της κυβέρνησης.
Η απάντηση μου ήταν ότι παραιτούμαι από κάθε κομματική ιδιότητα, (που κατείχα από το 2007 κυρίως) αλλά όχι από την σύμβαση μου, την οποία αν ήθελαν θα έπρεπε να καταγγείλουν εκείνοι και να προβούν στην απόλυση μου, ενώ παράλληλα εντάχθηκα αμέσως σε οριζόντιες αντιεραρχικές δομές και συνελεύσεις αντίστασης γειτονιάς και συμμετείχα σε όλες τις απεργιακές κινητοποίησεις .
Από τον Ιανουάριο του 2012 και μετά τη στάση πληρωμών που επέβαλε το ΠΑΣΟΚ στους εργαζόμενους είμαι σε επίσχεση εργασίας μέχρι και σήμερα, αφού 3 μήνες νωρίτερα είχα δηλώσει ότι δεν θα προσβάλω τυχόν απόλυση μου, αλλά δεν παραιτούμαι της σύμβασης, πράξη που θα μου στερούσε το επίδομα ανεργίας. Αυτή μου η πρόθεση δε βρήκε ανταπόκριση, με αποτέλεσμα τον πλήρη οικονομικό μου εγκλωβισμό, μα όχι και την απομόνωση μου από τα κινήματα αντίστασης.
Μετά από 14 μήνες εξαθλίωσης το ΠΑΣΟΚ καταβάλει μέρος τον δεδουλευμένων και καλεί όσους εργαζόμενους θέλουν να δηλώσουν ότι επιθυμούν συναινετικές απολύσεις, ενώ παράλληλα εξαγγέλλει αλλαγή των συμβάσεων σε εκ περιτροπή εργασίας… και κάπου εδώ ξεκινά ο εκβιασμός.
Μέσω του Διευθυντή κυρίου Σαλαγιάννη μου ανακοινώνουν ότι για να με απολύσουν και να πάω στο ταμείο ανεργίας, θα πρέπει να δεχτώ "κούρεμα" 80% των οφειλούμενων μισθών, της αποζημίωσης και ότι άλλο προβλέπεται από το νόμο.
Στην συνέχεια δε η "προσφορά" ανέβηκε. Από το συνολικό οφειλούμενο ποσό των 4.800 ευρώ να πάρω τα 1.500. Στην ερώτηση μου "και τι είμαι κύριε Σαλαγιάννη…χαρτέμπορος ή προμηθευτής;" απάντηση δεν πήρα.
Αντιπρότεινα την μείωση του ποσού από 4.800 σε 4.000, και προς διευκόλυνση τους 1.500 με την απόλυση και 5 δόσεις των 500 ευρώ ανά τρίμηνο, την οποία ούτε καν σκέφτηκε και μου απάντησε αρνητικά.
Το ότι θα είμαι υπερήφανος ως άνεργος, από ότι "όμηρος" στους χειρότερους γύπες της εργατικής τάξης, και επιθυμώ εδώ και τόσο καιρό την απεμπλοκή μου, δεν σημαίνει ότι θα παραιτηθώ και των στοιχειωδών εργασιακών δικαιωμάτων μου, όσα τέλος πάντων απέμειναν από την επίθεση που εξαπέλυσε η κυβέρνηση τους εδώ και 3 χρόνια.
Μπαίνοντας λοιπόν στον 15ο μήνα επίσχεσης εργασίας, και αφού έχω ακολουθήσει την δικαστική οδό με αγωγή που έχει οριστεί δικάσιμο για τις 27-9-2013, καθώς και την προγραμματισμένη ενημέρωση της επιθεώρησης εργασίας πάντα σε συνεργασία με τον δικηγόρο μου κύριο Παλαιολόγο Παλαιολόγου, τους δηλώνω ότι δεν πρόκειται ο εκβιασμός τους να περάσει. Ο κάθε εργαζόμενος πρέπει με κάθε τρόπο να διεκδικεί ότι του ανήκει, και αυτό θα πράξω αν και σε μένα έτυχε να έχω απέναντι μου το αφεντικό των αφεντικών.
Είναι χαρακτηριστικό ότι το ΠΑΣΟΚ μέσω του Διευθυντή του δείχνει να έχει χαράξει νέα ήθη ακόμα και στα συνδικαλιστικά δικαιώματα, αφού επί λέξη μου είπαν: "Όταν ο εργαζόμενος είναι σε επίσχεση, ζει σε βάρος των υπολοίπων εργαζομένων που δουλεύουν", και ότι "το να ζητώ αυτά που μου ανήκουν είναι ανήθικο". Υπάρχει όμως και μια φράση του που απαλύνει την "τραυματισμένη συνείδηση μου". Με χαρά άκουσα να μου λέει "Εσύ εδώ και 14 μήνες δεν έχεις προσφέρει τίποτα εδώ μέσα". Το ότι ντρέπομαι για τον εργοδότη μου δεν θα με σταμάταγε από το να τον καταγγείλω δημόσια. Κλείνοντας θα ήθελα πω ότι άσχετα με όλα όσα έχω περιγράψει, αναγνωρίζω την λάθος καταρχήν πολιτική επιλογή μου να βρεθώ στον συγκεκριμένο χώρο, έχοντας την αυταπάτη ότι μια χούφτα σοσιαλιστών θα μπορούσε να τραβήξει το χειρόφρενο και να σταματήσει από μέσα, το τρένο που κατευθυνόταν επάνω στον κόσμο της εργασίας. Θεωρώ μέγα σφάλμα από μέλη και υπαλλήλους του ΠΑΣΟΚ που δεν αντέδρασαν εκείνο τον Φλεβάρη (2010) ακαριαία νομίζοντας ότι τα "μέτρα" είναι για τους "άλλους". Ήμουν από αυτούς που τους φώναζα…"μην ντρέπεστε…σας υπέκλεψαν την ψήφο… βγείτε και πολεμήστε τους στο δρόμο…" Τα λάθη όμως πληρώνονται, και το τίμημα για μένα είναι μια "κηλίδα" στην ηθική μου από το ολέθριο σφάλμα να παραβλέψω την παρακάτω φράση:
«...Η ελευθερία χωρίς σοσιαλισμό είναι προνόμιο και αδικία. Ο σοσιαλισμός χωρίς ελευθερία είναι υποδούλωση και βαρβαρότητα...».
Μ. Μπακούνιν
Παντελής Πασπαλας
Εργαζόμενος στο ΠΑΣΟΚ
(σε επίσχεση εργασίας)
Έξι λάθη και δύο προτάσεις για τη συζητούμενη “Τραπεζική Ένωση” (Banking Union)
Προς τον Υπουργό Οικονομικών: κ. Γιάννη Στουρνάρα
Θέμα: Έξι λάθη και δύο προτάσεις για τη συζητούμενη “Τραπεζική Ένωση” (Banking Union)
H Κυπριακή περιπέτεια αποκάλυψε το “εγκεφαλικό” στην οικονομική σκέψη της ευρωκρατίας και τον πολιτικό ερασιτεχνισμό της με αποτέλεσμα κάθε κυβέρνηση να ερμηνεύει όπως θέλει την “Τραπεζική Ένωση” και να αποκοιμίζεται με γλυκά όνειρα εν μέσω κρίσης τα οποία σχεδόν πάντα καταλήγουν σε εφιάλτες. Η μέχρι στιγμής συζήτηση για “τραπεζική ένωση”
Πρώτο, δεν υπολογίζει ότι η υπερσυγκεντρωτική εποπτεία με ισοπεδωτική ομοιομορφία των πιστωτικών ιδρυμάτων, στο βαθμό που αγνοεί την ενότητα των κανόνων μέσα στη διαφορετικότητα, θα ενισχύσει τον συγχρονισμό των πιστωτικών κρίσεων μεταξύ διαφορετικών τραπεζών και διαφορετικών χωρών, θα κάνει εντονότερα τα “πάνω” και “κάτω” του πιστωτικού κύκλου (bigger booms - bigger crashes), θα αναπαράγει σε μεγαλύτερη κλίμακα τις γενετικές ατέλειες του κοινού νομίσματος - “όλα τα πόδια σ’ ένα καλαπόδι”- θα τροφοδοτήσει νέα ασύμμετρα σοκ και συνεπώς θα υπονομεύσει το κοινό νόμισμα. Κλασική περίπτωση του Νόμου Αντιστροφής του Νοήματος.
Δεύτερο, παραβλέπει τα προβλήματα ρευστότητας των χωρών οφειλετών στην περιφέρεια αλλά και τα όρια των πιστωτριών χωρών αφού η Γερμανία ούτε θέλει αλλά ούτε και μπορεί με τη δεδομένη αντιπληθωριστική πολιτική της ΕΚΤ να εγγυηθεί υποχρεώσεις των τραπεζών του Νότου της Ευρωζώνης τρεις φορές και πάνω από το ΑΕΠ της όπως και γενικότερα καταθέσεις της Ευρωζώνης διπλάσιες των ετήσιων εσόδων των κυβερνήσεων.
Tρίτο, η γαλλογερμανική συμπαιγνία στο ζήτημα της “τραπεζικής ένωσης” φροντίζει κυρίως για τις τράπεζες πρωταθλητές τους και τη δορυφοροποίηση - απορρόφηση των τραπεζών των μικρότερων χωρών πέρα από το ότι εύλογα επιχειρεί να περιορίσει το ρόλο του City του Λονδίνου ως κυρίαρχου χρηματοπιστωτικού κέντρου στην Ευρώπη. Είναι χαρακτηριστική η συμπεριφορά της Τρόικα στην Ελλάδα που δυσχεραίνει την ομαλή ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με μη ομολογημένο στόχο τον αφελληνισμό των τραπεζών μέσω ένταξής τους και πώλησής τους από το ΤΧΣ.
Τέταρτο, η αναγκαία αλλά μέχρι στιγμής αβέβαιη αποσύνδεση του τραπεζικού χρέους από το δημόσιο στην περίπτωση αυτή συνοδεύεται αντικειμενικά από την απώλεια “ιθαγένειας” και την αποσύνδεση του μανάτζμεντ των τραπεζών των αδύναμων χωρών από τις συνθήκες εσωτερικής συσσώρευσης του κεφαλαίου και παραγνωρίζει τα έντονα για το προβλέψιμο μέλλον εθνικά χαρακτηριστικά της συνάρτησης: αποταμίευση - κατανάλωση - επένδυση - απασχόληση - αγορά κατοικίας - δανεισμός.
Πέμπτο, καμία δέσμευση δεν μπορεί να παρθεί τοις μετρητοίς ότι οι Κυβερνήσεις ειδικά των ισχυρών χωρών θα αντικαταστήσουν γενικά τη διάσωση των τραπεζών μέσω των φορολογουμένων (bailout) με εκείνη της εσωτερικής κατανομής των βαρών με σειρά προτεραιότητας: μέτοχοι - junior (ανασφάλιστοι) ομολογιούχοι - senior (ασφαλισμένοι) ομολογιούχοι - ανασφάλιστοι καταθέτες.
Έκτο, η λεγόμενη “τραπεζική ένωση” αγνοεί τις ενδογενείς αντιθέσεις του καπιταλιστικού συστήματος που παράγουν τις περιοδικές πιστωτικές κρίσεις(boom-bust cycles), υπερτιμά το ρόλο των αναγκαίων και μη ρυθμίσεων και παραβλέπει ότι οι ίδιες οι καθιερωμένες ρυθμίσεις εντείνουν τον πιστωτικό κύκλο, δεν δρουν αντικυκλικά καθώς ρίχνουν “λάδι” στη “φωτιά” και “πάγο” στην “παγωνιά”, με πιστωτική υπερεπέκταση στη μέθη του boom και συρρίκνωση της πίστης στον πανικό του bust, τους ξεφουσκώματος και της ύφεσης.
Στη συγκεκριμένη φάση του φαύλου κύκλου ύφεσης - ανεργίας - υπερχρέωσης η θωράκιση του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος περνά κύρια από τη γρήγορη επιστροφή στην ανάπτυξη μ’ ένα νέο διευρυμένο ρόλο της ΕΚΤ και ένα νέο ιστορικό συμβιβασμό Βορρά - Νότου με μεγαλύτερη αμοιβαιότητα πιστωτών - οφειλετών. Διαφορετικά αν συνεχιστούν οι τάσεις προς “χαμένη δεκαετία” όσο κι αν σφίγγουν οι κεντρικές ρυθμίσεις εκ των άνω, η Ευρωζώνη από τα “κάτω” θα αποδιαρθρώνεται, θα μειώνεται η έλξη του ευρώ ως διεθνούς αποθεματικού νομίσματος όπως σφόδρα επιθυμεί ο αγγλοσαξονικός άξονας(δολάριο - αγγλική λίρα) και θα επανεμφανιστεί η επικίνδυνη φυγή του ευρώ από χώρες όπου πρόκειται να υποτιμηθεί αν διαλυθεί η Ευρωζώνη προς χώρες όπου πρόκειται να ανατιμηθεί με ολέθριες συνέπειες και για τις τελευταίες.
Ερωτάται ο κ. Υπουργός
- Προτίθεται να φέρει στη Βουλή για συζήτηση το πλαίσιο και τους όρους της σχεδιαζόμενης “τραπεζικής ενοποίησης” καθώς και τις προτάσεις για την “Ευρωπαϊκή Εγγύηση Καταθέσεων” και τους τρόπους χρηματοοικονομικής της κάλυψης έστω με προσαρμογή στα ευρωπαϊκά δεδομένα της αμερικανικής FDIC (Federal Deposit Insurance Corporation) με ανάλογη αύξηση του ορίου εγγύησης (250.000 δολάρια στις ΗΠΑ) και έξι διακριτές κατ’ άτομο δυνατότητες ασφαλιστικής εξασφάλισης των καταθέσεων (6×250,000=1,500,000 δολάρια); Θα υπάρξει σαφής διάκριση αποταμιευτικών και συνταξιοδοτικών λογαριασμών ανεξαρτήτως μεγέθους από τις κερδοσκοπικές επενδύσεις και θα δοθούν πρόσθετες εγγυήσεις στις εξαιρετικές περιπτώσεις μετατροπής ανασφάλιστων “καταθέσεων - επενδύσεων” σε ειδικές μετοχές με καθορισμό “δαπέδου” στην ενδεχόμενη πτώση τους;
- Υποστηρίζει τη μετεξέλιξη του ESM (Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας) σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο (EMF) με ανοιχτή γραμμή ρευστότητας από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σε συνδυασμό με τη δυνατότητά της να δημιουργεί “νέο” χρήμα δεσμευμένο αποκλειστικά στην αγορά “αναπτυξιακών ομολόγων ειδικού σκοπού” για διαρθρωτικές επενδύσεις σε υποδομές - δίκτυα - καινοτομία και για την αναδιάρθρωση - ανακεφαλαιοποίηση των συστημικών τραπεζών στα όρια του ελεγχόμενου ανεκτού πληθωρισμού ώστε να καθησυχαστούν οι ανησυχίες των πιστωτριών χωρών;
Ο ερωτών Βουλευτής, Δημήτριος Ανδρουλάκης
Θέμα: Έξι λάθη και δύο προτάσεις για τη συζητούμενη “Τραπεζική Ένωση” (Banking Union)
H Κυπριακή περιπέτεια αποκάλυψε το “εγκεφαλικό” στην οικονομική σκέψη της ευρωκρατίας και τον πολιτικό ερασιτεχνισμό της με αποτέλεσμα κάθε κυβέρνηση να ερμηνεύει όπως θέλει την “Τραπεζική Ένωση” και να αποκοιμίζεται με γλυκά όνειρα εν μέσω κρίσης τα οποία σχεδόν πάντα καταλήγουν σε εφιάλτες. Η μέχρι στιγμής συζήτηση για “τραπεζική ένωση”
Πρώτο, δεν υπολογίζει ότι η υπερσυγκεντρωτική εποπτεία με ισοπεδωτική ομοιομορφία των πιστωτικών ιδρυμάτων, στο βαθμό που αγνοεί την ενότητα των κανόνων μέσα στη διαφορετικότητα, θα ενισχύσει τον συγχρονισμό των πιστωτικών κρίσεων μεταξύ διαφορετικών τραπεζών και διαφορετικών χωρών, θα κάνει εντονότερα τα “πάνω” και “κάτω” του πιστωτικού κύκλου (bigger booms - bigger crashes), θα αναπαράγει σε μεγαλύτερη κλίμακα τις γενετικές ατέλειες του κοινού νομίσματος - “όλα τα πόδια σ’ ένα καλαπόδι”- θα τροφοδοτήσει νέα ασύμμετρα σοκ και συνεπώς θα υπονομεύσει το κοινό νόμισμα. Κλασική περίπτωση του Νόμου Αντιστροφής του Νοήματος.
Δεύτερο, παραβλέπει τα προβλήματα ρευστότητας των χωρών οφειλετών στην περιφέρεια αλλά και τα όρια των πιστωτριών χωρών αφού η Γερμανία ούτε θέλει αλλά ούτε και μπορεί με τη δεδομένη αντιπληθωριστική πολιτική της ΕΚΤ να εγγυηθεί υποχρεώσεις των τραπεζών του Νότου της Ευρωζώνης τρεις φορές και πάνω από το ΑΕΠ της όπως και γενικότερα καταθέσεις της Ευρωζώνης διπλάσιες των ετήσιων εσόδων των κυβερνήσεων.
Tρίτο, η γαλλογερμανική συμπαιγνία στο ζήτημα της “τραπεζικής ένωσης” φροντίζει κυρίως για τις τράπεζες πρωταθλητές τους και τη δορυφοροποίηση - απορρόφηση των τραπεζών των μικρότερων χωρών πέρα από το ότι εύλογα επιχειρεί να περιορίσει το ρόλο του City του Λονδίνου ως κυρίαρχου χρηματοπιστωτικού κέντρου στην Ευρώπη. Είναι χαρακτηριστική η συμπεριφορά της Τρόικα στην Ελλάδα που δυσχεραίνει την ομαλή ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με μη ομολογημένο στόχο τον αφελληνισμό των τραπεζών μέσω ένταξής τους και πώλησής τους από το ΤΧΣ.
Τέταρτο, η αναγκαία αλλά μέχρι στιγμής αβέβαιη αποσύνδεση του τραπεζικού χρέους από το δημόσιο στην περίπτωση αυτή συνοδεύεται αντικειμενικά από την απώλεια “ιθαγένειας” και την αποσύνδεση του μανάτζμεντ των τραπεζών των αδύναμων χωρών από τις συνθήκες εσωτερικής συσσώρευσης του κεφαλαίου και παραγνωρίζει τα έντονα για το προβλέψιμο μέλλον εθνικά χαρακτηριστικά της συνάρτησης: αποταμίευση - κατανάλωση - επένδυση - απασχόληση - αγορά κατοικίας - δανεισμός.
Πέμπτο, καμία δέσμευση δεν μπορεί να παρθεί τοις μετρητοίς ότι οι Κυβερνήσεις ειδικά των ισχυρών χωρών θα αντικαταστήσουν γενικά τη διάσωση των τραπεζών μέσω των φορολογουμένων (bailout) με εκείνη της εσωτερικής κατανομής των βαρών με σειρά προτεραιότητας: μέτοχοι - junior (ανασφάλιστοι) ομολογιούχοι - senior (ασφαλισμένοι) ομολογιούχοι - ανασφάλιστοι καταθέτες.
Έκτο, η λεγόμενη “τραπεζική ένωση” αγνοεί τις ενδογενείς αντιθέσεις του καπιταλιστικού συστήματος που παράγουν τις περιοδικές πιστωτικές κρίσεις(boom-bust cycles), υπερτιμά το ρόλο των αναγκαίων και μη ρυθμίσεων και παραβλέπει ότι οι ίδιες οι καθιερωμένες ρυθμίσεις εντείνουν τον πιστωτικό κύκλο, δεν δρουν αντικυκλικά καθώς ρίχνουν “λάδι” στη “φωτιά” και “πάγο” στην “παγωνιά”, με πιστωτική υπερεπέκταση στη μέθη του boom και συρρίκνωση της πίστης στον πανικό του bust, τους ξεφουσκώματος και της ύφεσης.
Στη συγκεκριμένη φάση του φαύλου κύκλου ύφεσης - ανεργίας - υπερχρέωσης η θωράκιση του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος περνά κύρια από τη γρήγορη επιστροφή στην ανάπτυξη μ’ ένα νέο διευρυμένο ρόλο της ΕΚΤ και ένα νέο ιστορικό συμβιβασμό Βορρά - Νότου με μεγαλύτερη αμοιβαιότητα πιστωτών - οφειλετών. Διαφορετικά αν συνεχιστούν οι τάσεις προς “χαμένη δεκαετία” όσο κι αν σφίγγουν οι κεντρικές ρυθμίσεις εκ των άνω, η Ευρωζώνη από τα “κάτω” θα αποδιαρθρώνεται, θα μειώνεται η έλξη του ευρώ ως διεθνούς αποθεματικού νομίσματος όπως σφόδρα επιθυμεί ο αγγλοσαξονικός άξονας(δολάριο - αγγλική λίρα) και θα επανεμφανιστεί η επικίνδυνη φυγή του ευρώ από χώρες όπου πρόκειται να υποτιμηθεί αν διαλυθεί η Ευρωζώνη προς χώρες όπου πρόκειται να ανατιμηθεί με ολέθριες συνέπειες και για τις τελευταίες.
Ερωτάται ο κ. Υπουργός
- Προτίθεται να φέρει στη Βουλή για συζήτηση το πλαίσιο και τους όρους της σχεδιαζόμενης “τραπεζικής ενοποίησης” καθώς και τις προτάσεις για την “Ευρωπαϊκή Εγγύηση Καταθέσεων” και τους τρόπους χρηματοοικονομικής της κάλυψης έστω με προσαρμογή στα ευρωπαϊκά δεδομένα της αμερικανικής FDIC (Federal Deposit Insurance Corporation) με ανάλογη αύξηση του ορίου εγγύησης (250.000 δολάρια στις ΗΠΑ) και έξι διακριτές κατ’ άτομο δυνατότητες ασφαλιστικής εξασφάλισης των καταθέσεων (6×250,000=1,500,000 δολάρια); Θα υπάρξει σαφής διάκριση αποταμιευτικών και συνταξιοδοτικών λογαριασμών ανεξαρτήτως μεγέθους από τις κερδοσκοπικές επενδύσεις και θα δοθούν πρόσθετες εγγυήσεις στις εξαιρετικές περιπτώσεις μετατροπής ανασφάλιστων “καταθέσεων - επενδύσεων” σε ειδικές μετοχές με καθορισμό “δαπέδου” στην ενδεχόμενη πτώση τους;
- Υποστηρίζει τη μετεξέλιξη του ESM (Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας) σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο (EMF) με ανοιχτή γραμμή ρευστότητας από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σε συνδυασμό με τη δυνατότητά της να δημιουργεί “νέο” χρήμα δεσμευμένο αποκλειστικά στην αγορά “αναπτυξιακών ομολόγων ειδικού σκοπού” για διαρθρωτικές επενδύσεις σε υποδομές - δίκτυα - καινοτομία και για την αναδιάρθρωση - ανακεφαλαιοποίηση των συστημικών τραπεζών στα όρια του ελεγχόμενου ανεκτού πληθωρισμού ώστε να καθησυχαστούν οι ανησυχίες των πιστωτριών χωρών;
Ο ερωτών Βουλευτής, Δημήτριος Ανδρουλάκης
Ετικέτες
Μίμης Ανδρουλάκης
1.4.13
Δημοτική Σχολή Μελισσοκομίας
στον Κορυδαλλό, και το μέλι σε άπορους
Το Υπουργείο Πολιτσμού προσέφερε και φιλοξενεί στον χώρο για το "Αθλητικό Κεντρο Κορυδαλλού" στο Σχιστό τη "Δημοτική Σχολή Μελισσοκομίας" του Δήμου Κορυδαλλού.
Χθες έφτασε η μέρα του πρώτου τρύγου με εξαιρετικά αποτελέσματα από μέλι πεύκου και ανθέων ενώ η επόμενη σοδειά όλοι περιμένουν πως θα είναι από το εύγευστο και διαυγές χρυσό μέλι Αττικής από θυμάρι καθώς το όρος Αιγάλεω είναι γεμάτο με θυμάρι κι όλοι περιμένουν την άνθηση του!!!
Πέρα από τα δωρεάν μαθήματα της "Δημοτικής Σχολής Μελισσοκομίας" όλη η παραγωγή από το μέλι θα προσφερθεί σε άπορες οικογένειες του Δήμου μας ενώ οι επιχωματώσεις των τελευταίων ετών με ειδικά και σπάνια φερτά υλικά υπό Δημοτική επίβλεψη στο χώρο έχουν δημιουργήσει ένα κοκτέιλ βλάστησης που θα δώσει πικάντικες και πολύ ιδιαίτερες γεύσεις στην παραγωγή μας.
Πληροφορίες: 210 49 90 400
Γρηγορίου Λαμπράκη 231, T.K.18110
Χθες έφτασε η μέρα του πρώτου τρύγου με εξαιρετικά αποτελέσματα από μέλι πεύκου και ανθέων ενώ η επόμενη σοδειά όλοι περιμένουν πως θα είναι από το εύγευστο και διαυγές χρυσό μέλι Αττικής από θυμάρι καθώς το όρος Αιγάλεω είναι γεμάτο με θυμάρι κι όλοι περιμένουν την άνθηση του!!!
Πέρα από τα δωρεάν μαθήματα της "Δημοτικής Σχολής Μελισσοκομίας" όλη η παραγωγή από το μέλι θα προσφερθεί σε άπορες οικογένειες του Δήμου μας ενώ οι επιχωματώσεις των τελευταίων ετών με ειδικά και σπάνια φερτά υλικά υπό Δημοτική επίβλεψη στο χώρο έχουν δημιουργήσει ένα κοκτέιλ βλάστησης που θα δώσει πικάντικες και πολύ ιδιαίτερες γεύσεις στην παραγωγή μας.
Πληροφορίες: 210 49 90 400
Γρηγορίου Λαμπράκη 231, T.K.18110
Ετικέτες
«πρώην λατομεία»
Πάμε τσάρκα στου Κορυδαλλού τη μάντρα...
Φωτογραφία από τις κάμερες ασφαλείας και το προαύλιο των φυλακών Κορυδαλλού όπου παραλαμβάνουν κρατούμενοι, "ανενόχλητοι", μέσα στη μαύρη νυχτα το "πράμα".
Μετά από ελέγχους οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι κατάφεραν να ανακαλύψουν μόλις ένα όπλο, δυο χειροβομβίδες και πέντε σφαίρες.
Όπως φαίνεται στη σειρά φωτογραφιών που δημοσιεύονται, κρατούμενος βγαίνει από το κελί του, προχωράει λίγα μέτρα, παραλαμβάνει κάποιο αντικείμενο, επιστρέφει στο παράθυρο, πετάει μέσα το αντικείμενο και ξαναμπαίνει στο κελί του.
Από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και τα ΜΜΕ ακούμε απίθανες παιδικές ιστορίες αλλά έμείς θα κάνουμε μόνο μία ερώτηση:
Αν οι φυλακές βρισκόνταν εκτός της πόλης, εδώ του Κορυδαλλού, αυτό που είδαμε από τις κάμερες ασφαλείας να συμβαίνει πόσο εύκολο θα ήταν να συμβεί;
Η δική μας απάντηση είναι: Απλά καθόλου αλλά επειδή καλασνίκωφ δεν πετιέται πάνω από μάντρες ύψους 5 μέτρα, αλλά και να πεταχτεί, πέφτοντας ο θόρυβος ξυπνά ελέφαντα... ας αναλογιστούμε τι σκοπό έχει τώρα, μετά το θάνατο της κοπέλας στα Ισθμια, αυτή ακριβώς η δημοσίευση ποιους εξυπηρετει κι αν καλύπτει άλλους...
Έ! και πού είσαι, Φυλακή Υπερυψίστης Ασφαλείας που αποφάσισαν, μετά την τελευταία απόδραση και καλά και το διαλάλησαν από τα ΜΜΕ τους την προηγούμενη βδομάδα, βρίσκεται εδώ και δύο χρόνια υπό κατασκευή στον Κορυδαλλό... τυχαιο; δεν ξέρω...
Μετά από ελέγχους οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι κατάφεραν να ανακαλύψουν μόλις ένα όπλο, δυο χειροβομβίδες και πέντε σφαίρες.
Όπως φαίνεται στη σειρά φωτογραφιών που δημοσιεύονται, κρατούμενος βγαίνει από το κελί του, προχωράει λίγα μέτρα, παραλαμβάνει κάποιο αντικείμενο, επιστρέφει στο παράθυρο, πετάει μέσα το αντικείμενο και ξαναμπαίνει στο κελί του.
Από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και τα ΜΜΕ ακούμε απίθανες παιδικές ιστορίες αλλά έμείς θα κάνουμε μόνο μία ερώτηση:
Αν οι φυλακές βρισκόνταν εκτός της πόλης, εδώ του Κορυδαλλού, αυτό που είδαμε από τις κάμερες ασφαλείας να συμβαίνει πόσο εύκολο θα ήταν να συμβεί;
Η δική μας απάντηση είναι: Απλά καθόλου αλλά επειδή καλασνίκωφ δεν πετιέται πάνω από μάντρες ύψους 5 μέτρα, αλλά και να πεταχτεί, πέφτοντας ο θόρυβος ξυπνά ελέφαντα... ας αναλογιστούμε τι σκοπό έχει τώρα, μετά το θάνατο της κοπέλας στα Ισθμια, αυτή ακριβώς η δημοσίευση ποιους εξυπηρετει κι αν καλύπτει άλλους...
Έ! και πού είσαι, Φυλακή Υπερυψίστης Ασφαλείας που αποφάσισαν, μετά την τελευταία απόδραση και καλά και το διαλάλησαν από τα ΜΜΕ τους την προηγούμενη βδομάδα, βρίσκεται εδώ και δύο χρόνια υπό κατασκευή στον Κορυδαλλό... τυχαιο; δεν ξέρω...
Ετικέτες
φυλακές
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)